Ten tytu\u0142 jest pewnym niedom\u00f3wieniem. Bo niby nad czym tarty maj\u0105 wy\u017cszo\u015b\u0107? Moim zdaniem nad wszelkimi wypiekami. No bo co mo\u017ce by\u0107 jednocze\u015bnie wspania\u0142\u0105 przek\u0105sk\u0105, daniem g\u0142\u00f3wnym i deserem? W\u0142a\u015bnie tarta!
\n
\nA tak o tartach pisa\u0142 w jednej ze swoich licznych ksi\u0105\u017cek wspania\u0142y autor, kucharz i filmowiec jednocze\u015bnie (w tym przypadku przypomina on w\u0142a\u015bnie tarty), przedwcze\u015bnie zmar\u0142y Marek \u0141ebkowski:<\/p>\n
Tarty, czyli placki, znane by\u0142y we Francji od \u015bredniowiecza, a ich trady\u00adcyjne receptury do dzi\u015b s\u0105 chlub\u0105 tamtejszych kuchni regionalnych. Nie bez po\u00adwodu. O wy\u017cszo\u015bci tart nad innymi ciastami decyduje nie tylko \u0142atwo\u015b\u0107 i szybko\u015b\u0107 ich przyrz\u0105dzania. Tak\u017ce to, ze s\u0105 stosunkowo lekkie i ma\u0142okaloryczne. Zalet\u0105 jest tez ich du\u017ca r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107. Wystarczy w przepisie zmieni\u0107 morele na \u015bliwki, czere\u015bnie na wi\u015bnie, a powstan\u0105 ciasta r\u00f3\u017cne, cho\u0107 tak samo doskona\u0142e.<\/p>\n
Spody do tart przygotowujemy najcz\u0119\u015bciej z ciasta kruchego, rzadziej z francu\u00adskiego, a sporadycznie z innych. To wa\u017cne, bo tak samo jak w polskich mazur\u00adkach cienko rozwa\u0142kowanego ciasta powinno by\u0107 na tyle ma\u0142o, z\u0119by nad jego smakiem dominowa\u0142 smak nadzienia. Ma\u0142o ciasta, du\u017co nadzienia – oto filozofia tarty.<\/p>\n
Sp\u00f3d tarty mo\u017cna wypieka\u0107 w r\u00f3\u017cnych formach: ceramicznych, w kt\u00f3rych poda\u00adje si\u0119 je na st\u00f3\u0142, lub metalowych, takich jak na zdj\u0119ciu, sk\u0142adaj\u0105cych si\u0119 z dw\u00f3ch cz\u0119\u015bci – rantu i denka. Z takiej formy \u0142atwo jest wyj\u0105\u0107 upieczone ciasto. Wyjmo\u00adwane dno umo\u017cliwia tez u\u017cycie papieru do pieczenia jako warstwy oddzielaj\u0105cej ciasto od formy, dzi\u0119ki czemu nie przywrze.<\/p><\/blockquote>\n
My\u015bl o tarcie za\u015bwita\u0142a mi dzi\u015b (wtorek, 27 lutego), gdy wr\u00f3ci\u0142em do domu z pieszej w\u0119dr\u00f3wki po aptekach. Mokry (bo \u015bnieg z deszczem pada\u0142 obficie, a i autobusy dodawa\u0142y swoje, oblewaj\u0105c wod\u0105 z ka\u0142u\u017cy na skrzy\u017cowaniach)) i zmarzni\u0119ty (mimo puchowej kurtki na grzbiecie i czapki, ale za to bez r\u0119kawiczek), marzy\u0142em o szybkim i gor\u0105cym, a jednocze\u015bnie lekkim i pysznym daniu.<\/p>\n
Podaj\u0119 przepis, kt\u00f3ry mnie zadowoli\u0142 i rozgrza\u0142. A ni\u017cej drugi – dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w deser\u00f3w.<\/p>\n
Tarta z awokado<\/strong>
\nNa ciasto: 20 dag (1 i 1\/3 szklanki) m\u0105ki, 10 dag zimnego mas\u0142a, \u0142y\u017ceczka soli, 4 \u0142y\u017cki zimnej wody <\/em>
\nNa nadzienie: owoc awokado, 4 suszone pomidory, du\u017ca czerwona cebula, pojedynczy\u00a0filet z piersi kurczaka, \u0142y\u017ceczka oliwy z oliwek, 1\/2 szklanki \u015bmietany, 1\/2 szklanki starego parmezanu, jajko, s\u00f3l, pieprz<\/em><\/p>\n1. Zagnie\u015b\u0107 ciasto\u00a0z podanych sk\u0142adnik\u00f3w, po czym wylepi\u0107\u00a0nim form\u0119, na przyk\u0142ad tortownic\u0119. Ponak\u0142uwa\u0107 widelcem i w piekarniku o temperaturze 180 st. C piec 5 minut.
