\u00a0<\/p>\n
Przeczyta\u0142em w\u0142a\u015bnie ksi\u0105\u017ck\u0119 wydan\u0105 przez Iskry a napisan\u0105 przez wieloletniego dziennikarza prawnego Stanis\u0142awa Milewskiego zatytu\u0142owan\u0105 „Intymne \u017cycie niegdysiejszej Warszawy”. Moje rodzinne miasto mia\u0142o wielu portrecist\u00f3w ale ten autor spo\u015br\u00f3d nich wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 zdecydowanie. Pokazuje Warszaw\u0119 jakiej nie znamy. A warto j\u0105 pozna\u0107. Zw\u0142aszcza t\u0119 star\u0105, kt\u00f3ra ju\u017c dawno odesz\u0142a na karty historii. Stanis\u0142aw Milewski – z wykszta\u0142cenia polonista, z zawodu dziennikarz prawny a z zami\u0142owania varsavianista – czerpi\u0105c obficie ze starych gazet, diariuszy i ksi\u0105\u017cek naukowych odtworzy\u0142 niezwykle udatnie obraz\u00a0 miasta z XVIII i XIX wieku. Mo\u017cna wi\u0119c zag\u0142\u0119bi\u0107 si\u0119 w atmosfer\u0119 zgromadze\u0144 publicznych, uczestniczy\u0107 w balach bogatego mieszcza\u0144stwa, rautach arystokratycznych czy \u015bwi\u0119tach i paradach, towarzyszy\u0107 mieszka\u0144com Warszawy lub podgl\u0105da\u0107 ich na ulicach, w domach prywatnych oraz… publicznych.<\/p>\n
Sporo miejsca w tej ciekawej ksi\u0105\u017cce zajmuje tematyka kryminalna. Autor przez lata pracowa\u0142 w\u00a0 redakcji „Gazety Prawniczej” i jest do\u015bwiadczonym dziennikarzem. Wie\u00a0 jak odczyta\u0107 i jak zaprezentowa\u0107 czytelnikom akta s\u0105dowe, protoko\u0142y policyjnych przes\u0142ucha\u0144, grypsy czy donosy. Przedstawia wi\u0119c na kartach swej ksi\u0105\u017cki portret warszawskiego p\u00f3\u0142\u015bwiatka czy wr\u0119cz \u015bwiata przest\u0119pczego. Prostytutki, utrzymanki, burdelmamy i sutenerzy\u00a0 to egzotyczna spo\u0142eczno\u015b\u0107. Kto dzi\u015b pami\u0119ta o szopenfeldziarzach, a kto wie kim byli mojkarze, a kim drzymcarze. I jak walczyli z nimi warszawscy gliniarze. Milewski \u015bwiat ten opisuje atrakcyjnie i nie bez pewnej nutki sympatii. P\u00f3\u0142\u015bwiatek miejski z tamtych lat mia\u0142 bowiem sw\u00f3j kodeks i honor. Wzbudza\u0142 u jednych strach, u innych odraz\u0119…ale i szacunek.<\/p>\n
Relacje z katastrof, po\u017car\u00f3w i wypadk\u00f3w ulicznych czytane s\u0105 i dzi\u015b z ch\u0119tnie. Du\u017ca to jednak umiej\u0119tno\u015b\u0107, by opisa\u0107 takie incydenty sprzed dwustu lat tak, aby wywo\u0142ywa\u0142y i dzi\u015b dreszcz podniecenia.<\/p>\n
Jest te\u017c w ksi\u0105\u017cce rozdzia\u0142 dla smakoszy. W rozdziale „Brzuch miasta” znajdziemy wielce smakowite opisy bazar\u00f3w, targowisk, sklep\u00f3w, dom\u00f3w zajezdnych, kawiar\u0144 i restauracji. S\u0142owem\u00a0– smakowita to lektura.
\nNiekt\u00f3re fragmenty ju\u017c tu przytacza\u0142em.<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u00a0 Przeczyta\u0142em w\u0142a\u015bnie ksi\u0105\u017ck\u0119 wydan\u0105 przez Iskry a napisan\u0105 przez wieloletniego dziennikarza prawnego Stanis\u0142awa Milewskiego zatytu\u0142owan\u0105 „Intymne \u017cycie niegdysiejszej Warszawy”. Moje rodzinne miasto mia\u0142o wielu portrecist\u00f3w ale ten autor spo\u015br\u00f3d nich wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 zdecydowanie. Pokazuje Warszaw\u0119 jakiej nie znamy. A warto j\u0105 pozna\u0107. Zw\u0142aszcza t\u0119 star\u0105, kt\u00f3ra ju\u017c dawno odesz\u0142a na karty historii. Stanis\u0142aw Milewski […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1188"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1188"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1188\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1188"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1188"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1188"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}