{"id":110,"date":"2006-12-22T08:12:47","date_gmt":"2006-12-22T07:12:47","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=110"},"modified":"2006-12-22T08:37:30","modified_gmt":"2006-12-22T07:37:30","slug":"poznaj-nieznane-smaki-5","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2006\/12\/22\/poznaj-nieznane-smaki-5\/","title":{"rendered":"Poznaj nieznane smaki (5)"},"content":{"rendered":"

Koniec roku. Czyli po raz ostatni w 2006 r polecam ma\u0142o znane a czasem ca\u0142kiem nowe smako\u0142yki. Tak si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce w\u0142a\u015bnie w tym odcinku przedstawiam takie produkty, kt\u00f3re po prostu uwielbiam. Na wi\u0119cej zachwyt\u00f3w brak miejsca.<\/strong><\/p>\n

Pak-choy<\/em>, czyli egzotyczna kapusta<\/strong>
\nKapusta to warzywo wyst\u0119puj\u0105ce w tylu r\u00f3\u017cnych odmianach, \u017ce w\u0142a\u015bciwie nie powinno si\u0119 znudzi\u0107. Brukselka, bia\u0142a, czerwona, w\u0142oska, peki\u0144ska, a wreszcie – najnowsza na naszym rynku, ale do\u015b\u0107 popularna w innych krajach – kapusta pak-choy to rodzina warzyw o niezwyk\u0142ych w\u0142a\u015bciwo\u015bciach zdrowotnych i smakowych.<\/p>\n

Pak-choy to kapusta nie wytwarzaj\u0105ca g\u0142\u00f3wki. Zawiera wi\u0119cej od innych kapust beta-karotenu i wapnia. Mo\u017cna j\u0105 dodawa\u0107 do innych potraw, ale znakomita jest przyrz\u0105dzana jako samoistna potrawa. Kupuj\u0105c trzeba oczywi\u015bcie wybiera\u0107 kapust\u0119 zielon\u0105, \u015bwie\u017c\u0105, o nieuszkodzonych listkach. Zjada si\u0119 zar\u00f3wno zielone, jak i bia\u0142e cz\u0119\u015bci li\u015bci pokrojone w paski.<\/p>\n

Sezam<\/strong><\/em>
\nRo\u015blin\u0119 t\u0119 znano ju\u017c przed tysi\u0105cami lat i stosowano j\u0105 jako przypraw\u0119 i wa\u017cny sk\u0142adnik wielu potraw. Drobne nasionka bywaj\u0105 jasnobe\u017cowe, br\u0105zowawe i czarne. Wszystkie rodzaje sezamu s\u0105 dost\u0119pne w naszych sklepach. Sezam zawiera a\u017c 50 procent t\u0142uszczu i dzi\u0119ki temu jest doskona\u0142ym surowcem do produkcji aromatycznego, popularnego w krajach azjatyckich oleju. Na Bliskim Wschodzie bardzo cz\u0119sto do potraw u\u017cywa si\u0119 produkowanej z nasion sezamowych pasty tahina, nadaj\u0105cej im specjalny smak. Tak\u017ce i ta pasta jest dost\u0119pna w sklepach z \u017cywno\u015bci\u0105 orientaln\u0105.<\/p>\n

\"sezam.jpg\"<\/p>\n

Nasionami sezamu posypuje si\u0119 r\u00f3\u017cne rodzaje pieczywa, przez co nabiera ono specyficznego aromatu i smaku. Najpopularniejszym jednak chyba produktem z sezamu jest cha\u0142wa – s\u0142odki wschodni przysmak, i sezamki – r\u00f3wnie\u017c bardzo s\u0142odkie kruche ciasteczka. Sezam jednak nadaje si\u0119 do przyprawiania r\u00f3\u017cnych, niekoniecznie s\u0142odkich potraw, nadaj\u0105c im smak Orientu. Dodawa\u0107 go mo\u017cna do warzyw, makaronu i mi\u0119sa. Aby zapach i smak sezamu by\u0142y bardziej wyraziste, pra\u017cy si\u0119 go na suchej patelni lub w piekarniku.<\/p>\n

Shiitake<\/strong><\/em>
\nS\u0105 to azjatyckie grzyby, kt\u00f3re robi\u0105 w \u015bwiecie istn\u0105 furor\u0119. Pochodz\u0105 z Chin i Japonii. Wyrastaj\u0105 na drzewach: grabach, d\u0119bach i drzewach shii, dlatego te\u017c nosz\u0105 nazw\u0119 shiitake. Polska nazwa – twardziaki japo\u0144skie, nie odpowiada prawdzie, s\u0105 bowiem bardzo kruche i nadaj\u0105 si\u0119 do jedzenia nawet na surowo. Jedynie ich n\u00f3\u017cki s\u0105 naprawd\u0119 twarde i zdrewnia\u0142e, tote\u017c przed przyrz\u0105dzaniem odcina si\u0119 je przy samym kapeluszu i odrzuca. Pozosta\u0142e za\u015b cz\u0119\u015bci grzyb\u00f3w maj\u0105 \u015bwietny aromat, mi\u0119sny smak i w trakcie gotowania oddaj\u0105 potrawie wszystkie swoje warto\u015bci.<\/p>\n

