Upalne dni sprzyjaj\u0105 lekturze. Wystarczy schowa\u0107 si\u0119 w cieniu, siedzie\u0107 w wygodnym fotelu, mie\u0107 w zasi\u0119gu r\u0119ki co\u015b zimnego do picia (najlepiej wino r\u00f3\u017cowe) i ulega\u0107 czarowi s\u0142\u00f3w, kt\u00f3re specjalnie dla nas napisa\u0142 autor. Mam kilka takich nowych ksi\u0105\u017cek, do kt\u00f3rych b\u0119d\u0119 wszystkich zach\u0119ca\u0142. (Maj\u0105 one oczywi\u015bcie pewien zwi\u0105zek z tematyk\u0105 bloga, ale nienachalnie bezpo\u015bredni).<\/p>\n
Pierwsza ksi\u0105\u017cka to cykl rozm\u00f3w z filozofem i religioznawc\u0105 prof. Zbigniewem Miko\u0142ejk\u0105 „Jak b\u0142\u0105dzi\u0107 skutecznie”. Tytu\u0142 mo\u017cna tez odwr\u00f3ci\u0107 i zapisa\u0107:\u00a0„Jak omija\u0107 b\u0142\u0119dy”. Miko\u0142ejko bowiem swoj\u0105 opowie\u015bci\u0105 stara si\u0119 nam podpowiedzie\u0107, jak poskleja\u0107 \u015bwiat, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie nam si\u0119 rozpad\u0142 w drobny mak. Opowiada wi\u0119c o swej fascynacji kobietami, \u015bmierci\u0105, zmys\u0142ami.
\n
\nZanim jednak przytocz\u0119 jeden kr\u00f3tki fragment, przedrukuj\u0119 kr\u00f3tk\u0105 notk\u0119 o wsp\u00f3\u0142autorce ksi\u0105\u017cki, czyli rozm\u00f3wczyni profesora. Ta notka bowiem zadecydowa\u0142a, \u017ce wyda\u0142em na ksi\u0119g\u0119 niema\u0142\u0105 wcale sum\u0119:<\/p>\n
Dorota Kowalska. Dzi\u015b dziennikarka „Polski The Times”, by\u0142a parysk\u0105 korespondentk\u0105 „Gazety Opolskiej”, reporterk\u0105 dzia\u0142u krajowego i dzia\u0142u reporta\u017cu „Super Expressu”, wreszcie dzia\u0142u spo\u0142ecznego „Newsweeka”. Absolwentka Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach i paryskiej Sorbony. Od dzieci\u0144stwa zwi\u0105zana ze sportem, g\u0142\u00f3wnie siatk\u00f3wk\u0105, zawodniczka pierwszoligowego P\u0142omienia Milowice i drugoligowego AZS AWF Katowice. Drug\u0105 jej pasj\u0105 s\u0105 ksi\u0105\u017cki, zw\u0142aszcza mroczne krymina\u0142y. Jest autork\u0105 sylwetek polskich polityk\u00f3w zebranych w ksi\u0105\u017cce „Gracze. Ich tajemnice” oraz wywiadu rzeki z Krzysztofem Liedelem, ekspertem od spraw terroryzmu, pracownikiem Biura Bezpiecze\u0144stwa Narodowego – „Oswoi\u0107 strach. Rozmowa o dekadzie terroryzmu”.<\/p><\/blockquote>\n
Zaciekawi\u0142o mnie, dlaczego znawca Biblii wybra\u0142 j\u0105 na swoj\u0105 rozm\u00f3wczyni\u0119. Po zako\u0144czeniu lektury uzna\u0142em, \u017ce ten wyb\u00f3r by\u0142 ze wszech miar trafny.<\/p>\n
Z rozmowy o zmys\u0142ach za\u015b wybra\u0142em fragment biblijno-rodzinny:<\/p>\n
Biblia nie m\u00f3wi zatem, \u017ce jedzenie czy ucztowanie jest czym\u015b z\u0142ym. M\u00f3wi nam: „Jedzcie, pijcie, bawcie si\u0119, bo nie wiadomo, co b\u0119dzie jutro”. Jednego dnia mo\u017cecie mie\u0107 tysi\u0105c powod\u00f3w do rado\u015bci, drugiego – tyle\u017c samo powod\u00f3w do \u0142ez. Wi\u0119c korzystajcie z tego, co niesie chwila, cieszcie si\u0119 – oczywi\u015bcie wszystko w granicach rozs\u0105dku, „bez przegi\u0119\u0107”, jak by to powiedzieli m\u0142odzi ludzie. Tu nie ma \u017cadnych sprzeczno\u015bci: Palesty\u0144czycy byli biedni, ale kiedy zabijali ju\u017c ko\u017al\u0119 czy jagni\u0119 – \u015bwi\u0119towali, pili wino i korzystali z \u017cycia. Nie umartwiali si\u0119 dietami.<\/p>\n
