Trzydzie\u015bci trzy stopnie w cieniu to dla nas \u017cadna m\u0119ka. Ca\u0142a rodzina uwielbia gor\u0105co i dlatego tak cz\u0119sto je\u017adzimy na po\u0142udnie Europy a i do kraj\u00f3w tropikalnych zagl\u0105damy przyjemno\u015bci\u0105. Po zimnej wio\u015bnie na Kurpie zawita\u0142o w\u0142a\u015bnie tropikalne lato. Upa\u0142 i wilgo\u0107 oblepiaj\u0105ca cz\u0142owieka to rzecz zwyk\u0142a. Gorzej, \u017ce co jaki\u015b czas przelatuj\u0105 burze z silnymi wy\u0142adowaniami, no i wy\u0142\u0105czeniami pr\u0105du\u00a0– co pomi\u0119dzy Pu\u0142tuskiem a Wyszkowem nale\u017cy do sta\u0142ych zagra\u0144 zak\u0142adu energetycznego. Ale i do tego mo\u017cna przywykn\u0105\u0107. Nasze laptopy maj\u0105 przecie\u017c baterie, a w kuchni na takie okazje czekaj\u0105 palniki nakr\u0119cane na butle z gazem. \u017badna ewentualno\u015b\u0107\u00a0 nas nie przera\u017ca.<\/p>\n
Przygotowujemy si\u0119 wi\u0119c do wyprawy pod Carrar\u0119 oswajaj\u0105c organizm z silnym s\u0142o\u0144cem a \u017co\u0142\u0105dek z w\u0142osk\u0105 kuchni\u0105. Codziennie rano na \u015bniadanie przyrz\u0105dzamy caprese czyli plastry pomidora przek\u0142adane bia\u0142ym serem i posypane \u015bwie\u017cymi listkami bazylii oraz spryskane octem balsamicznym o smaku le\u015bnych owoc\u00f3w. Czasem zamiast aceto balsamico u\u017cywamy winegretu, bo w tej dziedzinie nie ma w\u015br\u00f3d nas zgody. Basia jest winegretowa a ja balsamiczny.<\/p>\n
W po\u0142udnie wypijamy po par\u0119 fili\u017canek espresso (Basia\u00a0 \u0142agon\u0105 wersj\u0119 czyli z kropl\u0105 mleka a ja cafe normale) i ma\u0142e ciasteczka\u00a0– a to cantucci, a to sebadas lub nawet mel a mato czyli kozi ser z miodem zamro\u017cony jak lody.<\/p>\n
Na obiad, kt\u00f3ry jemy wieczorem jest to wi\u0119c klasyczna w\u0142oska cena a nie pranzo, bywa na zmian\u0119 orata alla griglia, risotto marinara, spaghetti frutti di mare. No i oczywi\u015bcie r\u00f3\u017cnego typu insalati: rucola,radiccio, romana\u00a0 z rodzynkami b\u0105d\u017a truskawkami. Do tego na zmian\u0119 bia\u0142e albo rose ale wszystkie z winnic Italii.
\nJedynym odst\u0119pstwem od tego menu by\u0142y pierwsze w tym roku pierogi z czarnymi jagodami. Basia zrobi\u0142a ich tak\u0105 ilo\u015b\u0107, \u017ce nie dali\u015bmy im rady mimo, i\u017c do sto\u0142u wraz z nami zasiad\u0142o dw\u00f3ch m\u0142odych ludzi ? siedemnastoletni Kuba (nasz wnuk) i jego przyjaciel maturzysta czyli kandydat na Politechnik\u0119 osiemnastoletni Maciek. A tacy dwaj\u00a0– zw\u0142aszcza po sp\u0119dzeniu dnia na \u0142\u00f3dce\u00a0– to maj\u0105 wilczy apetyt. Kilka ostatnich pierog\u00f3w dosta\u0142 jednak Rudolf, kt\u00f3ry jak na psa miewa dziwne gusta kulinarne. Pierogi z jagodami\u00a0– cho\u0107 bez cukru i \u015bmietany\u00a0– przypad\u0142y mu do smaku.<\/p>\n
Nasze pierogi wywo\u0142a\u0142y jednak w\u0142oskie asocjacje. Tessa Capponi, o kt\u00f3rej wielokrotnie tu pisa\u0142em, W\u0142oszka mieszkaj\u0105ca ponad 20 lat w Warszawie, w jednej ze swoich pi\u0119knych ksi\u0105\u017cek\u00a0 napisa\u0142a, \u017ce miar\u0105 jej polsko\u015bci jest t\u0119sknota jakiej doznaje we wrze\u015bniu, kt\u00f3ry sp\u0119dza zawsze w rodzinnej winnicy w Toskanii, za ch\u0142odnymi jesiennymi, mglistymi porankami i? pierogami z jagodami.
\nTo oczywi\u015bcie nas usprawiedliwia, \u017ce przygotowuj\u0105c si\u0119 do ucieczki na po\u0142udnie jedli\u015bmy ulubione danie Tessy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Trzydzie\u015bci trzy stopnie w cieniu to dla nas \u017cadna m\u0119ka. Ca\u0142a rodzina uwielbia gor\u0105co i dlatego tak cz\u0119sto je\u017adzimy na po\u0142udnie Europy a i do kraj\u00f3w tropikalnych zagl\u0105damy przyjemno\u015bci\u0105. Po zimnej wio\u015bnie na Kurpie zawita\u0142o w\u0142a\u015bnie tropikalne lato. Upa\u0142 i wilgo\u0107 oblepiaj\u0105ca cz\u0142owieka to rzecz zwyk\u0142a. Gorzej, \u017ce co jaki\u015b czas przelatuj\u0105 burze z silnymi […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1003"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1003"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1003\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1003"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1003"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1003"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}