
{"id":118,"date":"2007-01-05T10:00:48","date_gmt":"2007-01-05T09:00:48","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=118"},"modified":"2007-01-05T09:11:47","modified_gmt":"2007-01-05T08:11:47","slug":"milosc-lakomczucha","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2007\/01\/05\/milosc-lakomczucha\/","title":{"rendered":"Mi\u0142o\u015b\u0107 \u0142akomczucha"},"content":{"rendered":"<p>Lubi\u0119 kino. Ale nie bardziej ni\u017c suto i smakowicie zastawiony st\u00f3\u0142. Czasem jednak udaje si\u0119 po\u0142\u0105czy\u0107 jedno z drugim. S\u0105 filmy, kt\u00f3re ogl\u0105dam z podw\u00f3jn\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 &#8211; to takie, w kt\u00f3rych jedzenie gra niepo\u015bledni\u0105 rol\u0119. A szczytem marze\u0144 s\u0105 filmy o mi\u0142o\u015bci rozkwitaj\u0105cej dzi\u0119ki wspania\u0142emu jedzeniu. Widzia\u0142em takich dzie\u0142 kilka. Oto przyk\u0142ady.<\/p>\n<p>Najpi\u0119kniejsz\u0105 scen\u0119 erotyczn\u0105 obejrza\u0142em na ekranie przed wieloma laty. By\u0142 to film Tony Richardsona &#8222;Przygody Toma Jonesa&#8221;. \u0141otrzyka i uwodziciela Jonesa gra\u0142 Albert Finney. A w roli pani kapitanowej Waters &#8211; Joyce Redman. Do dzi\u015b mam przed oczyma widok tej pary siedz\u0105cej w ober\u017cy za sto\u0142em. Na nim za\u015b napitki, misy z jad\u0142em. I Tom, i pani kapitanowa jedz\u0105c my\u015blami s\u0105  znacznie dalej. Ka\u017cdy k\u0119s m\u00f3wi to widzom; pr\u0119dzej, pr\u0119dzej \u0142o\u017ce czeka. W tej orgii zmys\u0142\u00f3w udzia\u0142 bior\u0105 oczy, usta, palce&#8230;<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"300\" height=\"202\" border=\"0\" alt=\"tom.jpg\" title=\"tom.jpg\" src=\"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/wp-content\/uploads\/tom.jpg\" \/><\/p>\n<p>To dzie\u0142o Henry&#8217;ego Fieldinga zainspirowa\u0142o brytyjskiego re\u017cysera. A to cytat, z kt\u00f3rego powsta\u0142a opisana wy\u017cej scena: &#8222;A wi\u0119c po pierwsze, dwoje prze\u015blicznych b\u0142\u0119kitnych oczu, l\u015bni\u0105cych b\u0142yskawicami, strzeli\u0142o uko\u015bnym spojrzeniem, ale szcz\u0119\u015bciem naszego bohatera, te gro\u017ane dwie strza\u0142y utkwi\u0142y w pot\u0119\u017cnej porcji pol\u0119dwicy, kt\u00f3r\u0105  Tom w\u0142a\u015bnie nak\u0142ada\u0142 sobie na talerz, i tak unikn\u0105\u0142 szkody. Czaruj\u0105cy wojownik spostrzeg\u0142, \u017ce chybi\u0142, i bezzw\u0142ocznie doby\u0142 z wdzi\u0119cznej piersi zab\u00f3jcze westchnienie. Westchnienie takie nie mog\u0142o nikogo pozostawi\u0107 nieczu\u0142ym i wystarczy\u0142oby, aby podbi\u0107 tuzin kawaler\u00f3w od razu; tak czu\u0142e, s\u0142odkie, urocze i wiele m\u00f3wi\u0105ce westchnienie ugodzi\u0142oby naszego bohatera prosto w serce, gdyby na szcz\u0119\u015bcie uszy jego nie by\u0142y pe\u0142ne wulgarnego bulgotu piwa, kt\u00f3re sobie w\u0142a\u015bnie nalewa\u0142 do szklanicy.&#8221; Wizja re\u017cyserska w wykonaniu dwojga cudownych aktor\u00f3w jest znacznie bardziej i wyrafinowana, i przekonuj\u0105ca.