{"id":1198,"date":"2009-09-25T08:00:50","date_gmt":"2009-09-25T06:00:50","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=1198"},"modified":"2009-09-23T19:12:30","modified_gmt":"2009-09-23T17:12:30","slug":"cukinia-przypomina-mi-o-italii","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2009\/09\/25\/cukinia-przypomina-mi-o-italii\/","title":{"rendered":"Cukinia przypomina mi o Italii"},"content":{"rendered":"

\u00a0<\/p>\n

Wyszed\u0142 kolejny numer mojego ulubionego miesi\u0119cznika „Moda na zdrowie”. Lubi\u0119 to pismo nie tylko ze wzgl\u0119du na to, \u017ce nic nie kosztuje (rozdawane jest w aptekach) lecz przede wszystkim dlatego, i\u017c w ka\u017cdym numerze znajduj\u0119 co\u015b ciekawego dla siebie jako smakosza (a nie hipochondryka).<\/p>\n

\u00a0W numerze wrze\u015bniowym Weronika Blanterberg zamieszcza interesuj\u0105cy tekst o wspania\u0142ym warzywie\u00a0– o cukinii. Oto fragment:
\n„Ro\u015blina ma pokr\u00f3j krzaczasty lub p\u0142o\u017c\u0105cy. Znane s\u0105 r\u00f3wnie\u017c odmiany pn\u0105ce i ozdobne. Cukinia mo\u017ce wa\u017cy\u0107 od 15 dekagram\u00f3w do 3 kilogram\u00f3w. Jest ma\u0142o wymagaj\u0105ca w uprawie, dlatego \u015bwie\u017ce okazy kupimy o ka\u017cdej porze roku. Oczywi\u015bcie najsmaczniejsze s\u0105 latem i wczesn\u0105 jesieni\u0105, gdy rosn\u0105 i dojrzewaj\u0105 w naturalnych warunkach. W polskim rejestrze odmian ro\u015blin warzywnych widniej\u0105 nast\u0119puj\u0105ce odmiany cukinii: Atena, Greta, Astra, Nimaba, Ambasa?dor, Soraya i Storr’s Green. Cukinie – podobnie jak kabaczki – zbiera si\u0119, gdy nie s\u0105 jeszcze w pe\u0142ni dojrza\u0142e, dlatego maj\u0105 nieco mniej witamin w por\u00f3wnaniu z ich kuzynk\u0105 – dyni\u0105. S\u0105 jednak bogate w witaminy z grupy B oraz karoten. Te pierwsze s\u0105 niezb\u0119dne do prawid\u0142owej pracy uk\u0142adu nerwowego. Karoten to wyst\u0119puj\u0105ca w ro\u015blinach witamina A, kt\u00f3ra w organizmie cz\u0142owieka jest przekszta\u0142cana w aktywn\u0105 form\u0119. Witamina A jest niezwykle silnym antyoksydantem – skutecznie zwalcza wolne rodniki tlenowe. W ten spos\u00f3b broni organizm przed procesami starzenia si\u0119 i zmianami nowotworowymi. Podobnie dzia\u0142a obecna w cukinii witamina C – chroni kom\u00f3rki przed destrukcyjnym wp\u0142ywem wolnych rodnik\u00f3w. Ponadto dba o kondycj\u0119 kolagenu oraz gwarantuje wytrzyma\u0142o\u015b\u0107 tkankom. To w\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki niej organizm ma si\u0142\u0119 stawia\u0107 czynny op\u00f3r infekcjom. Cukinia jest bardzo zasobna w potas, dlatego powinna si\u0119 znale\u017a\u0107 w diecie os\u00f3b, kt\u00f3re musz\u0105 dba\u0107 o serce. Pierwiastek ten reguluje ci\u015bnienie krwi i zapobiega agregacji, czyli zlepianiu si\u0119 p\u0142ytek, dzi\u0119ki czemu nie tworz\u0105 si\u0119 niebezpieczne dla uk\u0142adu krwiono\u015bnego skrzepy i blaszki w t\u0119tnicach. W ten spos\u00f3b potas chroni przed zawa\u0142em, udarem m\u00f3zgu i wylewem.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Najsmaczniejsze s\u0105 okazy m\u0142odziutkie, o d\u0142ugo\u015bci 15-25 centymetr\u00f3w. Maj\u0105 delikatn\u0105 sk\u00f3rk\u0119 i mi\u0105\u017csz. W miar\u0119 dojrzewania gniazda nasienne twardniej\u0105 i przekszta\u0142caj\u0105 si\u0119 w dobrze wyczuwalne pestki, kt\u00f3re podczas przygotowywania dania nale\u017cy usuwa\u0107. M\u0142ode cukinie maj\u0105 bardzo mi\u0119kk\u0105 sk\u00f3rk\u0119 i mo\u017cna je dodawa\u0107 do potraw bez obierania. Te starsze i wyro\u015bni\u0119te najlepiej sk\u00f3ry pozbawi\u0107. Cukini\u0119 jada si\u0119 na surowo, pokrojon\u0105 w cienkie paski oraz jako sk\u0142adnik sur\u00f3wek. Ma bardzo subtelny smak, mo\u017cna j\u0105 wi\u0119c z powodzeniem dodawa\u0107 do innych da\u0144. \u0141atwo si\u0119 rozgotowuje, dlatego doskonale zag\u0119szcza si\u0119 ni\u0105 inne dania, na przyk\u0142ad strogonowa, leczo lub mi\u0119sne gulasze. Doskonale smakuje w zupach, bigosie, a nawet ciastach. Nadaje si\u0119 na marynaty i konfitury. Z duszonych, pieczonych i sma\u017conych cukinii mo\u017cna przygotowa\u0107 bardzo wykwintne potrawy. \u015aredniej wielko\u015bci okazy, po wydr\u0105\u017ceniu pestek, mo\u017cna faszerowa\u0107 i zapieka\u0107. Cukinia jest dobrym dodatkiem do plack\u00f3w ziemniaczanych. Staj\u0105 si\u0119 wtedy o wiele delikatniejsze, pulchniejsze i smaczniejsze w por\u00f3wnaniu z tradycyjnymi. Wegetarianie przygotowuj\u0105 z cukinii „kawior”. To lekko obgotowane warzywo mieszaj\u0105 z przecierem pomidorowym, odrobin\u0105 czosnku, soku z cytryny, oleju i pieprzu. Ale to jeszcze nie wszystko – jadalne s\u0105 r\u00f3wnie\u017c kwiaty cukinii.<\/p>\n

