{"id":12237,"date":"2014-04-28T07:00:48","date_gmt":"2014-04-28T05:00:48","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=12237"},"modified":"2014-05-02T12:46:59","modified_gmt":"2014-05-02T10:46:59","slug":"rodzinne-opowiesci-w-aromacie-truskawek","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2014\/04\/28\/rodzinne-opowiesci-w-aromacie-truskawek\/","title":{"rendered":"Rodzinne opowie\u015bci w aromacie truskawek"},"content":{"rendered":"

Ma\u0142o kiedy z tak\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 czyta\u0142em opowiastki o czyim\u015b – zwyczajnym, chcia\u0142oby si\u0119 rzec – \u017cyciu. W przypadku ksi\u0105\u017cki Anny W\u0142odarczyk wzrusza\u0142em si\u0119 za\u015b wraz z autork\u0105, opowiadaj\u0105c\u0105 o k\u0142opotach z ojcem, \u015bmia\u0142em si\u0119 z \u017cart\u00f3w przytaczanych za babciami czy ciociami i wreszcie napawa\u0142em si\u0119 aromatem truskawek, zrywanych prosto z grz\u0105dek lub sma\u017conych na konfitury. Oceniaj\u0105c ksi\u0105\u017ck\u0119 „Zapach truskawek”, mog\u0119 u\u017cy\u0107 mojego okre\u015blenia kuchni w\u0142oskiej: jest prosta, lecz nie prostacka. To – moim zdaniem – najwy\u017cszy komplement.
\n\"\"<\/a>
\nAutorka to m\u0142oda prawniczka, kt\u00f3rej wielk\u0105 pasj\u0105 jest kuchnia i poszukiwanie nowych smak\u00f3w. Swoje wra\u017cenia opisuje na blogu prowadzonym od kilku lat i ciesz\u0105cym si\u0119 sporym powodzeniem. W debiutanckiej ksi\u0105\u017cce zamieszcza tak\u017ce szereg przepis\u00f3w, kt\u00f3re najpierw parokrotnie przetestowa\u0142a we w\u0142asnej kuchni. Taka rzetelno\u015b\u0107 – zw\u0142aszcza w dobie po\u015bpiechu i powierzchowno\u015bci – sk\u0142ania do szacunku i sympatii dla autorki.<\/p>\n

Czyta\u0142em t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119 jeszcze przed jej opublikowaniem i napisa\u0142em w\u00f3wczas o niej te s\u0142owa: „Zwierz\u0119ta si\u0119 wypasaj\u0105; cz\u0142owiek je, ale umie je\u015b\u0107 tylko cz\u0142owiek inteligentny”. Pisz\u0105c te s\u0142owa, cesarz europejskich smakoszy Anthelme Brillat-Savarin chyba nie przewidywa\u0142, \u017ce ponad dwie\u015bcie pi\u0119\u0107dziesi\u0105t lat p\u00f3\u017aniej pojawi si\u0119 na naszej planecie osoba, kt\u00f3ra jak nikt inny b\u0119dzie wierna tej zasadzie. Nie m\u00f3g\u0142 te\u017c przypuszcza\u0107, \u017ce Anna W\u0142odarczyk p\u00f3jdzie krok dalej – autorka „Zapachu truskawek” bowiem nie tylko umie je\u015b\u0107, ale potrafi tak\u017ce o tym wspaniale opowiada\u0107. Jej rodzinne historie s\u0105 pe\u0142ne ciep\u0142a, m\u0105dro\u015bci, mi\u0142o\u015bci, a tak\u017ce apetytu… na \u017cycie. A proste i smakowite przepisy spe\u0142niaj\u0105 ca\u0142kowicie kolejny wym\u00f3g francuskiego mistrza, kt\u00f3ry celnie stwierdzi\u0142, \u017ce „odkrycie nowego dania wi\u0119kszym jest szcz\u0119\u015bciem dla ludzko\u015bci ni\u017c odkrycie nowej gwiazdy”.<\/p>\n

Buszujemy wi\u0119c w tym gwiazdozbiorze z wielk\u0105 frajd\u0105 i nadziej\u0105, \u017ce takich jak my – poszukiwaczy nowych smak\u00f3w – b\u0119d\u0105 ca\u0142e rzesze. \u017byczymy im smacznej lektury!<\/p>\n

I s\u0142owa te podtrzymuj\u0119 po ponownej lekturze oraz skorzystaniu z kilku pierwszych receptur.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ma\u0142o kiedy z tak\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 czyta\u0142em opowiastki o czyim\u015b – zwyczajnym, chcia\u0142oby si\u0119 rzec – \u017cyciu. W przypadku ksi\u0105\u017cki Anny W\u0142odarczyk wzrusza\u0142em si\u0119 za\u015b wraz z autork\u0105, opowiadaj\u0105c\u0105 o k\u0142opotach z ojcem, \u015bmia\u0142em si\u0119 z \u017cart\u00f3w przytaczanych za babciami czy ciociami i wreszcie napawa\u0142em si\u0119 aromatem truskawek, zrywanych prosto z grz\u0105dek lub sma\u017conych na konfitury. […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12237"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12237"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12237\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12239,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12237\/revisions\/12239"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12237"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12237"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12237"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}