
{"id":2,"date":"2006-07-31T19:39:38","date_gmt":"2006-07-31T17:39:38","guid":{"rendered":""},"modified":"2016-11-01T07:38:56","modified_gmt":"2016-11-01T06:38:56","slug":"about","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/about\/","title":{"rendered":"O Piotrze"},"content":{"rendered":"<p><strong>Piotr Adamczewski<\/strong> (1942\u20132016) &#8211; ekspert kulinarny POLITYKI. Autor ksi\u0105\u017cek kucharskich z ambicjami literackimi: &#8222;Wielki \u015bwiat od kuchni&#8221;, &#8222;Smakosz w\u0119drowny&#8221;, &#8222;M\u0119skie gotowanie&#8221;, &#8222;Krwawa historia smak\u00f3w&#8221;, &#8222;Rok na stole&#8221;, &#8222;Wielka ksi\u0119ga drink\u00f3w i koktajli&#8221;, &#8222;Rodaku, czy ci nie \u017cal, czyli z polsk\u0105 kuchni\u0105 w walizce&#8221;, &#8222;W\u0119dr\u00f3wka po sto\u0142ach Europy&#8221;, &#8222;Jak smakuje p\u0119pek Wenus&#8221;. Wsp\u00f3\u0142autor dziesi\u0119ciu przewodnik\u00f3w po restauracjach Warszawy i okolic &#8222;Za sto\u0142em&#8221;, &#8222;Kuchnia w kawalerce i apartamencie&#8221;.<\/p>\n<p>Zwiedzi\u0142 jako reporter niemal wszystkie (z wyj\u0105tkiem Australii) kontynenty, wsz\u0119dzie zagl\u0105daj\u0105c do kuchni i zaprzyja\u017aniaj\u0105c si\u0119 z kucharzami. Tak bowiem najlepiej poznaje si\u0119 i kraje, i ludzi. Zna\u0142 najwybitniejszych kucharzy Polski i Francji. <\/p>\n<p>Gotowa\u0142 ponad 40 lat. Sko\u0144czy\u0142 kurs sommelier\u00f3w w Bordeaux. Opr\u00f3cz tego odby\u0142 studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Pracowa\u0142 jako reporter w nieistniej\u0105cym ju\u017c &#8222;Sztandarze M\u0142odych&#8221;, by\u0142 sekretarzem tygodnika &#8222;Kultura&#8221;. Potem, w latach 1981\u20131983, poza zawodem i w tygodniku m\u0142odych tw\u00f3rc\u00f3w kultury &#8222;Radar&#8221;. I zn\u00f3w od 1984 r. w POLITYCE na sekretarskim sto\u0142ku, kt\u00f3ry zamieni\u0142 z czasem na wygodny &#8211; jak wspomina\u0142 &#8211; fotel krytyka kulinarnego. O kulinariach opowiada\u0142 ponadto s\u0142uchaczom Radia TOK FM w audycji \u201eNa apetyt&#8230; Adamczewski!\u201d.<\/p>\n<p>Od 20 lat prowadzi\u0142 rubryk\u0119 &#8222;Za sto\u0142em&#8221; na \u0142amach POLITYKI. M\u0105\u017c Barbary, ojciec Agaty, dziadek dwojga wnucz\u0105t. Wszyscy lubi\u0105 je\u015b\u0107 i gotowa\u0107, a nie tyj\u0105 &#8211; podkre\u015bla\u0142 Piotr Adamczewski.<\/p>\n<p>\u201eNo to ruszajmy w t\u0119 przygod\u0119 z \u0142y\u017ck\u0105, no\u017cem i widelcem\u201d \u2013 zanotowa\u0142 1 sierpnia 2006 roku. I wielu z Pa\u0144stwa to zaproszenie przyj\u0119\u0142o. Piotr Adamczewski doczeka\u0142 si\u0119 wiernego grona czytelnik\u00f3w, z kt\u00f3rymi spotyka\u0142 si\u0119, gotowa\u0142 i zaprzyja\u017ania\u0142. Piotr Adamczewski by\u0142 poza wszystkim jednym z pierwszych autor\u00f3w w blogosferze POLITYKI.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Piotr Adamczewski (1942\u20132016) &#8211; ekspert kulinarny POLITYKI. Autor ksi\u0105\u017cek kucharskich z ambicjami literackimi: &#8222;Wielki \u015bwiat od kuchni&#8221;, &#8222;Smakosz w\u0119drowny&#8221;, &#8222;M\u0119skie gotowanie&#8221;, &#8222;Krwawa historia smak\u00f3w&#8221;, &#8222;Rok na stole&#8221;, &#8222;Wielka ksi\u0119ga drink\u00f3w i koktajli&#8221;, &#8222;Rodaku, czy ci nie \u017cal, czyli z polsk\u0105 kuchni\u0105 w walizce&#8221;, &#8222;W\u0119dr\u00f3wka po sto\u0142ach Europy&#8221;, &#8222;Jak smakuje p\u0119pek Wenus&#8221;. Wsp\u00f3\u0142autor dziesi\u0119ciu przewodnik\u00f3w po [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"","meta":{"footnotes":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16237,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2\/revisions\/16237"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}