\"grzyby.jpg\"<\/p>\n

Hodowane ju\u017c obecnie na ca\u0142ym \u015bwiecie shiitake jadamy nie tylko \u015bwie\u017ce, ale tak\u017ce suszone. Po kilkunastu minutach moczenia w ciep\u0142ej wodzie suche grzyby odzyskuj\u0105 swoj\u0105 konsystencj\u0119 i kszta\u0142t.<\/p>\n

Trufle<\/strong><\/em>
\nKiedy jesieni\u0105 zaczyna si\u0119 sezon truflowy, do region\u00f3w s\u0142awnych ze zbior\u00f3w w p\u00f3\u0142nocnych W\u0142oszech i Francji zje\u017cd\u017caj\u0105 smakosze. Trufle bowiem to najbardziej poszukiwany i zarazem najdro\u017cszy smako\u0142yk (10 dag trufli kosztuje mniej wi\u0119cej 800 z\u0142), u\u017cywa si\u0119 ich wi\u0119c raczej do nadawania potrawom smaku i aromatu ni\u017c jako ich sk\u0142adnika. A smak i aromat maj\u0105 nadzwyczajny, nie daj\u0105cy si\u0119 niczym zast\u0105pi\u0107.<\/p>\n

Trufle s\u0105 grzybami \u017cyj\u0105cymi w symbiozie z korzeniami d\u0119b\u00f3w, leszczyny i osiki. Bardzo trudno udaje si\u0119 w spos\u00f3b sztuczny spowodowa\u0107 wyrastanie trufli, umieszczaj\u0105c ich zarodniki na korzeniach tych drzew. Pierwsze plony w sztucznych hodowlach otrzymuje si\u0119 dopiero po dziesi\u0119ciu latach, tak wi\u0119c metoda naturalnego wyrastania i poszukiwa\u0144 okazuje si\u0119 najskuteczniejsza.<\/p>\n

\"trufle03.jpg\"<\/p>\n

Doceniali zalety trufli ju\u017c staro\u017cytni. S\u0142awny Apicjusz, autor pierwszej rzymskiej ksi\u0119gi kucharskiej „De re coquinaria” podaje szereg przepis\u00f3w na potrawy z u\u017cyciem trufli. Jak by\u0142y cenione, mo\u017cna wywnioskowa\u0107 z informacji zapisanej w historii, i\u017c w roku 1380 ksi\u0105\u017c\u0119ta jednego z w\u0142oskich ksi\u0119stw podarowali ksi\u0119\u017cniczce z innego w\u0142oskiego ksi\u0119stwa – kilka trufli. I\u015bcie ksi\u0105\u017c\u0119cy podarunek!<\/p>\n

\"trufle02.jpg\"<\/p>\n

Najs\u0142awniejsze s\u0105 trufle zbierane w Piemoncie, Toskanii, Umbrii, a tak\u017ce we francuskim Perigord. Do ich zbierania szkoli si\u0119 psy, bo cho\u0107 potrafi\u0105 to tak\u017ce \u015bwinie, te jednak maj\u0105 zbyt wielki apetyt i lubi\u0105 zjada\u0107 trufle, zanim zbieracz spostrze\u017ce znalezisko. W ka\u017cdym z truflowych zag\u0142\u0119bi odbywaj\u0105 si\u0119 doroczne targi, na kt\u00f3rych zbieracze sprzedaj\u0105 te cenne grzyby. Trufle wyst\u0119puj\u0105 w postaci bia\u0142ych i czarnych nieforemnych kulek, kt\u00f3re nale\u017cy cieniutko obiera\u0107 ze sk\u00f3rki przed samym u\u017cyciem, aby nie traci\u0142y aromatu.<\/p>\n

\"trufle01.jpg\"<\/p>\n

Trufle w miniaturowych s\u0142oiczkach, a tak\u017ce grzybowe pasty z silnym zapachem trufli czy aromatyzowana kawa\u0142eczkiem trufli oliwa s\u0105 kupowane we W\u0142oszech bardzo ch\u0119tnie i cz\u0119sto przywozi si\u0119 je z zagranicznej podr\u00f3\u017cy w prezencie dla smakosza. Oczywi\u015bcie najlepsze s\u0105 \u015bwie\u017ce grzyby dodawane do potraw, ale przecie\u017c smakuj\u0105 i produkty, w kt\u00f3rych trufle jedynie nadaj\u0105 aromat.<\/p>\n

No to Weso\u0142ych i Smacznych \u015awi\u0105t!<\/p>\n

(Fot. WIKIPEDIA)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Koniec roku. Czyli po raz ostatni w 2006 r polecam ma\u0142o znane a czasem ca\u0142kiem nowe smako\u0142yki. Tak si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce w\u0142a\u015bnie w tym odcinku przedstawiam takie produkty, kt\u00f3re po prostu uwielbiam. Na wi\u0119cej zachwyt\u00f3w brak miejsca. Pak-choy, czyli egzotyczna kapusta Kapusta to warzywo wyst\u0119puj\u0105ce w tylu r\u00f3\u017cnych odmianach, \u017ce w\u0142a\u015bciwie nie powinno si\u0119 znudzi\u0107. […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/110"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=110"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/110\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=110"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=110"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=110"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}