{"id":12406,"date":"2014-05-16T07:00:23","date_gmt":"2014-05-16T05:00:23","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=12406"},"modified":"2014-05-12T11:36:07","modified_gmt":"2014-05-12T09:36:07","slug":"12406","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2014\/05\/16\/12406\/","title":{"rendered":"Kto hrabiny nie s\u0142ucha, ten zajada pampucha"},"content":{"rendered":"

Przestrzega\u0142a hrabina Karolina Nakwaska przed w\u0142\u00f3czeniem si\u0119 po karczmach i zajazdach, ale jako cz\u0142ek ciekawski i myszkuj\u0105cy po dziwnych miejscach gdzie daj\u0105 je\u015b\u0107, rad s\u0142ynnej autorki i znawczyni kuchni XIX-wiecznej nie pos\u0142ucha\u0142em i zatrzyma\u0142em si\u0119 w podwarszawskiej wsi P\u0119cice, gdzie od dawien dawna istnia\u0142a s\u0142ynna karczma. Objad\u0142em si\u0119 tam niebywale i je\u017celi \u017ca\u0142uj\u0119, to tylko z powodu nadmiernego \u0142akomstwa.
\n
\nHistoria wsi si\u0119ga a\u017c XIII wieku. Miejscowo\u015b\u0107 i maj\u0105tek le\u017ca\u0142y na szlaku z Raszy\u0144ca (teraz\u00a0Raszyn) do B\u0142onia, niegdy\u015b wa\u017cnego miejsca handlowego. Prowadzi\u0142 on tak\u017ce przez \u017bbik\u00f3w i Rokitno, kt\u00f3re stanowi\u0142y centrum klucza sk\u0142adaj\u0105cego si\u0119 z maj\u0105tk\u00f3w w P\u0119cicach, Chlebowie oraz wsi Szamoty, Regu\u0142y i Kuchy. A wszystko w pi\u0119knej dolinie rzeczki Utraty. Od stuleci istnia\u0142a te\u017c tu karczma.<\/p>\n

Sama „Karczma w P\u0119cicach”<\/a> (ul. Parkowa 69) troch\u0119 przyt\u0142acza ponurym wygl\u0105dem i niebywa\u0142ym nat\u0142okiem ludowych rze\u017ab stoj\u0105cych, wisz\u0105cych i wychylaj\u0105cych si\u0119 z ka\u017cdego miejsca, od komina poczynaj\u0105c. Wewn\u0105trz panuje mrok, kt\u00f3ry rozwesela stosowna muzyka (rozpozna\u0142em kurpiowskie \u015bpiewki), wykonywana chyba przez s\u0142ynn\u0105 Kapel\u0119 ze wsi Warszawa. \u0141awy i sto\u0142y s\u0105 proste – z grubych dech, ale do\u015b\u0107 wygodne i pozwalaj\u0105ce na d\u0142ugie posiady. Karta da\u0144 wystarczaj\u0105co obfita, cho\u0107 nie prze\u0142adowana. Kr\u00f3luje dziczyzna i kuchnia polska. Karta win za\u015b sugeruje, \u017ce bywaj\u0105 tu znawcy, bo s\u0105 wina z najprzedniejszych winnic W\u0142och, Hiszpanii, Francji. S\u0105 te\u017c i inne alkohole wysokiej jako\u015bci.<\/p>\n

Podczas pierwszej wizyty skusili\u015bmy si\u0119 na dwie polecane przez kelnerk\u0119 przek\u0105ski: raki w sosie koniakowym i borowiki w \u015bmietanie z orzechami i koperkiem. To by\u0142 doskona\u0142y wyb\u00f3r, cho\u0107 konkurencj\u0119 mia\u0142 te\u017c siln\u0105: w\u0105tr\u00f3bki w sosie winnym, pasztety z jelenia i dzika, pierogi z r\u00f3\u017cnym farszem.<\/p>\n

Z da\u0144 g\u0142\u00f3wnych – tym razem – wybrali\u015bmy zrazy z sarny w sosie kurkowym i farszem borowikowym z dodatkiem marynowanych cebulek i \u015bliwek oraz g\u0142\u00f3wk\u0105 sa\u0142aty w \u015bmietanie (na s\u0142odko, jak z babcinego sto\u0142u) oraz golonk\u0119 z przysma\u017can\u0105 kapust\u0105 i zapiekanymi kartofelkami. Kusi\u0142 nas te\u017c sum, jagni\u0119cy comber i perliczka. Ale uznali\u015bmy, \u017ce do P\u0119cic warto przywie\u017a\u0107 i przyjaci\u00f3\u0142, b\u0119dzie wi\u0119c okazja do wypr\u00f3bowania kolejnych da\u0144.<\/p>\n

Deser winien by\u0107 subtelny, wi\u0119c wybierali\u015bmy mi\u0119dzy piero\u017ckami z malinami a pampuchem z p\u0142atkami r\u00f3\u017cy. I tu polegli\u015bmy. Ledwo spr\u00f3bowali\u015bmy pampucha (by\u0142 troch\u0119 zbyt s\u0142odki i chyba lekko surowawy a piero\u017cki zosta\u0142y te\u017c do kolejnej okazji). Nie jestem te\u017c pewien, czy narzekanie na deser nie wynika z utraty apetytu po naprawd\u0119 wielkich porcjach, kt\u00f3re stawiano przed nami. Do domu jechali\u015bmy oczywi\u015bcie autem, a nale\u017ca\u0142o niew\u0105tpliwie i\u015b\u0107 pieszo. <\/p>\n

Bywalcy Karczmy sprzed kilku stuleci te\u017c na pewno nie u\u017cywali powoz\u00f3w po obfitych kolacjach. Chyba \u017ce mieli k\u0142opoty z zachowaniem r\u00f3wnowagi.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Przestrzega\u0142a hrabina Karolina Nakwaska przed w\u0142\u00f3czeniem si\u0119 po karczmach i zajazdach, ale jako cz\u0142ek ciekawski i myszkuj\u0105cy po dziwnych miejscach gdzie daj\u0105 je\u015b\u0107, rad s\u0142ynnej autorki i znawczyni kuchni XIX-wiecznej nie pos\u0142ucha\u0142em i zatrzyma\u0142em si\u0119 w podwarszawskiej wsi P\u0119cice, gdzie od dawien dawna istnia\u0142a s\u0142ynna karczma. Objad\u0142em si\u0119 tam niebywale i je\u017celi \u017ca\u0142uj\u0119, to tylko […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12406"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12406"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12406\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12408,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12406\/revisions\/12408"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12406"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12406"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12406"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}