![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2009\/11\/kosz-regionalny-pb050008.jpg\" "\\"kosz-regionalny-pb050008\\"")
<\/p>\n\u00a0<\/p>\n
Listonosz przyni\u00f3s\u0142 mi prenumerowany dwumiesi\u0119cznik czyli „Magazyn Wino”. W pobie\u017cnym przegl\u0105daniu wypatrywa\u0142em tekst\u00f3w, kt\u00f3re b\u0119d\u0119 czyta\u0142 w pierwszej kolejno\u015bci i takich, kt\u00f3re Wam w skr\u00f3cie przedstawi\u0119 w\u00a0 blogu. No i trafi\u0142em momentalnie na artyku\u0142 w nowej rubryce pisma po\u015bwi\u0119conej dzia\u0142aniom Slow Foodu, a autorem tego smakowitego utworu jest nasz blogowy Brzucho\u00a0– tu wyst\u0119puj\u0105cy jako Gieno Mientkiewicz. A tekst dotyczy nowej pasji Brzucha czyli ser\u00f3w. Sta\u0142 si\u0119 on jednoosobow\u0105 kom\u00f3rk\u0105 CIA, FBI, ABW i CB\u015a razem wzi\u0119tych i \u015bledz\u0105cych polskie wytw\u00f3rnie ser\u00f3w. Mia\u0142em okazj\u0119 skorzysta\u0107 z tej jego pasji. Podczas seminarium na temat produkt\u00f3w regionalnych zorganizowanego przez francusk\u0105 instytucj\u0119 Sopexa z udzia\u0142em polskich producent\u00f3w Brzucho zaprezentowa\u0142 kilkana\u015bcie gatunk\u00f3w ser\u00f3w z ma\u0142ych wytw\u00f3rni z Polski p\u00f3\u0142nocno-wschodniej. Smak tych ser\u00f3w by\u0142 naprawd\u0119 zachwycaj\u0105cy. Warto wi\u0119c poczyta\u0107 co Gieno ma na ten temat do powiedzenia i ruszy\u0107 jego tropem: „Niestety, trzeba sobie u\u015bwiadomi\u0107, \u017ce to nie sery do nas przyjd\u0105,\u00a0\u00a0 lecz to my musimy si\u0119 do nich pofatygowa\u0107. Przypomina to troch\u0119 szukanie ig\u0142y w stogu siana, ale przynajmniej z daleka wida\u0107 st\u00f3g.<\/p>\n
<\/p>\n
To jest kosz regionalnych produkt\u00f3w ale nie ma ju\u017c ser\u00f3w Brzucha, bo je zjad\u0142em<\/em><\/p>\n W przypadku ser\u00f3w wida\u0107 na \u0142\u0105kach krowy, kozy, owce. We\u017amy na przyk\u0142ad krowy. Podlasie s\u0142ynie trzema serami, a w\u0142a\u015bciwie serowymi markami. Swojski koryci\u0144ski, dojrzewaj\u0105cy z Wi\u017cajn, narwia\u0144ski. Zdoby\u0142y sobie zak\u0142adk\u0119 w naszej pami\u0119ci, ale te\u017c wci\u0105gaj\u0105 w pu\u0142apk\u0119 etykietek, bo nie wszystko, co tak nazwane, jest dobre. Szukajmy wok\u00f3\u0142 Korycina, we wsiach Gorszczyzna czy Szumowo, gdzie robi\u0105 wy\u015bmienite sery koryci\u0144skie, w wielkich, ponad czterokilogramowych sp\u0142aszczonych kulach. Zwarte, spr\u0119\u017cyste, o przyjemnej w dotyku sk\u00f3rce i mi\u0105\u017cszu koloru \u015bwie\u017cej s\u0142omy usianym drobnymi dziurkami. Kiedy si\u0119 je kroi, wydzielaj\u0105 przyjemnie \u015bwie\u017cy, kwaskowy, lekko mas\u0142owy zapach. W ustach otwieraj\u0105 gam\u0119 smak\u00f3w kwa\u015bnych i pikantnie s\u0142onych, zako\u0144czonych delikatnie gorzk\u0105, cierpk\u0105 nut\u0105. Poszukajcie rodziny \u0141ukaszuk\u00f3w.<\/p>\n Gdy przyjdzie wam smakowa\u0107 ser\u00f3w z Wi\u017cajn, uwa\u017cajcie – wytw\u00f3rc\u00f3w jest ponad dwudziestka, a swoje dojrzewaj\u0105ce sery obficie mieszaj\u0105 z suchymi zio\u0142ami. Jak kto\u015b lubi, prosz\u0119 bardzo, ja wol\u0119 poszuka\u0107 \u015bmietankowego (zazwyczaj nazbyt m\u0142odego) i pozostawi\u0107 go do dojrzenia. Je\u015bli kto\u015b wytrzyma miesi\u0105c, ser odp\u0142aci mu wci\u0105\u017c \u015bwie\u017cym smakiem, lecz bez serwatkowej namolno\u015bci. Najlepsze s\u0105 od Barbary Zeliszczak lub Jadwigi Racis. A s\u0105 jeszcze przecie\u017c sery narwia\u0144skie, wytwarzane