{"id":105,"date":"2006-12-15T08:08:50","date_gmt":"2006-12-15T07:08:50","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=105"},"modified":"2006-12-15T20:38:38","modified_gmt":"2006-12-15T19:38:38","slug":"poznaj-nieznane-smaki-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2006\/12\/15\/poznaj-nieznane-smaki-2\/","title":{"rendered":"Poznaj nieznane smaki (2)"},"content":{"rendered":"

Pierwszy odcinek tej encyklopedii ma\u0142o lub ca\u0142kiem nieznanych smak\u00f3w na naszym stole cieszy\u0142 si\u0119 sporym powodzeniem. By\u0142a o\u017cywiona i o\u017cywcza wymiana uwag. Przy drugim – panowa\u0142a cisza. Mo\u017ce nie trafi\u0142em z wyborem, a mo\u017ce to Was nudzi? Doprawdy nie wiem. Ale do trzech razy sztuka. Je\u015bli i dzi\u015b b\u0119dzie na blogu cisza, to kolejne gotowe ju\u017c odcinki wyrzuc\u0119. Albo po prostu przenios\u0119 na swoj\u0105 witryn\u0119, czyli www.adamczewscy.pl<\/strong><\/a>.
\nNo to ryzyk-fizyk.<\/p>\n

Gorgonzola<\/strong><\/p>\n

Ten w\u0142oski ser zawiera a\u017c 48 procent t\u0142uszczu. Ze wzgl\u0119du na znakomity i oryginalny smak jest bardzo ceniony, a nawet mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce wr\u0119cz niezast\u0105piony we w\u0142oskiej kuchni. Z \u017cy\u0142kami niebieskawo-zielonej ple\u015bni, nadaj\u0105cej mu swoisty charakter, jest smakowity i… pi\u0119kny. Produkuje si\u0119 go z mleka krowiego. Jest to sere tak zwany podpuszczkowy, dojrzewaj\u0105cy, ple\u015bniowy i bywa – w zale\u017cno\u015bci od stopnia dojrza\u0142o\u015bci – bardziej lub mniej pikantny.<\/p>\n

Spo\u017cywany do kanapek, w sosach lub sa\u0142atkach, zawsze ma sw\u00f3j charakterystyczny smak, kt\u00f3ry dominuje w potrawach. Smakosze niezwykle go ceni\u0105. Wa\u017cn\u0105 dla amator\u00f3w cech\u0105 gorgonzoli jest tak\u017ce jej do\u015b\u0107 ostry grzybowy zapach.<\/p>\n

Imbir<\/strong><\/p>\n

Ta przyprawa by\u0142a znana i u\u017cywana w polskiej kuchni ju\u017c przed kilkuset laty. Przez d\u0142ugi czas, podobnie jak wi\u0119kszo\u015bci smako\u0142yk\u00f3w pochodz\u0105cych z dalekich stron, imbiru nie by\u0142o w naszych sklepach, wreszcie pojawi\u0142 si\u0119 mielony, jednak dopiero obecnie mo\u017cemy wybiera\u0107 spo\u015br\u00f3d r\u00f3\u017cnych rodzaj\u00f3w i stopni przetworzenia imbiru. A jest to znakomita przyprawa, lubiana nawet przez najbardziej zagorza\u0142ych kuchennych tradycjonalist\u00f3w. Imbir marynowany jadamy raczej w roli dodatku do japo\u0144skich smako\u0142yk\u00f3w (niezb\u0119dny jako uzupe\u0142nienie sushi); imbir kandyzowany to smakowity dodatek do da\u0144 deserowych; imbir sproszkowany s\u0142u\u017cy do przyprawiania mi\u0119s, najcz\u0119\u015bciej drobiu, a \u015bwie\u017cy korze\u0144 imbiru, \u015bcierany bezpo\u015brednio przed przygotowaniem potrawy, jest przypraw\u0105 o wyj\u0105tkowej woni i smaku. Niekt\u00f3re mi\u0119sa, takie jak wieprzowina czy kaczka, wydaj\u0105 si\u0119 po przyprawieniu imbirem mniej t\u0142uste.<\/p>\n

