{"id":13493,"date":"2014-11-07T07:00:02","date_gmt":"2014-11-07T06:00:02","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=13493"},"modified":"2014-11-06T11:47:46","modified_gmt":"2014-11-06T10:47:46","slug":"danie-dla-amatorow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2014\/11\/07\/danie-dla-amatorow\/","title":{"rendered":"Danie dla amator\u00f3w"},"content":{"rendered":"

Mam na my\u015bli befsztyk tatarski zwany w skr\u00f3cie tatarem. Ja go uwielbiam. Zw\u0142aszcza gdy jest, jak tradycja ka\u017ce, z ko\u0144skiej pol\u0119dwicy. Jest w Warszawie kilka (chyba tylko dwie) restauracji, w kt\u00f3rych ten rarytas podaj\u0105, robi\u0105c danie obok stolika zamawiaj\u0105cego i na oczach podziwiaj\u0105cych go\u015bci. S\u0105 to lokale, do kt\u00f3rych mam nieograniczone zaufanie, kt\u00f3re w przypadku tatara jest absolutnie konieczne.
\n
\nBefsztyk tatarski jest przek\u0105sk\u0105 bardzo lubian\u0105, jednak pami\u0119ta\u0107 nale\u017cy, \u017ce mo\u017cna go przyrz\u0105dzi\u0107 jedynie z bardzo \u015bwie\u017cego mi\u0119sa i z dodatkiem doskona\u0142ych, \u015bwie\u017cych jaj. Czasem, gdy wiem, \u017ce go\u015bcie to lubi\u0105, przygotowuj\u0119 tatara w domu. W\u00f3wczas mam stuprocentow\u0105 pewno\u015b\u0107 \u015bwie\u017co\u015bci wszystkich produkt\u00f3w. A w dodatku moi go\u015bcie maj\u0105 dodatkow\u0105 frajd\u0119, bo o ostatecznym smaku dania decyduj\u0105 sami. Ka\u017cdy z biesiadnik\u00f3w samodzielnie doprawia sobie porcje tej wy\u015bmienitej przek\u0105ski, u\u017cywaj\u0105c do tego podanych przez gospodarza dodatk\u00f3w.<\/p>\n

\"Tatar<\/a>

Tatar w ca\u0142ej krasie. Fot. P. Adamczewski<\/p><\/div>\n

Tak by\u0142o i w minion\u0105 \u015brod\u0119, gdy go\u015bcili\u015bmy par\u0119 bliskich przyjaci\u00f3\u0142 – amator\u00f3w tatara. Poda\u0142em do tej przek\u0105ski zmro\u017con\u0105 na sopel czyst\u0105 polsk\u0105 w\u00f3dk\u0119 o \u015bmiesznej nazwie Maximus. Jeden kieliszek takiej w\u00f3dki podkre\u015bla wszelkie zalety surowej pol\u0119dwicy i wzmaga apetyt.<\/p>\n

Befsztyk tatarski<\/strong>
\n40 dag wo\u0142owej pol\u0119dwicy, 3 \u0142y\u017cki oliwy z oliwek, jak najdrobniej posiekana cebula, pieprz, s\u00f3l, \u0142y\u017ceczka lub \u0142y\u017cka musztardy jako ozdoba i dodatek smakowy: 4 \u017c\u00f3\u0142tka surowych jaj, 4 sardynki z puszki, 4 \u0142y\u017cki posiekanych korniszon\u00f3w, \u0142y\u017ceczka posiekanych kapar\u00f3w, kilka posiekanych marynowanych grzybk\u00f3w<\/em><\/p>\n

1. Oczy\u015bci\u0107 wo\u0142ow\u0105 pol\u0119dwic\u0119 z \u017cy\u0142ek i resztek t\u0142uszczu. (Wed\u0142ug smakoszy mi\u0119so na tatara najlepiej posieka\u0107, ale mo\u017cna je te\u017c ewentualnie zemle\u0107 w maszynce do mi\u0119sa przez sitko z du\u017cymi dziurkami).
\n2. Dobrze wyrobi\u0107 z siekan\u0105 cebul\u0105, pieprzem, oliw\u0105 i musztard\u0105.
\n3. U\u0142o\u017cy\u0107 na talerzykach porcje, w ka\u017cdej zrobi\u0107 wg\u0142\u0119bienie, a w nim umie\u015bci\u0107 \u017c\u00f3\u0142tko. Pozosta\u0142ymi sk\u0142adnikami przybra\u0107 ka\u017cd\u0105 porcj\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Mam na my\u015bli befsztyk tatarski zwany w skr\u00f3cie tatarem. Ja go uwielbiam. Zw\u0142aszcza gdy jest, jak tradycja ka\u017ce, z ko\u0144skiej pol\u0119dwicy. Jest w Warszawie kilka (chyba tylko dwie) restauracji, w kt\u00f3rych ten rarytas podaj\u0105, robi\u0105c danie obok stolika zamawiaj\u0105cego i na oczach podziwiaj\u0105cych go\u015bci. S\u0105 to lokale, do kt\u00f3rych mam nieograniczone zaufanie, kt\u00f3re w przypadku […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13493"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13493"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13493\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13500,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13493\/revisions\/13500"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13493"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13493"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13493"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}