Biblia m\u00f3wi o umiarze. To m\u0105dre przes\u0142anie. W Kanie Galilejskiej uczestnicy wesela bawili si\u0119 przez kilka dni – a\u017c zabrak\u0142o wina. By\u0107 mo\u017ce, gdyby rolnictwo by\u0142o wtedy na wy\u017cszym poziomie, a w domach sta\u0142y zamra\u017carki, na ich stolach znalaz\u0142yby si\u0119 sa\u0142atki, jakie\u015b kotlety z jagni\u0119cia, wi\u0119cej rodzaj\u00f3w sera. Oni natomiast jedli po prostu to, co rodzi\u0142y pola i sady. Bo chodzi o to, \u017ceby w jedzeniu, jak we wszystkim w \u017cyciu, zachowa\u0107 zdrowy rozs\u0105dek.<\/p>\n
– Ma Pan ulubione smaki? Smaki dzieci\u0144stwa, jak mo\u017cna si\u0119 domy\u015bla\u0107.<\/p>\n
O cie\u015bcie m\u00f3wili\u015bmy. Ale czy tak dobrze smakowa\u0142o, jak pachnia\u0142o? Tak, by\u0142o rewelacyjne. Babcia specjalizowa\u0142a si\u0119 te\u017c w pierogach.<\/p>\n
Z czym by\u0142y te pierogi? Najbardziej lubi\u0142em te z jagodami. I babcin\u0105 zup\u0119 grzybow\u0105. Babcia gotowa\u0142a w spos\u00f3b arcywyborny, m\u00f3wi\u0119 to bez \u017cadnych przek\u0142ama\u0144 naznaczonych sentymentem. Moja matka, owszem, pichci\u0142a dobrze, ale nigdy nie by\u0142a w tej sztuce mocna. Babcia mia\u0142a za\u015b w sobie zmys\u0142 artysty. (…)<\/p>\n
I kolejny przysmak z r\u0105k mojej babci: pol\u0119dwice. Kupowane gdzie\u015b pok\u0105tnie na lewo, bo po osiedlu bardzo szybko rozchodzi\u0142y si\u0119 wie\u015bci, \u017ce jaki\u015b wie\u015bniak pod Lidzbarkiem zabija \u015bwiniaka. W nocy, nielegalnie rzecz jasna – cho\u0107 potem weterynarz, przekupiony kawa\u0142em mi\u0119sa, bada\u0142 je starannie. Pol\u0119dwice nie by\u0142y w\u0119dzone, nie by\u0142y zaprawiane, ale suszone na strychu. Niebywale smaczne! W \u017cyciu takiego mi\u0119sa nie jad\u0142em. Gdybym jednak mia\u0142 wybiera\u0107 swoj\u0105 ulubion\u0105 kuchni\u0119, na pierwszym miejscu jest bezsprzecznie ta w\u0142oska.<\/p><\/blockquote>\n
Mi\u0142o\u015b\u0107 do kuchni w\u0142oskiej wzmog\u0142a moj\u0105 sympati\u0119 do profesora. A powolna lektura grubego tomiska da\u0142a przyjemno\u015b\u0107 na wiele dni. Warto obcowa\u0107 z kim\u015b m\u0105drym i potrafi\u0105cym wskazywa\u0107,\u00a0jak wyszukiwa\u0107 w\u0142a\u015bciw\u0105 dr\u00f3\u017ck\u0119 spo\u015br\u00f3d pl\u0105taniny tysi\u0119cy \u015bcie\u017cek.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Upalne dni sprzyjaj\u0105 lekturze. Wystarczy schowa\u0107 si\u0119 w cieniu, siedzie\u0107 w wygodnym fotelu, mie\u0107 w zasi\u0119gu r\u0119ki co\u015b zimnego do picia (najlepiej wino r\u00f3\u017cowe) i ulega\u0107 czarowi s\u0142\u00f3w, kt\u00f3re specjalnie dla nas napisa\u0142 autor. Mam kilka takich nowych ksi\u0105\u017cek, do kt\u00f3rych b\u0119d\u0119 wszystkich zach\u0119ca\u0142. (Maj\u0105 one oczywi\u015bcie pewien zwi\u0105zek z tematyk\u0105 bloga, ale nienachalnie bezpo\u015bredni). […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12506"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12506"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12506\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12508,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12506\/revisions\/12508"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12506"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12506"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12506"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}