Mas\u0142o zajmuje bardzo wa\u017cne miejsce na naszym stole, tote\u017c wydaje si\u0119 naturalne, \u017ce znajduje si\u0119 ono tam od wiek\u00f3w. W rzeczywisto\u015bci jednak dobre mas\u0142o zacz\u0119\u0142o zwraca\u0107 na siebie uwag\u0119, przynajmniej w gospodarstwach domowych, do\u00adpiero przed stu laty. Mas\u0142o istnia\u0142o ju\u017c przed ty\u00adsi\u0105cami lat, ale by\u0142o rzadkim, bo szybko psuj\u0105cym si\u0119 produktem.<\/p>\n
„Przes\u0142anki do produkcji mas\u0142a przygoto\u00adwa\u0142 w regionie Charentes nad rzek\u0105 o tej samej nazwie owad: winiec. On to zniszczy\u0142 szczepy winne i nie pozostawi\u0142 w\u0142a\u015b\u00adcicielom winnic innego wyboru, jak tylko zaj\u0119cie si\u0119 mleczarstwem. W 1888 roku powsta\u0142a pierw\u00adsza sp\u00f3\u0142dzielnia tej bran\u017cy i wraz z wprowadze\u00adniem pasteryzacji i hodowli kr\u00f3w mlecznych inte\u00adres zacz\u0105\u0142 si\u0119 rozwija\u0107. Na dodatek wilgotny i cie\u00adp\u0142y klimat morski sprzyja\u0142 wzrostowi soczystej trawy na \u0142\u0105kach. W Echire, wiosce na p\u00f3\u0142noc od Niort, kt\u00f3rej pastwiska otoczone s\u0105 przez Sevre niortaise, walory natury wykorzystano optymal\u00adnie i w 1894 roku za\u0142o\u017cono sp\u00f3\u0142dzielni\u0119 czuwa\u00adj\u0105c\u0105 nad interesami jej cz\u0142onk\u00f3w, hodowc\u00f3w kr\u00f3w. Dzisiaj samoch\u00f3d dostawczy ka\u017cdego dnia zbiera mleko, aby je jak najszybciej podda\u0107 obr\u00f3bce.<\/p>\n
Po odwirowaniu dodaje si\u0119 do \u015bmietany 1-2% sfermentowanego mleka i zostawia j\u0105 na szesna\u015b\u00adcie do osiemnastu godzin w temperaturze 14\u00b0C, aby biologicznie dojrza\u0142a. Tak samo jak dawniej ubija si\u0119 j\u0105 w wielkich beczkach z drewna tekowe-go. To intensywne ubijanie rozbija otoczki kule\u00adczek t\u0142uszczu. T\u0142uszcz ma\u015blany uwalnia si\u0119 i zle\u00adpia w coraz to wi\u0119ksze ziarna mas\u0142a. Gdy osi\u0105gn\u0105 one wielko\u015b\u0107 grochu, ods\u0105cza si\u0119 prawie pozba\u00adwion\u0105 t\u0142uszczu ma\u015blank\u0119, a potem \u017ar\u00f3dlan\u0105 wod\u0105 wyp\u0142ukuje jej resztki, \u017ceby nie nada\u0142a mas\u0142u se\u00adrowego posmaku. Teraz pod\u0142\u0105cza si\u0119 ugniata-cze, dzi\u0119ki kt\u00f3rym ziarna o 16% wilgotno\u015bci tworz\u0105 w ko\u0144cu jednorodn\u0105 mas\u0119. Gotowe, \u015bwie\u00ad\u017ce beurre Echire, <\/em>owini\u0119te z\u0142otkiem i umieszczo\u00adne w ma\u0142ych \u0142ubiankach, posiada doskona\u0142\u0105 konsystencj\u0119, a jego delikatny, orzechowy aromat przewy\u017csza licznych konkurent\u00f3w z Poitou-Charentes, z Normandii i innych stron p\u00f3\u0142nocnej Francji”.<\/p>\n I to jest pyszne!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Mas\u0142o zajmuje bardzo wa\u017cne miejsce na naszym stole, tote\u017c wydaje si\u0119 naturalne, \u017ce znajduje si\u0119 ono tam od wiek\u00f3w. W rzeczywisto\u015bci jednak dobre mas\u0142o zacz\u0119\u0142o zwraca\u0107 na siebie uwag\u0119, przynajmniej w gospodarstwach domowych, do\u00adpiero przed stu laty. Mas\u0142o istnia\u0142o ju\u017c przed ty\u00adsi\u0105cami lat, ale by\u0142o rzadkim, bo szybko psuj\u0105cym si\u0119 produktem.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13387"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13387"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13387\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13389,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13387\/revisions\/13389"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13387"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13387"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13387"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}