{"id":13986,"date":"2015-01-13T07:00:32","date_gmt":"2015-01-13T06:00:32","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=13986"},"modified":"2015-01-13T12:49:31","modified_gmt":"2015-01-13T11:49:31","slug":"czy-kartofle-czy-ziemniaki-jednakowo-pyszne-dania-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2015\/01\/13\/czy-kartofle-czy-ziemniaki-jednakowo-pyszne-dania-2\/","title":{"rendered":"Czy kartofle, czy ziemniaki – jednakowo pyszne dania"},"content":{"rendered":"

Przegl\u0105da\u0142em najpierw pobie\u017cnie, a potem przeczyta\u0142em dok\u0142adniej, bo to lektura wci\u0105gaj\u0105ca, broszurk\u0119 na temat stu da\u0144 z kartoflem w roli g\u0142\u00f3wnej.
\n
\nTekst powsta\u0142 w czasie drugiej wojny \u015bwiatowej i wyszed\u0142 spod pi\u00f3ra dr B. Kaweckiej-Starmachowej. Pos\u0142ugiwano si\u0119 ni\u0105 w tzw. dobrych domach, gdzie n\u0119dz\u0119 aprowizacyjn\u0105 sztukowano wymy\u015blnymi przepisami. <\/p>\n

Zapominano w\u00f3wczas cho\u0107by przy stole o grozie panuj\u0105cej wok\u00f3\u0142 i \u015bmierci czaj\u0105cej si\u0119 cz\u0119sto tu\u017c za progiem. A kartofle, zwane w r\u00f3\u017cnych cz\u0119\u015bciach Polski ziemniakami, s\u0105 bardzo wdzi\u0119cznym produktem, z kt\u00f3rego mo\u017cna wyczarowywa\u0107 dania czasem proste, czasem bardziej wyrafinowane, ale zawsze smakowite.<\/p>\n

Tym razem chc\u0119 przypomnie\u0107 kilka moich ulubionych potraw, cho\u0107 nie z wy\u017cej omawianej ksi\u0105\u017ceczki z lat wojny.<\/p>\n

\"Fot.<\/a>

Fot. P. Adamczewski<\/p><\/div>\n

Zacznijmy od kuchni niemal wytwornej.<\/p>\n

Aligot czyli kartofle wykwintne<\/strong>
\n1 kg kartofli, p\u00f3\u0142 kg startego ementalera lub innego podobnego sera, nieco mniej ni\u017c p\u00f3\u0142 szklanki mleka (ok. 100 ml), 2 \u0142y\u017cki mas\u0142a, 2 z\u0105bki czosnku, s\u00f3l, pieprz<\/em><\/p>\n

1. Kartofle obra\u0107, umy\u0107 i ugotowa\u0107 w lekko osolonej wodzie, po ugotowaniu odcedzi\u0107, odparowa\u0107 i przecisn\u0105\u0107 przez prask\u0119 lub bardzo dok\u0142adnie ut\u0142uc t\u0142uczkiem.
\n2. Do kartofli doda\u0107 gor\u0105ce mleko, mas\u0142o i przeci\u015bni\u0119ty przez prask\u0119 lub drobno posiekany czosnek, dok\u0142adnie wymiesza\u0107, doprawi\u0107 sol\u0105 i pieprzem.
\n3. Garnek z puree wstawi\u0107 do drugiego, wi\u0119kszego naczynia z wrz\u0105c\u0105 wod\u0105, ustawi\u0107 na niewielkim ogniu, aby utrzymywana by\u0142a wysoka temperatura.
\n4. Mieszaj\u0105c, wsypywa\u0107 do puree starty ementaler, a\u017c masa stanie si\u0119 ci\u0105gn\u0105ca i l\u015bni\u0105ca. Podawa\u0107 od razu.<\/p>\n

Kolejne danie jest wr\u0119cz snobistyczne.<\/p>\n

Kartofle z kawiorem<\/strong>
\n8 kartofli \u015bredniej wielko\u015bci, pasta kawiorowa, 10 dag serka \u015bmietankowego, 1 ma\u0142y s\u0142oiczek kapar\u00f3w (lub marynowanej nasturcji), 1 czerwona papryka, cayenne, p\u0119czek natki pietruszki<\/em><\/p>\n