w gospodarstwach rozsianych malowniczo wzd\u0142u\u017c Narwi, we wsiach Rogowo, Pa\u0144ki, gdzie krowy swobodnie przep\u0142ywaj\u0105 odnogi rzeki szukaj\u0105c wyj\u0105tkowych pastwisk na wysepkach oblanych wod\u0105. S\u0142ynne s\u0105 tam sery pa\u0144stwa Sakowicz\u00f3w. A gdyby uda\u0142o si\u0119 wam dotrze\u0107 nad Ha\u0144cz\u0119 do Bachanowa, do Thomasa Nottera i b\u0119dziecie mieli szcz\u0119\u015bcie kupi\u0107 jego dojrza\u0142y ser o g\u0142\u0119bokim s\u0142odkim smaku, b\u0119dziecie w si\u00f3dmym niebie.<\/p>\n Ser, kt\u00f3ry znalaz\u0142em w internecie (bo trzeba wam wiedzie\u0107, \u017ce warto czasem przeczesa\u0107 w swoich poszukiwaniach Allegro), to Kreuzer\u00a0– ma nie tylko w\u0142asn\u0105 nazw\u0119 (wci\u0105\u017c rzadko\u015b\u0107 w\u015br\u00f3d polskich ser\u00f3w), ale i oryginalny smak. Dojrzewany przez miesi\u0105c – nawet je\u015bli z zio\u0142ami, to dodanymi z takim wyczuciem, \u017ce lepiej nie trzeba. Ten rok by\u0142 jego rokiem, zgarn\u0105\u0142 wszystkie laury, jakie by\u0142y do zgarni\u0119cia. Doceniono ser, gdzie ma\u015blany smak dominuje nad serwatkowym, z pocz\u0105tku s\u0142ony w kierunku kwa\u015bnego, ale te\u017c pikantny.<\/p>\n Warto wspomnie\u0107 jeszcze o np. Wa\u0144czyk\u00f3wce na Dolnym \u015al\u0105sku czy tak \u015bwietnych serowarach jak Thorsten Buth w Jonkowie i Symonowiczowie w Praslitach na Warmii. Wr\u00f3\u017c\u0119 im dobry przysz\u0142y rok, podpowiada mi to potencja\u0142, jaki drzemie w ich serach – bardzo wonnych, lecz delikatnych w smaku. Kto chce wiedzie\u0107 wi\u0119cej, niech pogada z Brzuchem, albo kupi listopadowy numer „Magazynu Wino”. A \u015blimak (symbol Slow Foodu) poleca tam sery wcale nie tylko\u00a0na pierogi.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u00a0 Listonosz przyni\u00f3s\u0142 mi prenumerowany dwumiesi\u0119cznik czyli „Magazyn Wino”. W pobie\u017cnym przegl\u0105daniu wypatrywa\u0142em tekst\u00f3w, kt\u00f3re b\u0119d\u0119 czyta\u0142 w pierwszej kolejno\u015bci i takich, kt\u00f3re Wam w skr\u00f3cie przedstawi\u0119 w\u00a0 blogu. No i trafi\u0142em momentalnie na artyku\u0142 w nowej rubryce pisma po\u015bwi\u0119conej dzia\u0142aniom Slow Foodu, a autorem tego smakowitego utworu jest nasz blogowy Brzucho\u00a0– tu wyst\u0119puj\u0105cy jako […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1374"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1374"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1374\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1374"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1374"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1374"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n(…) Sery z Frontiery to ju\u017c klasa sama w sobie. Ma\u0142a Zagroda w mazurskich Warpunach, dwoje zapale\u0144c\u00f3w, kilkadziesi\u0105t zwierz\u0105t, a efekt? Wyj\u0105tkowe sery, dojrza\u0142e, o skoncentrowanym smaku, doj?rzewaj\u0105ce przez rok, ale i gama \u015bwie\u017cszych, r\u00f3wnie\u017c krowich. Ma\u0142o kto wytrzymuje z nimi por\u00f3wnanie. Ale s\u0105 tacy, jak cho\u0107by pan Sidorkiewicz ze wsi Zagony spod pomorskiego Bytowa. Jego kozie sery przywodz\u0105 na my\u015bl wapienne ska\u0142y, tak s\u0105 kruche, \u015bcis\u0142e. Ju\u017c malutki kawa\u0142eczek, bo jak inaczej nazwa\u0107 k\u0119s wielko\u015bci po\u0142owy paznokcia, potrafi wype\u0142ni\u0107 usta smakiem na d\u0142ugi, d\u0142ugi czas.”<\/p>\n