W cytowanym tu ju\u017c pi\u0119knym pi\u015bmie dla my\u015bl\u0105cych \u0142akomczuch\u00f3w – „Smak” – sporo miejsca po\u015bwi\u0119cono problemom g\u0142odu w r\u00f3\u017cnych aspektach i z r\u00f3\u017cnych punkt\u00f3w widzenia. Nie pomini\u0119to jednak tak\u017ce \u0142akomstwa czy wr\u0119cz ob\u017carstwa stoj\u0105cego na drugim biegunie sto\u0142u. Kamil Antosiewicz napisa\u0142 arcyciekawy artyku\u0142 „Orgie kulinarne”. Przytocz\u0119 tu tylko fragment opisuj\u0105cy uczty w staro\u017cytnym Rzymie.
\n<\/p>\n
W istocie rzymskie kolacje stanowi\u0142y wyrafinowan\u0105 rozrywk\u0119, b\u0119d\u0105c\u0105 niedo\u015bcignionym wzorem dla przysz\u0142ych dekadent\u00f3w, mieszanin\u0119 perwersji i luksusu. Cesarz Heliogabal oddawa\u0142 si\u0119 n\u0105johydniejszym rozkoszom z wielk\u0105 przyjemno\u015bci\u0105, fantazj\u0119 zaspokaja\u0142 jednocze\u015bnie uczuciem syto\u015bci i obrzydzenia. Podczas gdy prosty lud karmi\u0142 si\u0119 oliwkami i czerstwym pieczywem, cesarz kaza\u0142 przyrz\u0105dza\u0107 sobie pieczon\u0105 tr\u0105b\u0119 s\u0142onia z wielb\u0142\u0105dzim mi\u0119sem i wydawa\u0142 przyj\u0119cia, podczas kt\u00f3rych podawano potrawy tylko w jednym kolorze. W trakcie ca\u0142opalenia cia\u0142a jego matki Kaligula zasiad\u0142 w s\u0105siedniej sali za suto zastawionym sto\u0142em, podczas gdy na jego oczach s\u0142u\u017cba torturowa\u0142a niewolnik\u00f3w. Cesarz Witeliusz podczas kr\u00f3tkich, licz\u0105cych raptem 9 miesi\u0119cy, rz\u0105d\u00f3w wyda\u0142 bankiet, na kt\u00f3rym podano 2000 najdro\u017cszych ryb i 7000 sztuk ptactwa. Swoje ulubione danie nazwa\u0142 Tarcza Minerwy, Stra\u017cniczki Miasta; do jego przyrz\u0105dzenia wykorzystywano ba\u017canty, m\u00f3zgi pawi, w\u0105troby wargacza, j\u0119zyki flaming\u00f3w i pol\u0119dwiczki z mureny. Oczywi\u015bcie nieod\u0142\u0105cznym sk\u0142adnikiem biesiady by\u0142 seks.<\/p>\n
Obyczaj ten w staro\u017cytnej Grecji opisuje w swojej ksi\u0105\u017cce John Fotopoulos, badacz dawnych obyczaj\u00f3w Hellady i staro\u017cytnego Rzymu. „Formalne ekskluzywne uczty cieszy\u0142y si\u0119 niezwyk\u0142\u0105 popularno\u015bci\u0105 w owych czasach. Nie tylko ze wzgl\u0119du na obecno\u015b\u0107 na stole wyszukanych, ekstrawaganckich da\u0144, lecz r\u00f3wnie\u017c z uwagi na obfit\u0105 obecno\u015b\u0107 mocnego wina, kt\u00f3re rozwi\u0105zywa\u0142o wszystkim j\u0119zyki i pozbawia\u0142o biesiadnik\u00f3w hamulc\u00f3w, prowadz\u0105c do fina\u0142u w postaci seksualnej orgii”. Do erotycznych igraszek do\u0142\u0105cza\u0142y cz\u0119sto niewiasty uprzyjemniaj\u0105ce czas posi\u0142ku gr\u0105 na harfie i flecie, prostytutki, kurtyzany (hateirai) oraz zapraszani specjalnie na t\u0119 okazje go\u015bcie p\u0142ci m\u0119skiej. Najcz\u0119\u015bciej byli to m\u0142odzi ch\u0142opcy, cz\u0119sto niewolnicy ze wzgl\u0119du na liberalne podej\u015bcie do zakresu prac kwalifikuj\u0105cych si\u0119 jako „domowe”. Tym ostatnim zapewniano godziwe warunki \u017cycia: „przed ucztami k\u0105pano ich w ciep\u0142ej wodzie, karmiono s\u0142odyczami, pojono winem nierozcie\u0144czonym z wod\u0105, nacierano mirr\u0105, a nast\u0119pnie \u015bcielono im mi\u0119kkie pos\u0142ania, na kt\u00f3rych oczekiwali na swojego w\u0142a\u015bciciela po obfitym posi\u0142ku”. Tak\u017ce kelnerzy nie mieli lekko, o czym pisze Seneka w „Listach moralnych do Lucyliusza”: „Podaj\u0105cy wino musz\u0105 stroi\u0107 si\u0119 jak niewiasty i skrz\u0119tnie ukrywa\u0107 sw\u00f3j wiek. Maj\u0105 przykazane, by stale wygl\u0105da\u0107 jak ch\u0142opcy. Usuwa im si\u0119 ow\u0142osienie na ca\u0142ym ciele, strzy\u017ce i goli starannie. W nocy nie mog\u0105 za\u017cywa\u0107 snu i stale trzyma si\u0119 ich w gotowo\u015bci, by mogli zaspokaja\u0107 pijackie i cielesne \u017c\u0105dze swego pana.<\/p><\/blockquote>\n
Nie wszyscy Rzymianie gustowali w tego typu igraszkach. Retor Kwintylian ostro i publicznie je pi\u0119tnowa\u0142. Nie dawa\u0142o to jednak po\u017c\u0105danych przez retora rezultat\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W cytowanym tu ju\u017c pi\u0119knym pi\u015bmie dla my\u015bl\u0105cych \u0142akomczuch\u00f3w – „Smak” – sporo miejsca po\u015bwi\u0119cono problemom g\u0142odu w r\u00f3\u017cnych aspektach i z r\u00f3\u017cnych punkt\u00f3w widzenia. Nie pomini\u0119to jednak tak\u017ce \u0142akomstwa czy wr\u0119cz ob\u017carstwa stoj\u0105cego na drugim biegunie sto\u0142u. Kamil Antosiewicz napisa\u0142 arcyciekawy artyku\u0142 „Orgie kulinarne”. Przytocz\u0119 tu tylko fragment opisuj\u0105cy uczty w staro\u017cytnym Rzymie.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13262"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13262"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13262\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13264,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13262\/revisions\/13264"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13262"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13262"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13262"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}