![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2009\/08\/milord-w-kleszewie100_90302.jpg\" "\\"milord-w-kleszewie100_90302\\"")
<\/a><\/p>\nMilord w Kleszewie<\/em>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Fot.<\/span>Pu\u0142tuska Gazeta Powiatowa – pultusk24.pl<\/span><\/span><\/p>\n \u00a0<\/p>\n Tynk w kolorze palonej Sieny rzuca si\u0119 w oczy z oddali, zw\u0142aszcza, \u017ce pieknie kontrastuje z \u0142\u0105k\u0105. Przed wjazdem wielki szyld w kolorze od kt\u00f3rego bol\u0105 z\u0119by (mnie i moich wsp\u00f3\u0142biesiadnik\u00f3w) czyli lilar\u00f3\u017c czy jak Amerykanie m\u00f3wi\u0105\u00a0– purple.<\/p>\n We wn\u0119trzu te\u017c kolumny, marmury i\u00a0– na szcz\u0119\u015bcie – biel! M\u0142oda obs\u0142uga troch\u0119 jeszcze speszona, bo i restauracja i hotel czynne dopiero od tygodnia. Ale s\u0105dz\u0105c po sprawno\u015bci przy naszym obiedzie\u00a0– za\u0142oga rokuje nadzieje na dobry poziom.<\/p>\n Karta da\u0144 nie rozro\u015bni\u0119ta nadmiernie (co zaliczam na plus, bo dania nie odgrzewane lecz przygotowywane ka\u017cdorazowo od pocz\u0105tku) ale godna. S\u0105 dania polskie i europejskie, w tym kilka rodzaj\u00f3w w\u0142oskich kluch, kt\u00f3re uwielbiamy.<\/p>\n Karta win dopiero w przygotowaniu, mimo, \u017ce w prospekcie reklamuj\u0105cym Milorda czytam: „bogaty wyb\u00f3r win”. Mi\u0142a kelnerka postanawia zaprezentowa\u0107 nam wszystko co maj\u0105 w tej dziedzinie i przynosi dwie butelki. Obie prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c do niczego. W tym jedno wino p\u00f3\u0142s\u0142odkie. I to k\u0142ad\u0119 na karb trudnych pocz\u0105tk\u00f3w. Je\u015bli Milord chce by\u0107 Milordem, to musi cho\u0107 poradzi\u0107 si\u0119 prawdziwego sommeliera. Bez tego ani rusz.<\/p>\n Zanim przejrzeli\u015bmy dok\u0142adnie kart\u0119 podano nam tzw. przegryzk\u0119 czyli ma\u0142e Danko nie wliczane do rachunku. By\u0142y to\u00a0 male\u0144kie „s\u0142upki” galaretki z owocami morza, rybami i warzywami. Do tego gor\u0105ce ma\u0142e bu\u0142eczki i mas\u0142o. R\u00f3\u017cnorodne i pyszne. Pobudzi\u0142o to tak\u017ce nasz apetyt wi\u0119c ch\u0119tnie czytali\u015bmy menu. Zam\u00f3wili\u015bmy\u00a0 sa\u0142at\u0119 Cezar, carpaccio z pol\u0119dwicy, caprese i\u00a0– ja zamiast przek\u0105ski\u00a0– zup\u0119 rybn\u0105. Jako dania g\u0142\u00f3wne: tagliatelle z \u0142ososiem i kaparami, comber z zaj\u0105ca, dorad\u0119 z warzywami oraz sztukami\u0119s. I by\u0142oby wszystko na najwy\u017csz\u0105 ocen\u0119 gdy by nie comber z zaj\u0105ca. Kucharz liczy\u0142 wida\u0107 na niezbyt znaj\u0105cych si\u0119 na kuchni go\u015bci. Poda\u0142 wi\u0119c (zapewne szarak wykica\u0142 z lod\u00f3wki) comber kr\u00f3lika. Danie by\u0142o pysznie przyrz\u0105dzone ale my nie lubimy gdy nas si\u0119 usi\u0142uje oszwabi\u0107. A w tym przypadku k\u0142amstwo ma kr\u00f3tkie nogi (cho\u0107 d\u0142ugie uszy!). Zaj\u0105c\u00a0– jak to dziczyzna\u00a0– ma ciemne mi\u0119so i zupe\u0142nie inny zapach ni\u017c jego hodowany pobratymiec. Kr\u00f3lik ma oczywi\u015bcie mi\u0119so bia\u0142e i \u017cadnego zapachu dziczyzny. A fe mistrzu patelni! Mam nadziej\u0119, \u017ce nie popsuje Pan sobie opinii tami sztuczkami. Zw\u0142aszcza, \u017ce gotowa\u0107 to Pan naprawd\u0119 potrafi.<\/p>\n Na koniec s\u0142owo o pieni\u0105dzach: Milord nie jest nadmiernie drogi. Nieca\u0142e 200 z\u0142 za obfity i bardzo smaczny obiad dla czterech os\u00f3b to cena godziwa. Ale jeszcze Milord musi uczyni\u0107 par\u0119 krok\u00f3w we w\u0142a\u015bciw\u0105 stron\u0119, by zas\u0142u\u017cy\u0107 na swoje arystokratyczne miano. Po pierwsze\u00a0– karta win zrobiona ze znawstwem; po drugie\u00a0– nie wyci\u0105ga\u0107 kr\u00f3lika z kapelusza. Do przodu Milordzie! Prost\u0105 drog\u0105!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" U mnie jak u Pawlaka (tego od Kargula a nie od Kalinowskiego) „s\u0142owo dro\u017csze pieni\u0119dzy”. Wi\u0119c nie zwa\u017caj\u0105c na upa\u0142 i wszelkie ryzyko rozpocz\u0105\u0142em w\u0119dr\u00f3wk\u0119 po nowych lokalach rozsianych wok\u00f3\u0142 Pu\u0142tuska. Przy drodze do R\u00f3\u017cana, tu\u017c za skrzy\u017cowaniem z szos\u0105 do Makowa, nad pi\u0119kn\u0105 \u0142\u0105k\u0105, wyr\u00f3s\u0142 wielki budynek w do\u015b\u0107 niezwyk\u0142ym stylu. Nie jest to […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1121"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1121"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1121\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1121"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1121"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1121"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nJak to na Mazowszy bywa wszystkie porcje by\u0142y gigantyczne. Ale bardzo smaczne. Makaron nie rozgotowany co jest w naszym kraju nagminn\u0105 wad\u0105, sztukami\u0119s pi\u0119knie pokrojony w plastry, kruchy a nie w\u0142\u00f3knisty, dobrze ugotowany i z doskona\u0142ym sosem chrzanowym oraz gotowanymi kartofelkami ze \u015bwie\u017cym koperkiem.<\/p>\n