Faszerowane mi\u0119sem lub panierowane stanowi\u0105 przysmak kuchni greckiej. W sklepach mo\u017cna spotka\u0107 cukini\u0119 kiszon\u0105 i marynowan\u0105 w zalewie s\u0142onej lub octowej.”<\/p>\n

A ja uwielbiam cukini\u0119 (przypomina mi zawsze W\u0142oskie podr\u00f3\u017ce kulinarne)\u00a0pokrojon\u0105 w plasterki i usma\u017con\u0105 na patelni z odrobin\u0105 soli oraz pieprzu. Drugi wariant\u00a0 jak wy\u017cej ale z dodatkiem pokrojonych pomidor\u00f3w. Pyszno\u015bci!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u00a0 Wyszed\u0142 kolejny numer mojego ulubionego miesi\u0119cznika „Moda na zdrowie”. Lubi\u0119 to pismo nie tylko ze wzgl\u0119du na to, \u017ce nic nie kosztuje (rozdawane jest w aptekach) lecz przede wszystkim dlatego, i\u017c w ka\u017cdym numerze znajduj\u0119 co\u015b ciekawego dla siebie jako smakosza (a nie hipochondryka). \u00a0W numerze wrze\u015bniowym Weronika Blanterberg zamieszcza interesuj\u0105cy tekst o wspania\u0142ym […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1198"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1198"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1198\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1198"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1198"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1198"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}