{"id":13143,"date":"2014-09-11T07:00:30","date_gmt":"2014-09-11T05:00:30","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=13143"},"modified":"2014-09-11T23:13:37","modified_gmt":"2014-09-11T21:13:37","slug":"przerwa-w-podrozy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2014\/09\/11\/przerwa-w-podrozy\/","title":{"rendered":"Przerwa w podr\u00f3\u017cy"},"content":{"rendered":"

\"modelski<\/a>Aby nie zanudzi\u0107 wszystkich kalabryjskimi opowiastkami, zrobi\u0119 dzi\u015b przerw\u0119 w podr\u00f3\u017cy. Mam do tego dobry pretekst, bo dosta\u0142em w\u0142a\u015bnie przesy\u0142k\u0119 z Krakowa z atrakcyjn\u0105 zawarto\u015bci\u0105. Jest to ksi\u0105\u017cka \u0141ukasza Modelskiego zatytu\u0142owana „Pi\u0105ty smak Rozmowy przy jedzeniu”, opublikowana przez Wydawnictwo Literackie. <\/p>\n

Zwykle zach\u0119cam do ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3re ju\u017c s\u0105 na rynku ksi\u0119garskim. Tym razem mog\u0119 to zrobi\u0107 jeszcze przed premier\u0105, kt\u00f3ra nast\u0105pi w pierwszych dniach listopada. A dzie\u0142ko jest godne polecenia z wielu powod\u00f3w.
\n
\nNa ok\u0142adce wydawca pisze m.in. tak: „Pi\u0105ty smak jest niczym sz\u00f3sty zmys\u0142. Wykracza ponad doznania zarezerwowane dla podniebienia. Trudno go nazwa\u0107, a dla wielu jest nieosi\u0105galny. Niekt\u00f3rzy po prostu go maj\u0105. To z nimi rozmawia \u0141ukasz Modelski – o kuchni, smakowaniu, piciu, historii, mi\u0142o\u015bci, przypadku i zmys\u0142ach”.<\/p>\n

Z tego ostatniego zdania wynika, \u017ce dob\u00f3r rozm\u00f3wc\u00f3w gra g\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119. I przyzna\u0107 musz\u0119, \u017ce autor wybra\u0142 palet\u0119 najlepszych znawc\u00f3w tematu, jakich m\u00f3g\u0142 znale\u017a\u0107, i to nie tylko w Polsce, ale tak\u017ce w Europie. <\/p>\n

\u0141\u0105czy ich za\u015b jeden wyr\u00f3\u017cnik: s\u0105 to amatorzy, kt\u00f3rych praca przekszta\u0142ci\u0142a w zawodowc\u00f3w najwy\u017cszej klasy. <\/p>\n

Oto z licznego grona polskich restaurator\u00f3w wybra\u0142 Modelski Agnieszk\u0119 Kr\u0119glick\u0105. Niejednokrotnie pisa\u0142em o Agnieszce, \u017ce jest jedn\u0105 z niewielu os\u00f3b profesjonalnie podchodz\u0105cych do zawodu restauratora. Tak te\u017c uwa\u017ca i Modelski, a jego rozmowa z Kr\u0119glick\u0105 tylko to potwierdza. <\/p>\n

Drug\u0105 rozm\u00f3wczyni\u0105, kt\u00f3ra ju\u017c dawno zwr\u00f3ci\u0142a moj\u0105 uwag\u0119, jest Anne Applebaum – publicystka mi\u0119dzynarodowa, laureatka Pulitzera i… wybitna znawczyni kuchni polskiej. <\/p>\n

O Patricii Atkinson pisa\u0142em obszernie, gdy otrzyma\u0142a tytu\u0142 Cz\u0142owieka Roku magazynu „Czas Wina” i wyda\u0142a w Polsce dwie swoje biograficzne ksi\u0105\u017cki. <\/p>\n

S\u0105 tu jeszcze: tw\u00f3rca idei i szef Slow Food Carlo Pertini, by\u0142a osobista kucharka prezydenta Mitterranda i bohaterka filmu „Niebo w g\u0119bie” Daniele Mazet-Delpeuch, Michel Escoffier – wnuk jednego najs\u0142ynniejszych kucharzy \u015bwiata, kt\u00f3ry jako pierwszy ju\u017c sto lat temu m\u00f3wi\u0142 o „pi\u0105tym smaku”, nazywaj\u0105c go „wy\u015bmienito\u015bci\u0105”, a tak\u017ce dwaj m\u0142odzi Polacy wspinaj\u0105cy si\u0119 na szczyty kariery – gwiazda sommelierstwa Tomasz Ko\u0142ecki-Majewicz oraz kucharzo-dziennikarz Grzegorz \u0141apanowski.<\/p>\n

Ka\u017cda rozmowa jest inna, ale ka\u017cda r\u00f3wnie ciekawa i rozszerzaj\u0105ca wiedz\u0119 czytelnika na temat, kt\u00f3ry chyba nigdy i przez nikogo nie b\u0119dzie do ko\u0144ca rozgryziony.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Aby nie zanudzi\u0107 wszystkich kalabryjskimi opowiastkami, zrobi\u0119 dzi\u015b przerw\u0119 w podr\u00f3\u017cy. Mam do tego dobry pretekst, bo dosta\u0142em w\u0142a\u015bnie przesy\u0142k\u0119 z Krakowa z atrakcyjn\u0105 zawarto\u015bci\u0105. Jest to ksi\u0105\u017cka \u0141ukasza Modelskiego zatytu\u0142owana „Pi\u0105ty smak Rozmowy przy jedzeniu”, opublikowana przez Wydawnictwo Literackie. Zwykle zach\u0119cam do ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3re ju\u017c s\u0105 na rynku ksi\u0119garskim. Tym razem mog\u0119 to zrobi\u0107 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13143"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13143"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13143\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13153,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13143\/revisions\/13153"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13143"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13143"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13143"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}