\n2. Filet z kurczaka pokroi\u0107 w plasterki i podsma\u017cy\u0107 na oliwie. Awokado obra\u0107 i pokroi\u0107 w kostk\u0119. Cebul\u0119 pokroi\u0107 w pi\u00f3rka. Pomidory pokroi\u0107 w paski.
\n3. Na podpieczonym spodzie tarty uk\u0142ada\u0107 rozdrobnione produkty.
\n4. Wymiesza\u0107 \u015bmietan\u0119 z jajkiem, parmezanem, sol\u0105 i pieprzem, zala\u0107 wierzch tarty.
\n5. W piekarniku o temperaturze 180 st. C piec 20 minut. Najlepiej smakuje na gor\u0105co.<\/p>\nTarta malinowo-czekoladowa<\/strong>
\nNa ciasto: 3\/4 szklanki m\u0105ki, 3 \u0142y\u017cki cukru pudru, \u0142y\u017cka kakao, 10 dag zimnego mas\u0142a, \u017c\u00f3\u0142tko, szczypta soli<\/em>
\nDo posmarowania formy: \u0142y\u017ceczka mas\u0142a<\/em>
\nNa mas\u0119: 15 dag gorzkiej czekolady, szklanka i 1\/4 szklanki \u015bmietany krem\u00f3wki (30-proc.), 50 dag malin, cukier puder do dekoracji<\/em><\/p>\n1. Wymiesza\u0107 m\u0105k\u0119 z cukrem pudrem i sol\u0105 oraz z proszkiem kakao, doda\u0107 zimne mas\u0142o i starannie posieka\u0107, doda\u0107 \u017c\u00f3\u0142tko i zagnie\u015b\u0107 ciasto, umie\u015bci\u0107 je na godzin\u0119 w lod\u00f3wce.
\n2. Po wyj\u0119ciu z lod\u00f3wki roz\u0142o\u017cy\u0107 w posmarowanej mas\u0142em\u00a0formie do tart, piec\u00a020 minut w nagrzanym do 180 st. C piekarniku.
\n3. Czekolad\u0119 zetrze\u0107 i wymiesza\u0107 z 1\/4 szklanki \u015bmietany, podgrzewa\u0107 z w garnuszku, a\u017c czekolada si\u0119 rozpu\u015bci. Ostudzi\u0107.
\n4. Ubi\u0107 2 \u017c\u00f3\u0142tka ze \u015bmietan\u0105 na puszysty krem i wymiesza\u0107 bardzo delikatnie z och\u0142odzon\u0105 czekolad\u0105, tak\u00a0przygotowany krem rozprowadzi\u0107 na ostudzonym cie\u015bcie, na wierzchu u\u0142o\u017cy\u0107 maliny i na 3 godziny wstawi\u0107\u00a0do lod\u00f3wki.
\n5. Przed podaniem leciutko posypa\u0107 cukrem pudrem przez sitko.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Ten tytu\u0142 jest pewnym niedom\u00f3wieniem. Bo niby nad czym tarty maj\u0105 wy\u017cszo\u015b\u0107? Moim zdaniem nad wszelkimi wypiekami. No bo co mo\u017ce by\u0107 jednocze\u015bnie wspania\u0142\u0105 przek\u0105sk\u0105, daniem g\u0142\u00f3wnym i deserem? W\u0142a\u015bnie tarta!<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14113"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=14113"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14113\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14124,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14113\/revisions\/14124"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=14113"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=14113"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=14113"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}