{"id":1177,"date":"2009-09-08T08:00:04","date_gmt":"2009-09-08T06:00:04","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=1177"},"modified":"2009-09-09T08:21:12","modified_gmt":"2009-09-09T06:21:12","slug":"zakazuje-zakazywac","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2009\/09\/08\/zakazuje-zakazywac\/","title":{"rendered":"Zakazuj\u0119 zakazywa\u0107"},"content":{"rendered":"

Ju\u017c kilka razy si\u0119ga\u0142em po ksi\u0105\u017ck\u0119 Barbary Holland wydanej przez WAB a zatytu\u0142owanej „Rado\u015b\u0107 picia”. Znalaz\u0142em w niej jeszcze dwa interesuj\u0105ce fragmenty, kt\u00f3re tu zaprezentuj\u0119:<\/p>\n

„Dziesi\u0119\u0107 kilometr\u00f3w od mojego domu w Wirginii znajdowa\u0142a si\u0119 s\u0142ynna destylarnia prowadzona przez obrotn\u0105 dam\u0119 i jej trzech oddanych syn\u00f3w. Zgodnie z przepisami, kiedy federalny urz\u0119dnik zjawia\u0142 si\u0119, aby zamkn\u0105\u0107 destylarni\u0119, musia\u0142 zabra\u0107 ze sob\u0105 zast\u0119pc\u0119 szeryfa tamtejszego hrabstwa. Moja s\u0105siadka prowadzi\u0142a interes na skrawku ziemi po\u0142o\u017conym na styku trzech hrabstw, a ca\u0142e wyposa\u017cenie mia\u0142o zamontowane k\u00f3\u0142ka. Kiedy agent federalny schodzi\u0142, posapuj\u0105c, z g\u00f3ry w towarzystwie zast\u0119pcy szeryfa hrabstwa Loudoun, kobieta i jej synowie przetaczali wszystko przez granic\u0119 do hrabstwa Fauquier i czekali, a\u017c w obliczu zbli\u017caj\u0105cego si\u0119 zast\u0119pcy szeryfa z Fauquier trzeba b\u0119dzie przetoczy\u0107 urz\u0105dzenia do hrabstwa Clarke.<\/p>\n

Nie wiemy, jak d\u0142ugo trwa\u0142y podchody, ale prawdopodobnie po kilku rundkach tej zabawy, urz\u0119dnicy si\u0119 poddali. Tak czy inaczej, podobnie jak wielu najlepszych bimbrownik\u00f3w, kobieta dzia\u0142a\u0142a jeszcze d\u0142ugo po zniesieniu prohibicji. Z wszystkich relacji wynika, \u017ce produkowa\u0142a mocny i pyszny alkohol.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Aresztowany alkohol w r\u0119kach policji stanowej<\/em><\/p>\n

Mieszka\u0144cy miast przestali si\u0119 k\u0105pa\u0107 i nape\u0142nili wanny zab\u00f3jczymi mieszaninami spirytusu zbo\u017cowego, cytryn, sk\u00f3rki pomara\u0144czowej, soku winogronowego, jag\u00f3d ja\u0142owca i wszystkiego innego, co mieli pod r\u0119k\u0105. M\u0119\u017cczy\u017ani udawali kap\u0142an\u00f3w, aby po\u0142o\u017cy\u0107 r\u0119k\u0119 na sakramentalnym winie, dozwolonym w kontek\u015bcie religijnym. N\u0119dzarze pili tonik do w\u0142os\u00f3w, przelewaj\u0105c go najpierw przez bochenek chleba, aby odfiltrowa\u0107 olejki i aromaty. W zaciszu kuchni gospodynie domowe wlewa\u0142y w siebie esencj\u0119 waniliow\u0105, kt\u00f3rej nie zde?legalizowano, poniewa\u017c w\u0142adze uzna\u0142y j\u0105 za zbyt wstr\u0119tn\u0105, aby nadawa\u0142a si\u0119 do prze\u0142kni\u0119cia. Prawdziwi desperaci mogli \u015bci\u0105gn\u0105\u0107 p\u0142yn hamulcowy z samochod\u00f3w, przefiltrowa\u0107 go i wypi\u0107, ale nie wychodzi\u0142o im to na dobre. Podobnie mia\u0142a si\u0119 sprawa ze Sterno, prymitywn\u0105 form\u0105 podpa\u0142ki z w\u0119gla drzewnego zwana „Puszkowanym ogrzewaniem”\u00a0– r\u00f3\u017cowaw\u0105 galaret\u0105, kt\u00f3r\u0105 spala\u0142o si\u0119 w puszce, aby podgrza\u0107 obiad. Wytwarzano j\u0105 z denaturowanego etylu i alkoholu metylowego, kt\u00f3re mo\u017cna by\u0142o wycisn\u0105\u0107 przez \u015bcierk\u0119, uzyskuj\u0105c truj\u0105cy p\u0142yn zwany „wyciska”.<\/p>\n

