{"id":13425,"date":"2014-10-21T07:00:41","date_gmt":"2014-10-21T05:00:41","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=13425"},"modified":"2014-10-20T20:47:13","modified_gmt":"2014-10-20T18:47:13","slug":"uczta-przed-krotka-podroza","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2014\/10\/21\/uczta-przed-krotka-podroza\/","title":{"rendered":"Uczta przed kr\u00f3tk\u0105 podr\u00f3\u017c\u0105"},"content":{"rendered":"

Poniewa\u017c na kilka dni oddalam si\u0119 z domu, to chc\u0119 zostawi\u0107 rodzinie smaczny akcent po\u017cegnalny. Robi\u0119 wi\u0119c wytworn\u0105 kolacj\u0119. Blogowiczom za\u015b podrzuc\u0119 kolejny cytat z ksi\u0105\u017cki, kt\u00f3ra wywar\u0142a na mnie silne wra\u017cenie. Obiecuj\u0119 jednak, \u017ce przez najbli\u017csze tygodnie nie b\u0119d\u0119 ju\u017c si\u0119ga\u0142 po dzie\u0142o Tannahill, by\u015bcie sami sami odkrywali uroki tej lektury. A dzi\u015b – co oczywiste – fragment o ucztowaniu.
\n<\/p>\n

\"OLYMPUS<\/a><\/p>\n

Fot. P. Adamczewski \u00a0 \u00a0M\u00f3j suflet serowy<\/em><\/p>\n

Uczta to tylko jeden z przyk\u0142ad\u00f3w u\u017cycia \u017cywno\u015bci do zyskania og\u00f3lnej aprobaty. Ekskluzywizm \u017cywieniowy, taki jak \u017byd\u00f3w, czy w mniejszym stopniu muzu\u0142man\u00f3w, jest inny. Jednak i on mo\u017ce znale\u017a\u0107 zastosowanie w znacznie bardziej sprecyzowanym kontek\u015bcie. Je\u015bli go\u015bcie cz\u0119stowani s\u0105 domowym posi\u0142kiem, wiele m\u00f3wi staranno\u015b\u0107 w\u0142o\u017cona w jego przygotowanie. Jak to zgrabnie uj\u0119\u0142a Alicja B. Toklas: „Go\u015bciowi, kt\u00f3rego chcesz przyj\u0105\u0107 z honorami, nale\u017cy poda\u0107 suflet z wykwintnym sosem. Go\u015bciowi ma\u0142o wa\u017cnemu nale\u017cy si\u0119 zwyczajny omlet z grzybami lub zio\u0142ami.\u00a0Je\u015bli jednak chcesz kogo\u015b obrazi\u0107, zr\u00f3b mu jajka sadzone”. Dzisiaj, chocia\u017c zwyk\u0142\u0105 rodzinn\u0105 kolacj\u0119 mo\u017cna dzieli\u0107 z bardzo bliskimi przyjaci\u00f3\u0142mi, zwykle na srebrnej tacy mo\u017ce wyl\u0105dowa\u0107 wszystko, co jest pod r\u0119k\u0105. Zabieranie go\u015bci, \u017ceby zje\u015b\u0107 co\u015b poza domem, sta\u0142o si\u0119 nareszcie szeroko akceptowalne, mimo \u017ce do ca\u0142kiem niedawna uznawano to za wyraz braku talentu kulinarnego pani domu lub jej woli wywarcia wra\u017cenia. Wyb\u00f3r restauracji, bez wzgl\u0119du na szeroko\u015b\u0107 geograficzn\u0105, tak\u017ce jest znacz\u0105cy.<\/p>\n

Zwyk\u0142e francuskie bistro z menu za 75, 100 i 150 frank\u00f3w ma ekskluzywne odpowiedniki, jak cho\u0107by restauracje w Chinach, kt\u00f3re pod koniec cesarstwa serwowa\u0142y posi\u0142ki „pierwszej klasy” z szesnastu da\u0144, posi\u0142ki „drugiej klasy” z dziesi\u0119ciu, i „klasy trzeciej” z o\u015bmiu. (Dzi\u015b r\u00f3\u017cnice wyra\u017caj\u0105, tak jak we Francji, ceny). Ustroje mog\u0105 si\u0119 zmienia\u0107, ale nie j\u0119zyk kulinarny: podanie zbyt taniego lub banalnego posi\u0142ku jest obra\u017aliwe, a jego przeciwie\u0144stwa – pretensjonalne.<\/p>\n

W \u015bwietle najnowszych bada\u0144 jedzenie polityczne ma wi\u0119cej wsp\u00f3lnego z symbolik\u0105 ni\u017c z kubkami smakowymi, i warto o tym pami\u0119ta\u0107, kiedy przedstawia si\u0119 uczt\u0119, co zdarza si\u0119 nader cz\u0119sto, jako reprezentatywn\u0105 dla kuchni i spo\u0142ecze\u0144stwa w danym konkretnym okresie historycznym. Nie jest ona reprezentatywna ani nigdy nie by\u0142a<\/p>\n

Moja kolacja te\u017c nie b\u0119dzie reprezentatywna dla naszego domu. Tak jadamy bowiem tylko od \u015bwi\u0119ta. Na pocz\u0105tek suflet serowy, potem bulion z jajkiem, piecze\u0144 z dzika i deska polskich ser\u00f3w z winogronami. I dwa wina: francuskie Chateau Haut-Plaisance Montagne Saint-Emilion 2011 oraz hiszpa\u0144skie Baturrica Tarragona Gran Reserva 2006.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Poniewa\u017c na kilka dni oddalam si\u0119 z domu, to chc\u0119 zostawi\u0107 rodzinie smaczny akcent po\u017cegnalny. Robi\u0119 wi\u0119c wytworn\u0105 kolacj\u0119. Blogowiczom za\u015b podrzuc\u0119 kolejny cytat z ksi\u0105\u017cki, kt\u00f3ra wywar\u0142a na mnie silne wra\u017cenie. Obiecuj\u0119 jednak, \u017ce przez najbli\u017csze tygodnie nie b\u0119d\u0119 ju\u017c si\u0119ga\u0142 po dzie\u0142o Tannahill, by\u015bcie sami sami odkrywali uroki tej lektury. A dzi\u015b – […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13425"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13425"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13425\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13446,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13425\/revisions\/13446"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13425"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13425"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13425"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}