\"imbir001.jpg\"<\/p>\n

Nie spos\u00f3b sobie wyobrazi\u0107 istnienia chi\u0144skiej czy japo\u0144skiej kuchni bez imbiru, kt\u00f3ry w tamtych kuchniach jest r\u00f3wnie wa\u017cny jak s\u00f3l. Ale w\u0142a\u015bciwie imbir, dzi\u0119ki kupcom, sta\u0142 si\u0119 znany i ceniony ju\u017c od tysi\u0105cleci niemal wsz\u0119dzie. W starej kuchni polskiej imbirem mielonym przyprawiano indyka.<\/p>\n

Karambola (oskomian)<\/strong><\/p>\n

Karambola to \u0142adny i smakowity owoc, kt\u00f3ry znakomicie nadaje si\u0119 do dekoracji potraw i \u015bwietnie smakuje jako sk\u0142adnik owocowych deser\u00f3w.<\/p>\n

Lekko kwaskowy smak zawdzi\u0119cza obecno\u015bci kwasu szczawiowego, kt\u00f3rego nadmiaru powinny unika\u0107 osoby maj\u0105ce sk\u0142onno\u015b\u0107 do tworzenia si\u0119 kamieni nerkowych. \u015awie\u017cy sok ma dzia\u0142anie przeciwgor\u0105czkowe, ale i… znakomicie czy\u015bci mosi\u0105dz. Do\u015b\u0107 spora jest w tych owocach zawarto\u015b\u0107 witaminy C oraz fosforu i magnezu.<\/p>\n

Karambol\u0119 uprawia si\u0119 g\u0142\u00f3wnie w krajach Ameryki Po\u0142udniowej i \u015arodkowej, a tak\u017ce w Indiach i Indonezji. Jednak szeroko eksportowane, s\u0105 znane i lubiane na ca\u0142ym niemal \u015bwiecie.<\/p>\n

Kumkwat<\/strong><\/p>\n

\"kumkwat.jpg\"<\/p>\n

Mo\u017cna o nim powiedzie\u0107 „wielki ma\u0142y owoc”, bowiem mimo \u017ce niewielkich rozmiar\u00f3w (najmniejszy w\u015br\u00f3d wszystkich jadalnych rutowatych), jest owocem o niezwyk\u0142ych walorach. Kumkwat to cytrus o rozmiarze niewielkiej \u015bliwki, pi\u0119knym pomara\u0144czowym kolorze, posiadaj\u0105cy jadaln\u0105 sk\u00f3rk\u0119, zawieraj\u0105c\u0105 szczeg\u00f3lnie du\u017co cukr\u00f3w, oraz mi\u0105\u017csz bogaty w wiele warto\u015bciowych sk\u0142adnik\u00f3w, w tym du\u017c\u0105 ilo\u015b\u0107 witaminy A i C wzmacniaj\u0105cych organizm. Kumkwat pomaga tak\u017ce wychwytywa\u0107 wolne rodniki. Sk\u00f3rki kumkwat\u00f3w nie powinny by\u0107 spryskiwane \u017cadnymi preparatami (producenci twierdz\u0105, \u017ce tak w\u0142a\u015bnie jest), gdy\u017c zjada si\u0119 je w ca\u0142o\u015bci. Olejki eteryczne nadaj\u0105ce kumkwatom charakterystyczny zapach mieszcz\u0105 si\u0119 w sk\u00f3rce, st\u0105d dobra rada: zanim zaczniemy je zjada\u0107, potrzymajmy je chwil\u0119 w d\u0142oniach, a nawet poobracajmy lekko ogrzewaj\u0105c, wtedy uwolni\u0105 si\u0119 owe mi\u0142e aromaty. Znakomicie smakuj\u0105 zamro\u017cone kumkwaty potraktowane jako owocowa kulka lodu do drink\u00f3w.<\/p>\n

C.d.n. jeszcze p\u00f3\u017aniej<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pierwszy odcinek tej encyklopedii ma\u0142o lub ca\u0142kiem nieznanych smak\u00f3w na naszym stole cieszy\u0142 si\u0119 sporym powodzeniem. By\u0142a o\u017cywiona i o\u017cywcza wymiana uwag. Przy drugim – panowa\u0142a cisza. Mo\u017ce nie trafi\u0142em z wyborem, a mo\u017ce to Was nudzi? Doprawdy nie wiem. Ale do trzech razy sztuka. Je\u015bli i dzi\u015b b\u0119dzie na blogu cisza, to kolejne gotowe […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/105"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=105"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/105\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=105"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=105"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=105"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}