{"id":1024,"date":"2009-07-21T08:00:32","date_gmt":"2009-07-21T06:00:32","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=1024"},"modified":"2009-07-08T16:21:13","modified_gmt":"2009-07-08T14:21:13","slug":"wyklad-tessy-o-makaronie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2009\/07\/21\/wyklad-tessy-o-makaronie\/","title":{"rendered":"Wyk\u0142ad Tessy o makaronie"},"content":{"rendered":"

<\/a><\/p>\n

Jeste\u015bmy w Toskanii. Ojczy\u017anie jednej z najwspanialszych znawczy\u0144 tutejszej ( i nie tylko) kuchni. Tessa Capponi-Borawska pochodzi z Florencji. Ma za sob\u0105 pokolenia Capponich b\u0119d\u0105cych znacz\u0105cymi postaciami w historii tego regionu i W\u0142och od kilkuset lat. Je\u017cd\u017c\u0105c w te strony zawsze mamy ze sob\u0105 kt\u00f3r\u0105\u015b z jej ksi\u0105\u017cek. W „Mojej kuchni pachn\u0105cej bazyli\u0105” tak Tessa pisze i makaronie:<\/p>\n

„Niekt\u00f3rzy przypisuj\u0105 wynalezienie makaronu – to znaczy spaghetti – Chi\u0144czykom. Do W\u0142och mia\u0142 je przenie\u015b\u0107 w ko\u0144cu XIII wieku Wenecjanin, Marco Polo, autor Opisania \u015bwiata. Inni utrzymuj\u0105, \u017ce ju\u017c Etruskowie i Grecy znali makaron, na co dowodem mia\u0142aby by\u0107 etymologia w\u0142oskich s\u0142\u00f3w pasta i lasagne. Tak czy inaczej jest faktem, i\u017c makaron, w wielu znanych dzisiaj formach, pojawi\u0142 si\u0119 na sto\u0142ach P\u00f3\u0142wyspu Apeni\u0144skiego co najmniej w XIV wieku. Boccaccio w jednym ze swoich opowiada\u0144 wspomina, \u017ce „robiono makarony i tortellini i gotowano je w rosole z kap\u0142on\u00f3w”.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Tessa Capponi-Borawska we w\u0142oskiej\u00a0kawiarni<\/em><\/p>\n

Z up\u0142ywem lat makaron we wszelkich swoich odmianach staje si\u0119 nieod\u0142\u0105cznym elementem tradycji kulinarnej W\u0142och, daniem narodowym. I tak Bolonia jest ojczyzn\u0105 tortellini, Neapol ojczyzn\u0105 spaghetti; mamy kluski z Sardynii czy te\u017c s\u0142ynny sos do makaronu z Genui – „pesto alla genovese” itd., itd. Prawie ka\u017cde miasto czy region we W\u0142oszech ma swoj\u0105 „kluskow\u0105” specjalno\u015b\u0107.<\/p>\n

Makarony dziel\u0105 si\u0119 na dwie podstawowe grupy. W sk\u0142ad jednych wchodzi tylko m\u0105ka i woda – spaghetti, \u015bwiderki, rurki, muszelki, nitki. Druga to makarony jajeczne, a wi\u0119c wst\u0105\u017cki, lasagne, tortellini, ravioli itd.
\nWe W\u0142oszech, inaczej ni\u017c w Polsce, makaron jest daniem samym w sobie, podawanym na pocz\u0105tku posi\u0142ku. NIGDY natomiast nie bywa u\u017cywany jako dodatek do mi\u0119sa. Zasadniczo s\u0105 dwa sposoby serwowania makaronu: albo „pasta in brodo”, a wi\u0119c makaron gotowany w rosole – nitki, rozmaite rodzaje drobnego makaronu, albo jak w Polsce ko\u0142duny i uszka, a we W\u0142oszech – tortellini czy ravioli. Osobn\u0105 kategori\u0119 stanowi\u0105 g\u0119ste zupy grochowe lub fasolowe, podawane z gotowanymi razem kolankami, \u015bwiderkami itd. Drugim zasadniczym sposobem podawania jest „pasta asciutta”, a wi\u0119c makaron ods\u0105czony po ugotowaniu z wody i wymieszany ze zrobionym osobno sosem.<\/p>\n

W ostatnich latach konsumpcja makaronu we W\u0142oszech wzros\u0142a z 25 do 28 kg rocznie na osob\u0119. Obok wielkich koncern\u00f3w prosperuj\u0105 ma\u0142e rodzinne firmy produkuj\u0105ce znakomite makarony. W\u0142osi coraz bardziej zwracaj\u0105 uwag\u0119 na jako\u015b\u0107 kupowanego makaronu, a producenci coraz cz\u0119\u015bciej wracaj\u0105 do tradycyjnych metod produkcji, wymagaj\u0105cych u\u017cycia sitek z br\u0105zu nadaj\u0105cych kszta\u0142t poszczeg\u00f3lnym rodzajom „pasty” oraz bardzo d\u0142ugiego czasu suszenia makaronu w stosunkowo niskich temperaturach. Taki makaron powinien mie\u0107 lekko kremowy kolor i porowat\u0105 powierzchni\u0119, kt\u00f3rej lepiej trzyma si\u0119 sos.”<\/p>\n

Dzi\u015b na kolacj\u0119 b\u0119dzie wi\u0119c tortellini con funghi.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Jeste\u015bmy w Toskanii. Ojczy\u017anie jednej z najwspanialszych znawczy\u0144 tutejszej ( i nie tylko) kuchni. Tessa Capponi-Borawska pochodzi z Florencji. Ma za sob\u0105 pokolenia Capponich b\u0119d\u0105cych znacz\u0105cymi postaciami w historii tego regionu i W\u0142och od kilkuset lat. Je\u017cd\u017c\u0105c w te strony zawsze mamy ze sob\u0105 kt\u00f3r\u0105\u015b z jej ksi\u0105\u017cek. W „Mojej kuchni pachn\u0105cej bazyli\u0105” tak Tessa […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1024"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1024"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1024\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1024"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1024"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1024"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}