<\/p>\n<p>Do\u015b\u0107 podobny chwyt zastosowa\u0142 te\u017c Andrzej Wajda w &#8222;Ziemi obiecanej&#8221;. Kalina J\u0119drusik i Daniel Olbrychski (chyba obydwoje ogl\u0105dali film Richardsona) jedz\u0105 z tak\u0105 nami\u0119tno\u015bci\u0105, \u017ce widzowie ani chwili nie w\u0105tpi\u0105 o czym my\u015bli ta para. Tu tak\u017ce t\u0142uszcz cieknie po palcach i plami odzie\u017c. Erotyzm wprost iskrzy. A tego iskrzenia by\u0142o a\u017c za wiele. Nestor polskich re\u017cyser\u00f3w po latach (no i po zmianie ustroju, a co z tym si\u0119 wi\u0105\u017ce ze znacznie silniejsz\u0105 cenzur\u0105 obyczajow\u0105) scen\u0119 J\u0119drusik &#8211; Olbrychski wyci\u0105\u0142 i teraz ukaza\u0142a si\u0119 tzw. wersja re\u017cyserska filmu. Mog\u0105 j\u0105 ogl\u0105da\u0107 nawet przedszkolaki.<\/p>\n<p>Nie b\u0119d\u0119 tu przywo\u0142ywa\u0142 filmu Berlusconiego &#8222;Wielkie \u017carcie&#8221; poniewa\u017c nie o obscena mi chodzi a o \u0142akomstwo, zajadanie si\u0119 i wynikaj\u0105c\u0105 st\u0105d ch\u0119\u0107 do mi\u0142osnych u\u015bcisk\u00f3w.<\/p>\n<p>Zawsze ch\u0119tnie po raz kolejny ogl\u0105dam &#8222;Pod s\u0142o\u0144cem Toskanii&#8221; i to nie tylko dzi\u0119ki polskim w\u0105tkom i wspania\u0142ym znanym mi doskonale krajobrazom ale w\u0142a\u015bnie dla obrazk\u00f3w z prowincjonalnej w\u0142oskiej kuchni. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c traktowa\u0142em ten film jak instrukta\u017c.<\/p>\n<p>Na koniec par\u0119 potraw, kt\u00f3re od tysi\u0119cy wr\u0119cz lat traktowane s\u0105 jako sprzyjaj\u0105ce  mi\u0142o\u015bci (na szcz\u0119\u015bcie &#8211; wszystkie bardzo lubi\u0119 i my\u015bl\u0119, \u017ce to dobrze wp\u0142ywa na moje \u017cycie rodzinne): ostrygi &#8211; mog\u0119 zje\u015b\u0107 w ka\u017cdej ilo\u015bci; kawior &#8211; w ka\u017cdej postaci tak\u017ce; szparagi &#8211; jak wy\u017cej; seler &#8211; zar\u00f3wno w sur\u00f3wkach jak i we wn\u0119trzu kaczki lakierowanej miodem; papryka &#8211; wyostrza zmys\u0142y i wzburza kr\u0105\u017cenie; surowe jajka &#8211; Casanova faszerowa\u0142 si\u0119 jajkami przed ka\u017cd\u0105 kolejn\u0105 randk\u0105. I do\u015b\u0107 tych swawoli.<\/p>\n<p>Czekam na dodatki do tej listy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Lubi\u0119 kino. Ale nie bardziej ni\u017c suto i smakowicie zastawiony st\u00f3\u0142. Czasem jednak udaje si\u0119 po\u0142\u0105czy\u0107 jedno z drugim. S\u0105 filmy, kt\u00f3re ogl\u0105dam z podw\u00f3jn\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 &#8211; to takie, w kt\u00f3rych jedzenie gra niepo\u015bledni\u0105 rol\u0119. A szczytem marze\u0144 s\u0105 filmy o mi\u0142o\u015bci rozkwitaj\u0105cej dzi\u0119ki wspania\u0142emu jedzeniu. Widzia\u0142em takich dzie\u0142 kilka. Oto przyk\u0142ady. Najpi\u0119kniejsz\u0105 scen\u0119 erotyczn\u0105 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/118"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=118"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/118\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=118"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=118"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=118"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}