![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2009\/12\/pierog-bilgorajski.jpg\" "\\"pierog-bilgorajski\\"")
<\/p>\n\u00a0Tak \u015bpiewa\u0142a babcia spod Bi\u0142goraja zaproszona do nagrania p\u0142yty w towarzystwie s\u0142ynnego muzyka Grzegorza Ciechowskiego. Ale by\u0142o to do\u015b\u0107 dawno temu. Przypomnia\u0142a mi si\u0119 ta melodyjka gdy zjad\u0142em pierwszy raz bi\u0142ogorajskiego pieroga lub piroga jak tu m\u00f3wi\u0105. A co to za przysmak ten pir\u00f3g to poczytajcie:<\/p>\n
<\/p>\n
„Pier\u00f3g bi\u0142gorajski wygl\u0105dem przypomina pasztet; na zewn\u0105trz ma zapieczon\u0105 pow\u0142ok\u0119, a w przekroju wida\u0107 drobne cz\u0105stki jego sk\u0142adnik\u00f3w, kt\u00f3re tworz\u0105 jednolit\u0105 mas\u0119. Pier\u00f3g wypiekany jest w r\u00f3\u017cnych kszta\u0142tach, wyst\u0119puje okr\u0105g\u0142y lub prostok\u0105tny. Z zewn\u0105trz ma kolor ciemno-s\u0142omkowy do jasnego br\u0105zu, zale\u017cnie od stopnia przypieczenia. Zapacb \u0142\u0105czy ze sob\u0105 aromat gotowanych ziemniak\u00f3w i gryczanej kaszy. Podobnie jest ze smakiem, ten jednak wzbogacony jest lekko kwa\u015bnym bia\u0142ym serem oraz skwarkami i przyprawami. Niekt\u00f3rzy por\u00f3wnuj\u0105 pier\u00f3g bi\u0142goraj?ski do s\u0142onego ciasta lub babki ziemniaczanej, ma on jednak inny, zupe\u0142nie specyriczny smak.<\/p>\n
Do wyrobu produktu u\u017cywa si\u0119 nast\u0119puj\u0105cych sk\u0142adnik\u00f3w: ziemniaki gotowane, kasza gryczana, smalec ze skwarkami, ser bia\u0142y, jaja, \u015bmietana oraz przyprawy takie jak pieprz, s\u00f3l i suszona mi\u0119ta. Daw?niej byl on wypiekany na trzonie w piecu chlebowym, a sp\u00f3d podsypywano otr\u0119bami, obecnie pier\u00f3g wypieka si\u0119 w blaszkach, najcz\u0119\u015bciej w piekarnikach elektrycznych.<\/p>\n
Najwi\u0119cej informacji o pierogu bi\u0142 gorajskim mo\u017cna znale\u017a\u0107 w pracy laureatki Og\u00f3lnopols kiego M\u0142o-dzie\u017cowego Konkursu Poznajemy Ojcowizn\u0119\u00a0– Agaty Sarzy\u0144skiej, pt.: „Panieneczka reczka i p\u0142yn\u0105ce z niej po\u017cytki: o tradycjach zwi\u0105zanych z gryk\u0105”. Oto kr\u00f3tki fragment cytowanej pracy: Ro\u015blina zas\u0142uguje na szczere zainteresowanie w dzisiejszej dobie, chocia\u017cby z tego powodu, \u017ce wytwarza nasiona, kt\u00f3re s\u0105 surowcem do regionalne?go wypieku, s\u0142ynnego ju\u017c w Unii Europejskiej pieroga bi\u0142gorajskiego, arcydzie\u0142a staropolskiej kuchni na \u015bwi\u0105teczne dni, wypiekanego ongi\u015b na specjalne okazje. Inni okre\u015blaj\u0105 ten \u015bwi\u0105teczny wypiek praojc\u00f3w mianem bi\u0142gorajskiego tortu.<\/p>\n
Pier\u00f3g bi\u0142gorajski jest dzisiaj powszechnie spo\u017cywany, ju\u017c nie tylko jako wypiek \u015bwi\u0105teczny. Mo\u017cna go znale\u017a\u0107 na sklepowych p\u00f3lkach, dok\u0105d traka z piekarni mechanicznych. Kto jednak raz spr\u00f3bowa\u0142 bi\u0142gorajskiego pieroga, ten w przysz\u0142o\u015bci bez namys\u0142u b\u0119dzie w\u0142a\u015bnie jego wybiera\u0142 spo\u015br\u00f3d innych wypiek\u00f3w.”<\/p>\n
Ja na pewno b\u0119d\u0119 wypatrywa\u0142 piroga na p\u00f3\u0142kach piekarni w okolicach le\u017c\u0105cych na wsch\u00f3d od mojego Pu\u0142tuska.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u00a0Tak \u015bpiewa\u0142a babcia spod Bi\u0142goraja zaproszona do nagrania p\u0142yty w towarzystwie s\u0142ynnego muzyka Grzegorza Ciechowskiego. Ale by\u0142o to do\u015b\u0107 dawno temu. Przypomnia\u0142a mi si\u0119 ta melodyjka gdy zjad\u0142em pierwszy raz bi\u0142ogorajskiego pieroga lub piroga jak tu m\u00f3wi\u0105. A co to za przysmak ten pir\u00f3g to poczytajcie: „Pier\u00f3g bi\u0142gorajski wygl\u0105dem przypomina pasztet; na zewn\u0105trz ma zapieczon\u0105 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1383"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1383"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1383\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1383"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1383"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1383"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}