![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2009\/10\/smak-rosji_piotr-blog.jpg\" "\\"smak-rosji_piotr-blog\\"")
<\/a><\/p>\nCzechow mia\u0142 i ma nadal wielu mi\u0142o\u015bnik\u00f3w swej prozy czy dramat\u00f3w ale tak\u017ce\u00a0– okazuje si\u0119 – i uczni\u00f3w. Ukaza\u0142a si\u0119 w\u0142a\u015bnie na rynku ksi\u0105\u017cka zatytu\u0142owana „Smak Rosji”. Smakowite dzie\u0142ko zawiera\u00a0 ponad sto przepis\u00f3w wybranych przez Ma\u0142gorzat\u0119 Mierzw\u0119 i Genowef\u0119 Wo\u0142kanowsk\u0105, kt\u00f3re poprzedzone s\u0105 obszernym wst\u0119pem pi\u00f3ra znanego dziennikarza Andrzeja \u0141omanowskiego. I to w\u0142a\u015bnie \u0141omanowski\u00a0– moim zdaniem\u00a0– b\u0119dzie magnesem wabi\u0105cym czytelnik\u00f3w. Okaza\u0142 si\u0119 on bowiem\u00a0 dobrym, ba pewnie najlepszym, uczniem autora „Syreny”. Jego szkic zatytu\u0142owany „\u015awi\u0119ta sztuka zak\u0105szania”\u00a0 jest nie tylko opisem rosyjskich obyczaj\u00f3w na przestrzeni wielu wiek\u00f3w, jest tak\u017ce skr\u00f3cona histori\u0105 Rosji, wyborem cytat\u00f3w z literatury, zbiorem przepysznych anegdot z \u017cycia towarzyskiego i nie tylko, a tak\u017ce\u00a0– co wa\u017cne dla tych, kt\u00f3rzy wybieraj\u0105 si\u0119 w podr\u00f3\u017c za nasza wschodni\u0105 granic\u0119\u00a0– instrukcj\u0105 zachowania si\u0119 przy rosyjskim stole.
\nBywa\u0142em w Rosji, a wcze\u015bniej w ZSRR i to rozr\u00f3\u017cnienie ma znaczenie, wielokrotnie. Jada\u0142em i pija\u0142em z gospodarzami tak\u017ce po wielokro\u0107 a dopiero po lekturze szkicu \u0141omanowskiego widz\u0119 jakie gafy pope\u0142nia\u0142em i jak z\u0142e skutki na siebie sprowadza\u0142em nie wiedz\u0105c np., po kt\u00f3rym kieliszku nale\u017cy robi\u0107 przerwy a po kt\u00f3rym zak\u0105sza\u0107. I cho\u0107 jak twierdzi autor\u00a0 sami Rosjanie maja na ten temat rozbie\u017cne opinie, to warto, ba, konieczne jest zna\u0107 owe zasady zar\u00f3wno ze wzgl\u0119du na swoisty savoir vivre biesiadowania, jak i dla w\u0142asnego zdrowia.<\/p>\n
Czy wiedzieli\u015bcie np., \u017ce od 1914 do 1924 roku w Rosji a potem ZSRR obowi\u0105zywa\u0142a \u015bcis\u0142a prohibicja? Nie wolno by\u0142o ani produkowa\u0107, ani pi\u0107 alkoholu. Dopiero po \u015bmierci Lenina zakaz \u00f3w cofni\u0119to.
\nTen\u00a0straszliwy dla Rosjan przepis oczywi\u015bcie obchodzono, pij\u0105c lekarski spirytus i s\u0142ynn\u0105 samogonk\u0119. By\u0142o to jednak przest\u0119pstwo, aczkolwiek na tyle nagminne, \u017ce uniemo\u017cliwiaj\u0105ce karalno\u015b\u0107. Epoka \u0142agr\u00f3w by\u0142a jeszcze przed nami. A zakaz cofni\u0119to niemal natychmiast po \u015bmierci Lenina.<\/p>\n
Wkr\u00f3tce potem jednak nast\u0105pi\u0142 kolejny akt dramatu biesiadnego. W\u00f3dki by\u0142o pod dostatkiem\u00a0– zabrak\u0142o natomiast zak\u0105ski.\u00a0 W rosyjskim biesiadowaniu\u00a0 nie by\u0142o do tej pory obyczaju picia bez zak\u0105szania.\u00a0 I wprawdzie mo\u017cna – i stosowano to od wiek\u00f3w – „zaniuchiwat wodku” czyli w\u0105cha\u0107 np. sk\u00f3rk\u0119 razowca lub s\u0142oninki lecz w kolejnym etapie biesiadnicy musz\u0105 popr\u00f3bowa\u0107 blin\u00f3w, og\u00f3reczk\u00f3w, kawiorku, jajeczek, pielmieni, suszonej rybki czy cho\u0107by marynowanego nied\u017awiedziego czosneczku.
\nRosyjski nar\u00f3d s\u0142yn\u0105cy z pomys\u0142owo\u015bci i z brakiem zak\u0105ski da\u0142 sobie rad\u0119. Kto za\u015b chce wiedzie\u0107 jak, ten musi si\u0119gn\u0105\u0107 po „Smak Rosji”.<\/p>\n
Na koniec, by jednak da\u0107 cho\u0107 przedsmak tej wspania\u0142ej lektury, przytocz\u0119 jedn\u0105 anegdot\u0119. Rzecz si\u0119 dzieje w epoce Gorbaczowa, kt\u00f3ry tak\u017ce usi\u0142owa\u0142 walczy\u0107 z pija\u0144stwem wprowadzaj\u0105c r\u00f3\u017cne zakazy. Nie przetrwa\u0142y one jednak nawet roku i autor pierestrojki nie mo\u017ce zapisa\u0107 tej kampanii na swoj\u0105 korzy\u015b\u0107. ?W \u015brodku kampanii antyalkoholowej z komitetu partyjnego w syberyjskim Tomsku dzwoni\u0105 do Komitetu Centralnego w Moskwie.\u00a0– Towarzysze, natychmiast przy\u015blijcie\u00a0 trzy cysterny spirytusu!\u00a0<\/p>\n
– Zwariowali\u015bcie ?!\u00a0– odpowiadaj\u0105 z KC.\u00a0 – W ca\u0142ym kraju walczymy z alkoholizmem, a wy chcecie trzy cysterny spirytusu?!<\/p>\n
–\u00a0Ale\u00a0– j\u0119cz\u0105 z Tomska\u00a0– nar\u00f3d wytrze\u017awia\u0142! I pyta si\u0119, gdzie jest car?!”<\/p>\n
A my si\u0119 pytamy, gdzie si\u0119 podzia\u0142a ta beczka z kawiorem, kt\u00f3ra sta\u0142a w oknie wystawowym na Krasnoj P\u0142oszczadi?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u017baden inny znany mi pisarz nie potrafi\u0142 sprawi\u0107 bym poczu\u0142 si\u0119 g\u0142odny i natychmiast ruszy\u0142 do lod\u00f3wki po wymy\u015blne smako\u0142yki jak tylko Antoni Czechow. Jego opowiadanie „Syrena”\u00a0 za ka\u017cdym razem pobudza moja wyobra\u017ani\u0119 i zmusza do przyrz\u0105dzenia a to solanki, a to sa\u0142atki z surowych grzyb\u00f3w, a to gryczanych blin\u00f3w z… Czechow mia\u0142 i ma […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1271"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1271"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1271\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1271"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1271"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1271"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}