Idziemy z Basi\u0105 do radia (nasz ceniony Pr.II) zaproszeni przez Bartosza Panka na audycj\u0119 o Sardynii. My oczywi\u015bcie mamy opowiedzie\u0107 o kuchni tej wyspy, kt\u00f3ra bardzo r\u00f3\u017cni si\u0119 od kuchni innych region\u00f3w W\u0142och. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c wszystko jest tu inne ni\u017c na P\u00f3\u0142wyspie Apeni\u0144skim. J\u0119zyk sardo jest tak odleg\u0142y od w\u0142oskiego jak gwara kaszubska od polszczyzny. Sardy\u0144czycy co prawda lubi\u0105 powo\u0142ywa\u0107 si\u0119 na mocne wp\u0142ywy \u0142aci\u0144skie (to prawda!) ale nie wspominaj\u0105 tak\u017ce silnych wp\u0142yw\u00f3w arabskich, katalo\u0144skich, liguryjskich i innych. A wszystko to wzi\u0119\u0142o si\u0119 ze strategicznego po\u0142o\u017cenia Sardynii w tej cz\u0119\u015bci Morza \u015ar\u00f3dziemnego. Wyspa stale by\u0142a naje\u017cd\u017cana\u00a0 a to przez Fenicjan, a to Katalo\u0144czyk\u00f3w, Liguryjczyk\u00f3w, Arab\u00f3w, Rzymian i wszelkich innych morskich w\u0142\u00f3czykij\u00f3w i rabusi\u00f3w. No i \u015blady ich bytno\u015bci pozosta\u0142y w\u0142a\u015bnie w j\u0119zyku oraz\u00a0… \u00a0kuchni.<\/p>\n
Wp\u0142yw naje\u017ad\u017ac\u00f3w na kuchni\u0119 wyspy spowodowa\u0142 to, \u017ce jest ona przede wszystkim mi\u0119sna. Lud sardy\u0144ski bowiem przewiduj\u0105c sta\u0142e napady osiedla\u0142 si\u0119 w g\u0142\u0119bi g\u00f3rzystej wyspy a nie na wybrze\u017cu. Ryby i owoce morza (jak\u017ce tu dorodne i smaczne langusty!) wp\u0142yn\u0119\u0142y na tutejsze sto\u0142y dopiero niedawno. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c r\u00f3wnocze\u015bnie z najazdem kolejnych t\u0142um\u00f3w nie rabuj\u0105cych lecz przywo\u017c\u0105cych bogactwo. Mam na my\u015bli turyst\u00f3w.<\/p>\n
Pasterze za\u015b od\u017cywiali si\u0119 tym co pasali. Jagni\u0119cina, ko\u017alina, wieprzowina\u00a0 to podstawa da\u0144 sardy\u0144skich. Na dodatek z powodu braku naczy\u0144 ( jaki pasterz bra\u0142by na swoje barki garnki czy kocio\u0142ki) mi\u0119so przyrz\u0105dzano na ro\u017cnie. I tak pozosta\u0142o do dzi\u015b. Piecze\u0144 z ro\u017cna jest najwykwintniejszym sardy\u0144skim daniem. Ka\u017cda\u00a0 uczta weselna ko\u0144czy si\u0119 podaniem prosi\u0119cia z ro\u017cna. A dla bogatych turyst\u00f3w odgrywa si\u0119 ca\u0142y spektakl z przygotowaniem, pieczeniem i podawaniem carraxiu. Ta potrawa bardzo przypomina danie z polskiej kuchni arystokratycznej czyli pieczone dziki lub jelenie nadziewane mniejszymi zwierz\u0119tami jak jagni\u0119, zaj\u0105c, ba\u017cant. Na Sardynii nadziewa si\u0119 w podobny spos\u00f3b wo\u0142u pakuj\u0105c mu do wn\u0119trza wieprza nadzianego jagni\u0119ciem z zaj\u0105cem lub kr\u00f3likiem w brzuchu. To wszystko piecze si\u0119 ca\u0142ymi godzinami by w kulminacyjnym punkcie uczty zosta\u0142o pokrojone i podane zdumionej a czasem wstrz\u0105\u015bni\u0119tej publiczno\u015bci.<\/p>\n
My\u015bl\u0119, \u017ce jeszcze bardziej wstrz\u0105\u015bnie polskim gustem to co teraz napisz\u0119. A chc\u0119 opowiedzie\u0107 o serze, kt\u00f3ry bardzo mi smakowa\u0142. To pecorino casumarzu. S\u0142\u00f3wko\u00a0 pecorino wszystkim wyja\u015bnia, \u017ce to ser z owczego mleka. Ale produkowany\u00a0– \u0142agodnie m\u00f3wi\u0105c\u00a0– niestandardowo. \u015awie\u017ce gom\u00f3\u0142ki sera nawierca si\u0119 przez \u015brodek i… pakuje w te kana\u0142y czerwie much serowych czyli piophila casei. \u017beby czerwie czu\u0142y si\u0119 lepiej w nowym domu podaje si\u0119 im po par\u0119 kropli mleka. Zadomowione robale wierc\u0105 dziury w serze i roz\u0142a\u017c\u0105 si\u0119 po ca\u0142ej bryle pecorino. Gdy ju\u017c wszystko jest przez nie spulchnione ser prze\u0142amuje si\u0119 i zajada ze s\u0142ynnym pane carasau czyli chlebkiem zwanym z w\u0142oska carta da musica. To prawdziwe pyszno\u015bci! Polecam wszystkim, kt\u00f3rzy b\u0119d\u0105 wypoczywa\u0107 na Sardynii.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Idziemy z Basi\u0105 do radia (nasz ceniony Pr.II) zaproszeni przez Bartosza Panka na audycj\u0119 o Sardynii. My oczywi\u015bcie mamy opowiedzie\u0107 o kuchni tej wyspy, kt\u00f3ra bardzo r\u00f3\u017cni si\u0119 od kuchni innych region\u00f3w W\u0142och. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c wszystko jest tu inne ni\u017c na P\u00f3\u0142wyspie Apeni\u0144skim. J\u0119zyk sardo jest tak odleg\u0142y od w\u0142oskiego jak gwara kaszubska od polszczyzny. […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1401"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1401"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1401\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1401"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1401"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1401"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}