Niekt\u00f3rzy, upiwszy si\u0119 do nieprzytomno\u015bci, nigdy ju\u017c si\u0119 nie budzili. Gin z Ulicy Ginu by\u0142 \u015bmierciono\u015bn\u0105 mikstur\u0105; gin z wanny za czas\u00f3w prohibicji mia\u0142 podobne w\u0142a\u015bciwo\u015bci. Prawo wymaga\u0142o, aby alkohol przemys\u0142owy zawiera\u0142 w sobie trucizn\u0119. Mia\u0142o to odstrasza\u0107 ludzi od picia, tak si\u0119 jednak nie sta\u0142o. Kreatywni przedsi\u0119biorcy dodawali do niego gliceryn\u0119, olejek ja\u0142owcowy i nazywali ginem, albo karmel kreozot – wtedy powstawa\u0142a whisky. Przemytnik alkoholu dysponuj\u0105cy butelk\u0105 prawdziwej whisky rozlewa\u0142 j\u0105 do czterech flaszek, uzupe\u0142nia\u0142 wod\u0105, zabarwia\u0142 jodyn\u0105, a na koniec przywraca\u0142 moc alkoholem przemys\u0142owym lub samochodowym p\u0142ynem do spryskiwaczy. W 1928 roku w\u0142adze Nowego Jorku przebada\u0142y skonfiskowan\u0105 gorza\u0142k\u0119 i okaza\u0142o si\u0119, \u017ce niemal w ca\u0142o\u015bci sk\u0142ada\u0142a si\u0119 r\u00f3\u017cnego rodzaju trucizn. Niekt\u00f3rzy szacuj\u0105, \u017ce w wyniku prohibicji pi\u0119\u0107dziesi\u0105t tysi\u0119cy Amerykan\u00f3w zmar\u0142o, zosta\u0142o sparali\u017cowanych lub utraci\u0142o wzrok.”<\/p>\n

Te zgony musz\u0105 wzi\u0105\u0107 na swoje sumienie zwolennicy i propagatorzy prohibicji. I dlatego jestem za tym by w wielu przypadkach zakaza\u0107 zakazywania. Cz\u0142owiek winien m\u00f3c i decydowa\u0107 co je oraz pije.<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ju\u017c kilka razy si\u0119ga\u0142em po ksi\u0105\u017ck\u0119 Barbary Holland wydanej przez WAB a zatytu\u0142owanej „Rado\u015b\u0107 picia”. Znalaz\u0142em w niej jeszcze dwa interesuj\u0105ce fragmenty, kt\u00f3re tu zaprezentuj\u0119: „Dziesi\u0119\u0107 kilometr\u00f3w od mojego domu w Wirginii znajdowa\u0142a si\u0119 s\u0142ynna destylarnia prowadzona przez obrotn\u0105 dam\u0119 i jej trzech oddanych syn\u00f3w. Zgodnie z przepisami, kiedy federalny urz\u0119dnik zjawia\u0142 si\u0119, aby zamkn\u0105\u0107 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1177"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1177"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1177\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1177"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1177"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1177"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}