Zn\u00f3w musia\u0142em uzupe\u0142ni\u0107 zapas miodu. Zu\u017cywamy go w domu wielkie ilo\u015bci. G\u0142\u00f3wnie jest to mi\u00f3d gryczany, ale tak\u017ce mi\u00f3d spadziowy. I ten drugi gatunek zawdzi\u0119czamy w\u0142a\u015bnie mszycom.
\n
\nSpad\u017a to s\u0142odka ciecz, kt\u00f3ra osiada kroplami na ig\u0142ach \u015bwierku, modrzewia oraz jod\u0142y. Te krople zbieraj\u0105 pszczo\u0142y i przerabiaj\u0105 na wspania\u0142y mi\u00f3d. Ale sk\u0105d te krople pe\u0142ne s\u0142odyczy? <\/p>\n
I tu zapewne popsuj\u0119 apetyt pewnej cz\u0119\u015bci smakoszy. Spad\u017a bowiem to p\u0142ynna wydzielina przetrawionego pokarmu mszyc. I to, co mszyca wydala, pszczo\u0142a zbiera i przetwarza, a cz\u0142owiek ze smakiem zjada. Mnie na przyk\u0142ad \u017cadna opowie\u015b\u0107 o technologii powstawania miodu spadziowego nie obrzydzi tego smako\u0142yku.<\/p>\n
W Unii Europejskiej zarejestrowano w grupie Chronionej Nazwy Pochodzenia podkarpacki mi\u00f3d spadziowy. Uprawnienia do jego produkcji maj\u0105 jedynie pszczelarze prowadz\u0105cy swe pasieki w 17 nadle\u015bnictwach wojew\u00f3dztwa podkarpackiego i dw\u00f3ch park\u00f3w narodowych: Bieszczadzkiego i Magurskiego. W ich ulach mieszkaj\u0105 pszczo\u0142y rasy krai\u0144skiej lub kaukaskiej. <\/p>\n
Ich mi\u00f3d jest p\u0142ynny lub skrystalizowany (na og\u00f3\u0142 nie\u015bwiadomi kupuj\u0105cy uwa\u017caj\u0105, \u017ce mi\u00f3d skrystalizowany jest gorszy lub wr\u0119cz sztuczny, a to nieprawda), jest g\u0119sty, lepki, ciemnobr\u0105zowy, z mocnymi akcentami zielonkawymi. W smaku za\u015b jest \u0142agodniejszy ni\u017c wszelkie inne miody. <\/p>\n
Spadziowy podkarpacki ma te\u017c silny aromat \u017cywiczny, przypominaj\u0105cy zapach jod\u0142owego b\u0105d\u017a sosnowego igliwia. Powoduje to, \u017ce ciasta (np. pierniki) z miodem spadziowym pachn\u0105 bardzo intensywnie i d\u0142ugo nie trac\u0105 swej \u015bwie\u017co\u015bci.<\/p>\n
Jak wida\u0107, malutkie mszyce mog\u0105 da\u0107 smakoszom bardzo wiele przyjemno\u015bci.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zn\u00f3w musia\u0142em uzupe\u0142ni\u0107 zapas miodu. Zu\u017cywamy go w domu wielkie ilo\u015bci. G\u0142\u00f3wnie jest to mi\u00f3d gryczany, ale tak\u017ce mi\u00f3d spadziowy. I ten drugi gatunek zawdzi\u0119czamy w\u0142a\u015bnie mszycom.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13081"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13081"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13081\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13086,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13081\/revisions\/13086"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13081"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13081"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13081"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}