{"id":13981,"date":"2015-01-12T07:00:46","date_gmt":"2015-01-12T06:00:46","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=13981"},"modified":"2015-01-11T14:53:16","modified_gmt":"2015-01-11T13:53:16","slug":"jak-sie-rozgrzac-w-zimny-i-wilgotny-dzien-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2015\/01\/12\/jak-sie-rozgrzac-w-zimny-i-wilgotny-dzien-2\/","title":{"rendered":"Jak si\u0119 rozgrza\u0107 w zimny i wilgotny dzie\u0144"},"content":{"rendered":"

Tegoroczna zima nas nie rozpieszcza. Narzeka\u0142em par\u0119 dni temu, \u017ce zupe\u0142nie jak na przedwio\u015bniu, co to przeplata \u00a0troch\u0119 zimy, troch\u0119 lata. Tyle tylko, ze nawet najcieplejszy dzie\u0144 styczniowy nie przypomina lata. Zdarza si\u0119 bowiem temperatura przekraczaj\u0105ca nawet 10 st. C ale gdy dzie\u0144 jest wietrzny i wilgo\u0107 wisi w powietrzu to wysuni\u0119cie nosa za pr\u00f3g domu bywa bardzo nieprzyjemne.
\nJedyna pociecha w takie dni s\u0105 dania rozgrzewaj\u0105ce. Niedawno Alicja twierdzi\u0142a, ze najlepszy jest w\u00f3wczas kapu\u015bniak albo placki kartoflane. Mo\u017cna si\u0119 z tym zgodzi\u0107 ale my\u015bl\u0119, i\u017c bywaj\u0105 dania przysparzaj\u0105ce jeszcze wi\u0119cej przyjemno\u015bci. Jednym z nich jest w\u0142oskie zampone. Pisa\u0142em ju\u017c o tym przysmaku rok czy dwa lata temu, dzi\u015b wi\u0119c tylko kr\u00f3tkie przypomnienie. To wieprzowe n\u00f3\u017cki, kt\u00f3re – po wyci\u0105gni\u0119ciu ko\u015bci – faszerowane s\u0105 mielon\u0105 wieprzowin\u0105 z jak\u017ce rozgrzewaj\u0105cymi przyprawami (fot. ni\u017cej). W p\u00f3\u0142nocnych W\u0142oszech danie to jest podawane w\u0142a\u015bnie w styczniu i w lutym. W cieplejszych miesi\u0105cach zampone znika z kart restauracji i czeka na kolejn\u0105 zim\u0119.<\/p>\n

\"Zampone_MAR-W30742\"<\/a>
\nInnym i ca\u0142kiem polskim daniem stosowanym w celach rozgrzewaj\u0105cych jest szynka pieczona w miodzie i musztardzie. Podawana na gor\u0105co z pieczonymi kartofelkami jest wprost nieoceniona. Po wystygni\u0119ciu za\u015b mo\u017ce by\u0107 stosowana jako w\u0119dlina. Te\u017c rozgrzewa, zw\u0142aszcza gdy kucharz nie posk\u0105pi\u0142 musztardy do miodowego sosu (fot. ni\u017cej).<\/p>\n

\"OLYMPUS<\/a><\/p>\n

Moim zdaniem jedn\u0105 z najostrzejszych (czyli rozgrzewaj\u0105cych) kuchni jest kuchnia tajska. A poniewa\u017c lubi\u0119 bardzo miesza\u0107 smak pikantny ze s\u0142odycz\u0105 to polecam poni\u017cszy przepis:<\/p>\n

Tajskie \u017ceberka w sosie miodowym<\/strong>
\n1,5 kg \u017ceberek, 4 \u0142y\u017cki przecieru pomidorowego, 2 \u0142y\u017cki musztardy z Dijon, 4 \u0142y\u017cki sosu sojowego, 3 \u0142y\u017cki miodu gryczanego, 2 \u0142y\u017cki oliwy, 3 z\u0105bki czosnku, papryczka chilli, sok z po\u0142\u00f3wki pomara\u0144czy, sok z jednej cytryny, s\u00f3l i pieprz do smaku<\/em>
\n1.\u017beberka doprawi\u0107 do smaku sol\u0105 i pieprzem i ugotowa\u0107 do mi\u0119kko\u015bci (ok. 1,5h).
\n2.W tym czasie wszystkie sk\u0142adniki na marynat\u0119 dok\u0142adnie ze sob\u0105 wymiesza\u0107 i zala\u0107 ni\u0105 ugotowane i os\u0105czone mi\u0119so. Trzyma\u0107 w marynacie minimum 3 godziny.
\n3.Nast\u0119pnie ods\u0105czy\u0107 z marynaty, wrzuci\u0107 na gor\u0105c\u0105 patelni\u0119 grillow\u0105 i dok\u0142adnie obsma\u017cy\u0107 na z\u0142oto.<\/p>\n

\"\u017beberka<\/a><\/p>\n

Teraz – maj\u0105c taki wyb\u00f3r – mo\u017cemy ju\u017c m\u0119\u017cnie przeciwstawi\u0107 si\u0119 szale\u0144stwom pogody.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tegoroczna zima nas nie rozpieszcza. Narzeka\u0142em par\u0119 dni temu, \u017ce zupe\u0142nie jak na przedwio\u015bniu, co to przeplata \u00a0troch\u0119 zimy, troch\u0119 lata. Tyle tylko, ze nawet najcieplejszy dzie\u0144 styczniowy nie przypomina lata. Zdarza si\u0119 bowiem temperatura przekraczaj\u0105ca nawet 10 st. C ale gdy dzie\u0144 jest wietrzny i wilgo\u0107 wisi w powietrzu to wysuni\u0119cie nosa za pr\u00f3g […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13981"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13981"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13981\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13985,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13981\/revisions\/13985"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13981"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13981"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13981"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}