{"id":11658,"date":"2014-01-27T07:00:56","date_gmt":"2014-01-27T06:00:56","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=11658"},"modified":"2014-01-27T08:37:49","modified_gmt":"2014-01-27T07:37:49","slug":"list-do-milosnikow-serow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2014\/01\/27\/list-do-milosnikow-serow\/","title":{"rendered":"List do mi\u0142osnik\u00f3w ser\u00f3w"},"content":{"rendered":"

Dosta\u0142em list z Francji, dok\u0142adniej – ze stolicy smaku czyli z Lyonu. Napisa\u0142a go czytelniczka „Polityki” kieruj\u0105c swe wynurzenia do redakcji wi\u0119c mog\u0119 go chyba opublikowa\u0107 i na blogu. Zw\u0142aszcza, \u017ce list porusza kwestie bliskie nam wszystkim – smaku sera.<\/p>\n

<\/p>\n

W korespondencji, kt\u00f3ra si\u0119 potem wywi\u0105za\u0142a, podzi\u0119kowa\u0142em za ciekawe informacje i adres umo\u017cliwiaj\u0105cy spr\u00f3bowanie tego smako\u0142yku u \u017ar\u00f3d\u0142a czyli w Normandii. A oto fragment listu:<\/p>\n

„Jak zawsze z wielkim zainteresowaniem przeczyta\u0142am kolejny Pana artyku\u0142, tym razem „Karnawa\u0142 z mistrzem”. Wspomina Pan w artykule, \u017ce Jean Anthelme Brillat-Savarin urodzi\u0142 si\u0119 w Bellay niedaleko Lyonu, gastronomicznego zag\u0142\u0119bia Francji (z kt\u00f3rego urok\u00f3w korzystam, poniewa\u017c w mie\u015bcie tym mieszkam) i mia\u0142 zosta\u0107 s\u0119dzi\u0105. Nie wspomina Pan jednak, \u017ce za zas\u0142ugi gastronomiczne jego nazwiskiem nazwano ser produkowany na drugim kra\u0144cu Francji, w Normandii.<\/p>\n

\"\"<\/a>Sery francuskie (z lewej u g\u00f3ry camembert) Fot. P. Adamczewski <\/em><\/p>\n

Zak\u0142adaj\u0105c, \u017ce jako smakosz, nie ukry\u0142by Pan takiej informacji przed czytelnikami, to jako amatorka tego sera (oraz kilku innych) pozwol\u0119 sobie na podanie kilku szczeg\u00f3\u0142\u00f3w.<\/p>\n

Ser ten wytwarzany by\u0142 przez rodzin\u0119 Dubuc w miejscowo\u015bci Forges-les-Eaux (departament Seine-Maritime) od ok. 1890 roku i pocz\u0105tkowo nazywa\u0142 si\u0119 „Excelsior” lub „Delice des gourmets” („Rozkosz smakoszy”). W latach 30. ubieg\u0142ego wieku, negocjant serowarski Henri Androuet postanowi\u0142 przemianowa\u0107 ser na „Brillat-Savarin” za wybitne zas\u0142ugi gastronoma. Nazwa przyj\u0119\u0142a si\u0119 szybko, poniewa\u017c Androuet sprzedawa\u0142 sery w samym Pary\u017cu; jako pierwszy wpad\u0142 on na pomys\u0142, aby do Pary\u017ca zwozi\u0107 sery z r\u00f3\u017cnych, cz\u0119sto odleg\u0142ych region\u00f3w. Degustowa\u0142 je i kupowa\u0142 u samych serowar\u00f3w, dzi\u0119ki temu sery Francji nie mia\u0142y dla niego \u017cadnych tajemnic. Ze sklepu wyp\u0105czkowa\u0142a r\u00f3wnie\u017c renomowana „piwnica serowa” („cave a fromages”), a dzi\u015b sery kupi\u0107 mo\u017cna w siedmiu sklepach paryskich, w Wielkie Brytanii oraz w Szwecji, (http:\/\/androuet.com\/index.php<\/a><\/span>)<\/p>\n

Wracaj\u0105c do sera, cudo to z mleka krowiego jest potr\u00f3jnie kremowe, „triple creme”, czyli zawiera 75% t\u0142uszczu w gotowym produkcie, ale nic to! Ser mo\u017cna degustowa\u0107 \u015bwie\u017cy, jest wtedy podobny do naszego t\u0142ustego twarogu, cho\u0107 bardziej s\u0142ony, lub te\u017c w r\u00f3\u017cnym stopniu dojrza\u0142o\u015bci, pokryty aksamitn\u0105 sk\u00f3rk\u0105, w konsystencji, ale ju\u017c nie w smaku, por\u00f3wnywalny z camembertem. Najlepszy czas na degustacj\u0119 przypada na okres od kwietnia do pa\u017adziernika. Poza tym okresem dost\u0119pne s\u0105 na szcz\u0119\u015bcie sery alpejskie.<\/p>\n

A teraz, wybaczy Pan, ale musz\u0119 si\u0119 uda\u0107 na wcze\u015bniejsz\u0105 kolacj\u0119, bo od tego pisania o serach zg\u0142odnia\u0142am (a w dodatku upiek\u0142am dzi\u015b domowy chleb).<\/p>\n

Serdecznie pozdrawiam,<\/p>\n

Roma G.”<\/p>\n

Mam nadziej\u0119, \u017ce kolacja by\u0142a udana. A ja – i jak mniemam blogowicze – mamy zn\u00f3w o czym marzy\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dosta\u0142em list z Francji, dok\u0142adniej – ze stolicy smaku czyli z Lyonu. Napisa\u0142a go czytelniczka „Polityki” kieruj\u0105c swe wynurzenia do redakcji wi\u0119c mog\u0119 go chyba opublikowa\u0107 i na blogu. Zw\u0142aszcza, \u017ce list porusza kwestie bliskie nam wszystkim – smaku sera.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11658"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11658"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11658\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11698,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11658\/revisions\/11698"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11658"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11658"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11658"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}