{"id":14126,"date":"2015-02-02T07:00:53","date_gmt":"2015-02-02T06:00:53","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=14126"},"modified":"2015-02-02T09:51:49","modified_gmt":"2015-02-02T08:51:49","slug":"ile-knedli-ilez-piwa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2015\/02\/02\/ile-knedli-ilez-piwa\/","title":{"rendered":"Ile knedli! Ile\u017c piwa!"},"content":{"rendered":"

Lubi\u0119 czeskie piwo, ale nie lubi\u0119 knedli. I to bez wzgl\u0119du na ich gatunek i smak.
\n
\nI to jest jedna z przyczyn powoduj\u0105cych m\u00f3j brak zainteresowania kuchni\u0105 Czech. Cho\u0107 przyzna\u0107 musz\u0119, \u017ce ich mi\u0142o\u015b\u0107 do karpi i setki przepis\u00f3w z t\u0105 ryb\u0105 w roli g\u0142\u00f3wnej troch\u0119 t\u0119 niech\u0119\u0107 os\u0142abiaj\u0105. Ale czy mi\u0142o\u015bnik da\u0144 z Abruzzo, Basilicaty czy Sycylii mo\u017ce gustowa\u0107 w czeskich smako\u0142ykach?!<\/p>\n

\"karpoe<\/a>
\n<\/a>Kuchnia czeska jest konkretna. Obfituje w ci\u0119\u017ckie, tre\u015bciwe dania, przyrz\u0105dzane wed\u0142ug starych, tradycyjnych przepis\u00f3w. Obowi\u0105zkow\u0105 pozycj\u0119 w codziennym menu zajmuj\u0105 aromatyczne, g\u0119ste zupy na zasma\u017ckach lub zabielane \u015bmietan\u0105. Flaki, czosnkowa, piwna, kapu\u015bniak czy ros\u00f3\u0142 z pulpecikami z w\u0105tr\u00f3bki nale\u017c\u0105 do najbardziej znanych.<\/p>\n

Tu\u017c za zupami plasuj\u0105 si\u0119 mi\u0119sa. Wieprzowina z rusztu lub duszona w sosach dziczyzna, rozmaite pieczenie, gulasze i rolady z wo\u0142owiny, kotlety ciel\u0119ce, dzikie ptactwo oraz dr\u00f3b stanowi\u0105 fundament czeskiego obiadu czy kolacji. Typowy posi\u0142ek trudno sobie jednak wyobrazi\u0107 bez wszelkiego rodzaju knedli: dro\u017cd\u017cowych albo ziemniaczanych, z nadzieniem lub bez, podawanych na s\u0142odko lub jako dodatek do potraw wytrawnych (najcz\u0119\u015bciej s\u0105 wtedy gotowane na parze, pokrojone w plastry i polane sosem). Pono\u0107 istnieje pond sto rodzaj\u00f3w knedlik\u00f3w. Wyb\u00f3r jest wi\u0119c ogromny.<\/p>\n

\"OLYMPUS<\/a>
\n<\/a>Kulinarna mapa Czech jest odzwierciedleniem historycznej przesz\u0142o\u015bci kraju, kt\u00f3ry przez wiele lat wchodzi\u0142 w sk\u0142ad cesarstwa austrow\u0119gierskiego (na fot. zamek w Mikulovie). Wida\u0107 na niej wp\u0142ywy w\u0119gierskie, austriackie, a tak\u017ce bawarskie. Z W\u0119grami maj\u0105 Czesi wsp\u00f3lne zami\u0142owanie do gulaszy, z Austriakami – do strudli, z Niemcami – do mi\u0119s, sos\u00f3w i piwa.<\/p>\n

\"OLYMPUS<\/a>
\n<\/a>W Czechach produkuje si\u0119 kilkaset gatunk\u00f3w tego trunku, a marki, takie jak Pilsner Urquell, Budweiser czy Staropramen, znane s\u0105 na ca\u0142ym \u015bwiecie. W tawernach i gospodach cz\u0119sto zdarza si\u0119, \u017ce zanim jeszcze g\u0142odny go\u015b\u0107 zd\u0105\u017cy zag\u0142\u0119bi\u0107 si\u0119 w menu, czy tego chce, czy nie, staje przed nim kufel zimnego piwa, do kt\u00f3rego mo\u017ce zam\u00f3wi\u0107 na przystawk\u0119 marynowane kie\u0142baski, precle lub ser w specjalnej zalewie z cebul\u0105 i ostr\u0105 papryk\u0105.<\/p>\n

Nie dziwi wi\u0119c, \u017ce Czesi rocznie wypijaj\u0105 oko\u0142o 160 l piw na g\u0142ow\u0119, wi\u0119cej nawet ni\u017c Niemcy, co daje im pierwsze miejsce w \u015bwiatowym rankingu piwoszy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Lubi\u0119 czeskie piwo, ale nie lubi\u0119 knedli. I to bez wzgl\u0119du na ich gatunek i smak.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14126"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=14126"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14126\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14142,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14126\/revisions\/14142"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=14126"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=14126"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=14126"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}