1. Kartofle oczy\u015bci\u0107 pod bie\u017c\u0105c\u0105 wod\u0105, ugotowa\u0107 (w mundurkach) i ostudzi\u0107.
\n2. Past\u0119 kawiorow\u0105 zmiksowa\u0107 z serkiem, kaparami, pokrojon\u0105 cienko papryk\u0105, posiekan\u0105 natk\u0105. Doprawi\u0107 \u015bwie\u017co zmielonym pieprzem.
\n3. Kartofle przekroi\u0107 na p\u00f3\u0142 i wydr\u0105\u017cy\u0107. Powsta\u0142e wydr\u0105\u017cenia wype\u0142ni\u0107 farszem. Sch\u0142odzi\u0107 i podawa\u0107.<\/p>\n

A na koniec, bo jestem wielkim mi\u0142o\u015bnikiem zup, przepis na kartoflank\u0119, ale ca\u0142kiem inn\u0105 ni\u017c ta najbardziej popularna, o kt\u00f3rej \u015bpiewa\u0142 Wojciech M\u0142ynarski.<\/p>\n

Kartoflanka z w\u0119dzon\u0105 ryb\u0105<\/strong>
\n0,5 kg kartofli, 1 porcja w\u0142oszczyzny (bez kapusty), 15 dag w\u0119dzonej ryby (w\u0119gorz, \u0142oso\u015b, pikling w ostateczno\u015bci pstr\u0105g), 2 \u0142y\u017cki kwa\u015bnej g\u0119stej \u015bmietany, p\u00f3\u0142 p\u0119czka natki pietruszki lub zielonego koperku, s\u00f3l<\/em><\/p>\n

1. Ugotowa\u0107 kartofle w wywarze jarzynowym. Posoli\u0107 do smaku. Dok\u0142adnie przetrze\u0107 przez g\u0119ste sito lub zmiksowa\u0107 na krem.
\n2. Obra\u0107 z o\u015bci w\u0119dzon\u0105 ryb\u0119 i podzieli\u0107 na male\u0144kie kawa\u0142eczki (ok. p\u00f3\u0142 cm).
\n3. Gor\u0105cy krem z kartoflanki wla\u0107 do fili\u017canek, w kt\u00f3rych na dnie le\u017c\u0105 kawa\u0142eczki ryby. Na wierzch doda\u0107 \u0142y\u017ceczk\u0119 kwa\u015bniej \u015bmietany i posypa\u0107 posiekan\u0105 natk\u0105 pietruszki lub koperkiem.<\/p>\n

I wreszcie akcent podsumowuj\u0105cy ten kartoflany koncert. AntoniTeslar, o kt\u00f3rym tu ju\u017c pisywa\u0142em, tak karmi\u0142 rodzin\u0119 Potockich. Kr\u00f3lowa\u0142 on bowiem przez d\u0142ugie lata kuchni pa\u0142acowej tego znamienitego rodu arystokratycznego, \u0142\u0105cz\u0105c przy tym zgrabnie kuchni\u0119 francusk\u0105 (by\u0142 bowiem Francuzem) z kuchni\u0105 polsk\u0105. Ten melan\u017c dawa\u0142 wspania\u0142e rezultaty.<\/p>\n

Ziemniaki Figaro<\/strong>
\nUgotowa\u0107 ziemniaki w \u0142upinach, obra\u0107, pokraja\u0107 w talarki, przysma\u017cy\u0107, u\u0142o\u017cy\u0107 w rondelku, przesypuj\u0105c ka\u017cd\u0105 warstw\u0119 siekan\u0105 szynk\u0105. Zala\u0107 kwa\u015bn\u0105 \u015bmietan\u0105 z \u017c\u00f3\u0142tkami. Zapieka\u0107 godzin\u0119. (Przepis Antoniego Teslara – szefa kuchni Potockich w Krzeszowicach)<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Przegl\u0105da\u0142em najpierw pobie\u017cnie, a potem przeczyta\u0142em dok\u0142adniej, bo to lektura wci\u0105gaj\u0105ca, broszurk\u0119 na temat stu da\u0144 z kartoflem w roli g\u0142\u00f3wnej.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13986"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13986"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13986\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13988,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13986\/revisions\/13988"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13986"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13986"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13986"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}