„Czy cz\u0142owiek odpoczywa, czy \u015bpi, czy \u015bni, wci\u0105\u017c pozostaje pod dzia\u0142aniem pokarm\u00f3w i nie opuszcza kr\u00f3lestwa gastronomii.
\nTeoria i do\u015bwiadczenie zgodnie dowodz\u0105, \u017ce jako\u015b\u0107 i ilo\u015b\u0107 jedzenia maj\u0105 wielki wp\u0142yw na prac\u0119, odpoczynek, sen i sny.
\nZ\u0142e od\u017cywiony cz\u0142owiek nie zniesie d\u0142ugo zm\u0119czenia nieprzerwanej pracy; jego cia\u0142o okrywa si\u0119 potem; si\u0142y opuszczaj\u0105 go rych\u0142o i odpoczynek oznacza dla niego niemo\u017cno\u015b\u0107 dzia\u0142ania.
\nJe\u015bli idzie o prac\u0119 umys\u0142ow\u0105, my\u015bli rodz\u0105 si\u0119 pozbawione si\u0142y i precyzji; refleksja ich nie \u0142\u0105czy, s\u0105d nie bada; m\u00f3zg wyczerpuje si\u0119 w ja\u0142owych wysi\u0142kach i cz\u0142owiek zasypia na polu walki.
\nZawsze my\u015bla\u0142em, \u017ce kolacje w Auteuil, podobnie jak w pa\u0142acu Rambouillet i Soissons, wiele przyczyni\u0142y dobra pisarzom epoki Ludwika XIV i z\u0142o\u015bliwy Geoffroy, kt\u00f3ry kpi\u0142 sobie z poet\u00f3w ko\u0144ca osiemnastego wieku, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce ich ulubionym napojem by\u0142a s\u0142odzona woda, mia\u0142by swoj\u0105 racj\u0119 (je\u015bli fakt jest prawdziwy).
\nZ tych za\u0142o\u017ce\u0144 wychodz\u0105c przestudiowa\u0142em dzie\u0142a pewnych autor\u00f3w, kt\u00f3rych ub\u00f3stwo i liche zdrowie s\u0105 rzecz\u0105 znan\u0105; w istocie ma\u0142o znalaz\u0142em w nich si\u0142y, chyba \u017ce podniet\u0105 by\u0142o im poczucie w\u0142asnych cierpie\u0144 albo zawi\u015b\u0107,\u00a0 cz\u0119sto \u017ale maskowana.
\nTen natomiast, kto od\u017cywia si\u0119 dobrze i podtrzymuje swoje si\u0142y przezornie i z rozeznaniem, mo\u017ce sprosta\u0107 pracy, kt\u00f3rej, zdawa\u0142oby si\u0119, nie zniesie \u017cadna \u017cywa istota.
\nW przeddzie\u0144 wyjazdu do Boulogne cesarz Napoleon pracowa\u0142 przez trzydzie\u015bci z g\u00f3r\u0105 godzin, czv to z Rad\u0105 Pa\u0144stwa, czy z rozmaitymi przedstawicielami w\u0142adzy, pokrzepienie czerpi\u0105c tylko z dw\u00f3ch kr\u00f3tkich posi\u0142k\u00f3w i kilku fili\u017canek kawy.
\nBrown m\u00f3wi o pewnym urz\u0119dniku angielskiej admiralicji: utraciwszy wskutek przypadku wykazy, kt\u00f3rych nikt pr\u00f3cz niego nie m\u00f3g\u0142 odtworzy\u0107, pracowa\u0142 nad u\u0142o\u017ceniem nowych przez pi\u0119\u0107dziesi\u0105t dwie godziny bez ustanku. Gdyby nie odpowiednia dieta, nigdy nie wyr\u00f3wna\u0142by tej ogromnej utraty si\u0142. Pokrzepia\u0142 si\u0119 w spos\u00f3b nast\u0119puj\u0105cy: wpierw woda, potem lekkie pokarmy, potem mocne buliony, wreszcie opium.
\nZetkn\u0105\u0142em si\u0119 pewnego razu z kurierem, kt\u00f3rego zna\u0142em z armii: wraca\u0142 z Hiszpanii, dok\u0105d rz\u0105d wys\u0142a\u0142 go w nie cierpi\u0105cej zw\u0142oki sprawie (correo ganando horas<\/em> m\u00f3wi\u0105 Hiszpanie). Podr\u00f3\u017c trwa\u0142a dwana\u015bcie dni, w Madrycie zatrzyma\u0142 si\u0119 tylko cztery godziny. Kilka szklanek wina i fili\u017canek bulionu oto wszystko, co spo\u017cy\u0142 przez ten d\u0142ugi czas jazdy i bezsenno\u015bci; dodawa\u0142, \u017ce przy po\u017cywieniu bardziej tre\u015bciwym musia\u0142by na pewno przerwa\u0107 podr\u00f3\u017c.<\/p>\n
![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2009\/08\/wino-z-alto-adige-p2260002.jpg\" "\\"wino-z-alto-adige-p2260002\\"")
<\/a><\/p>\n