{"id":12290,"date":"2014-05-07T07:00:10","date_gmt":"2014-05-07T05:00:10","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=12290"},"modified":"2014-05-02T12:42:26","modified_gmt":"2014-05-02T10:42:26","slug":"lakomczuch-w-opustoszalym-rzymie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2014\/05\/07\/lakomczuch-w-opustoszalym-rzymie\/","title":{"rendered":"\u0141akomczuch w opustosza\u0142ym Rzymie"},"content":{"rendered":"

Ju\u017c po obl\u0119\u017ceniu stolicy Italii. Szara\u0144cza odlecia\u0142a do swoich kraj\u00f3w. B\u0119dzie troch\u0119 lu\u017aniej, ale na pewno nie ca\u0142kiem pusto. Mo\u017cna b\u0119dzie jednak wybiera\u0107, gdzie warto zje\u015b\u0107 po\u0142udniowy posi\u0142ek, a gdzie obiad, czyli kolacj\u0119.
\n
\n\"\"<\/a><\/a> Pyszna bry\u0142a pecorino
\nFot. P. Adamczewski<\/em><\/div>\n

Il Buco, via di Sant’Ignazio 8<\/strong>, tel. 679 32 98
\nOtwarta w 1895 r. restauracja zachowuj\u0105ca swojsk\u0105 atmosfer\u0119 i toska\u0144skie dania. Wspania\u0142e pasztety z w\u0105tr\u00f3bek i zupa jarzynowa, czyli ribollita. Podaj\u0105 rzadkie s\u0142odkie wino santo.<\/p>\n

Nino, via Borgognona 11<\/strong>, tel. 679 56 76
\nLokal w pobli\u017cu Piazza di Spagna. Za\u0142o\u017cona w 1934 r. Kr\u00f3luj\u0105 tu potrawy toska\u0144skie, w tym rewelacyjna fiorentina. Cudowne desery.<\/p>\n

Dal Pompiere, via S.M. del Calderari 38<\/strong>, tel. 686 83 77
\nNa 1. pi\u0119trze XVI-wiecznego Palazzo Cenci, w samym sercu dzielnicy \u017cydowskiej, podaje si\u0119 klasyczne dania w\u0142oskie. W\u015br\u00f3d nich rewelacyjne faszerowane kwiaty cukinii i jagni\u0119cina.<\/p>\n

La Cornucopia, Piazza in Piscinula 18<\/strong>, tel. 580 03 80
\nNa Zatybrzu mie\u015bci si\u0119 najlepsza w Rzymie restauracja rybna. Moron, czyli spigola, gotowany na parze. S\u0105 wspania\u0142e dorady i owoce morza.<\/p>\n

Gli Angeletti przy via Serpenti<\/strong>
\nMie\u015bci si\u0119 obok hotelu Anfiteatro Flavio na male\u0144kim placyku. Kucharz Wiktor ze Lwowa. Bardzo tanio, bardzo warto, tu\u017c obok Coloseum i… sklepu Prodotti Calabrese.<\/p>\n

Alla Lupa (dawniej Gemma alla Lupa) via Marghera<\/strong>
\nW pobli\u017cu Stazzione Termini. Klasyczne rzymskie dania, w tym coda alla vaccinaria, czyli ogon wo\u0142owy w sosie pomidorowym. Aby zje\u015b\u0107 to cudo bez katastrofy wymagaj\u0105cej oddania ca\u0142ego ubrania do pralni, a klienta pod prysznic – kelner owija go\u015bcia wielkim obrusem, stawia przed nim butelk\u0119 frascati i patrzy z rado\u015bci\u0105, jak smakosz pa\u0142aszuje chrz\u0105stki, resztki mi\u0119sa znajduj\u0105cego si\u0119 na kostkach ogona, a sos wymazuje \u015bwie\u017cym, gor\u0105cym chlebem.<\/p>\n

Checchino dal 1887, via di Monte Testaccio 30<\/strong>, tel. 574 63 18
\nNa koniec to, co ma Rzym najlepszego (oczywi\u015bcie zdaniem moich kubeczk\u00f3w smakowych) – moja ukochana rzymska restauracja, ze wspania\u0142\u0105 piwniczk\u0105 win (tak\u017ce do zwiedzania). Lokal czynny od stu lat. Specjalizuje si\u0119 w podrobach, flakach i ogonach kupowanych co kilka godzin w rze\u017ani znajduj\u0105cej si\u0119 vis-a-vis. Przy klasztornych sto\u0142ach, pod sklepieniami powoduj\u0105cymi w gor\u0105ce lato ch\u0142odn\u0105 atmosfer\u0119, mo\u017cna zje\u015b\u0107 ogon wo\u0142owy w pomidorach, wspania\u0142e trippa a la romana, czyli flaki po rzymsku i inne podroby.<\/p>\n

Wsz\u0119dzie tam by\u0142em i jad\u0142em oraz pi\u0142em. Polecam wi\u0119c z czystym sumieniem. Smacznego Rzymu!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ju\u017c po obl\u0119\u017ceniu stolicy Italii. Szara\u0144cza odlecia\u0142a do swoich kraj\u00f3w. B\u0119dzie troch\u0119 lu\u017aniej, ale na pewno nie ca\u0142kiem pusto. Mo\u017cna b\u0119dzie jednak wybiera\u0107, gdzie warto zje\u015b\u0107 po\u0142udniowy posi\u0142ek, a gdzie obiad, czyli kolacj\u0119.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12290"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12290"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12290\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12292,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12290\/revisions\/12292"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12290"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12290"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12290"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}