![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2009\/12\/karpie-skaczace.jpg\" "\\"karpie-skaczace\\"")
<\/p>\n\u00a0<\/p>\n
Nadchodzi ten dzie\u0144 i ta pora. Trzeba zabi\u0107 karpia. Bez karpia nie b\u0119dzie Wigilii. Przynajmniej u nas. Ale wszyscy wymiguj\u0105 si\u0119 od morderstwa. W ko\u0144cu dochodz\u0105 do wsp\u00f3lnego wniosku, \u017ce i tak tego karpia upieczonego\u00a0 w \u015bmietanie,\u00a0 posypanego grubo zmielonym pieprzem zjadam ja sam. Inni o tej porze s\u0105\u00a0 tak najedzeni, \u017ce na t\u0119 rybn\u0105 klasyk\u0119 nie maj\u0105 ju\u017c ochoty. A ja nie mam ch\u0119ci na zabijanie. Kupi\u0107 wi\u0119c\u00a0 martwego, wypatroszonego, oskrobanego, bez \u0142ba? Niee, to nie b\u0119dzie dobry spos\u00f3b na wigilijn\u0105 uczt\u0119. Si\u0119gam wi\u0119c po pomoc fachow\u0105 czyli „Ksi\u0105\u017ck\u0119 kucharsk\u0105 Alicji B. Toklas” pi\u0119knie wydan\u0105 przez Tw\u00f3j Styl. Oto co mi poradzi\u0142a partnerka \u017cyciowa Gertrudy Stein:<\/p>\n
„Kiedy pozna\u0142y\u015bmy powie\u015bci Dashiella Hammetta, Gertruda Stein zrobi\u0142a uwag\u0119, \u017ce ich nowatorstwo polega na tym, \u017ce autor skazuje swoje ofiary, zanim rozpocznie w\u0142a\u015bciw\u0105 histori\u0119. I nikt nie wie, ile os\u00f3b b\u0119dzie musia\u0142o zgin\u0105\u0107 w wyniku pierwszej zbrodni. Podobnie jest w kuchni. Morderstwo i nag\u0142a \u015bmier\u0107 wydaj\u0105 si\u0119 r\u00f3wnie nienatu?ralne tam, jak w ka\u017cdym innym miejscu. Nie mog\u0105 by\u0107 i nigdy nie b\u0119d\u0105 wydarzeniami, kt\u00f3re ot tak przyjmuje si\u0119 do wiadomo\u015bci. Jedzenie jest zbyt przyjemn\u0105 rzecz\u0105, \u017ceby kojarzy\u0142o si\u0119 z groz\u0105. Tymczasem trzeba pogodzi\u0107 si\u0119 z faktami, nawet je\u015bli budz\u0105 obrzydzenie – widzimy wtedy, \u017ce zanim rozpocznie si\u0119 jakakolwiek kuchenna historia, zbrodnia jest nieunikniona. Dlatego gotowanie nie jest tylko i wy\u0142\u0105cznie przyjemnym sposobem sp\u0119dzania czasu. (…)<\/p>\n
Reglamentacja i ci\u0105g\u0142y brak \u017cywno\u015bci nie tylko zmusi\u0142y mnie do tego, \u017ceby powa\u017cnie wzi\u0105\u0107 si\u0119 za gotowanie; nauczy\u0142am si\u0119 r\u00f3wnie\u017c kupowa\u0107 jedzenie na coraz gorzej zaopatrzonym rynku, nie trac\u0105c na to zbyt wiele czasu, poniewa\u017c by\u0142y wa\u017cniejsze i zabawniejsze rzeczy do zrobienia. W\u0142a\u015bnie wtedy zacz\u0119\u0142y si\u0119 morderstwa w kuchni.<\/p>\n
Pierwsz\u0105 ofiar\u0105 by\u0142 \u017cywy karp, przyniesiony w koszyku z przykryw\u0105, z kt\u00f3rego nie by\u0142o ucieczki. Handlarz ryb, kt\u00f3ry mi go sprzeda\u0142, oznajmi\u0142, \u017ce nie ma czasu, \u017ceby go zabi\u0107, oskroba\u0107 i wypatroszy\u0107. Nie wyja\u015bni\u0142 nawet, za kt\u00f3r\u0105 z tych strasznych czynno\u015bci zabra\u0107 si\u0119 najpierw. Nietrudno by\u0142o zgadn\u0105\u0107, co jest najbardziej odra\u017caj\u0105ce. Nale\u017ca\u0142o zacz\u0105\u0107 od morderstwa i jak najszybciej mie\u0107 to za sob\u0105. Dawno temu na nabrze\u017cu Puget Sound widywa\u0142am rybak\u00f3w, kt\u00f3rzy trzymaj\u0105c za ogon ogromne \u0142ososie, uderzali nimi o beton z si\u0142\u0105 zdoln\u0105 je zabi\u0107. Ale ani ja nie by\u0142am rybakiem, ani kuchenny st\u00f3\u0142 nie by\u0142 betonowym nabrze\u017cem. Zastanawia\u0142am si\u0119, czy nie u\u015bmierci\u0107 swojej pierwszej ofiary, wal\u0105c j\u0105 w \u0142eb ci\u0119\u017ckim t\u0142uczkiem. Wystarczy\u0142 jeden rzut oka – by\u0142o jasne, \u017ce \u017cwawa ryba ucieknie przed niepewnym ciosem wycelowanym w jej g\u0142ow\u0119. Lepsze wyda\u0142o mi si\u0119 rozwi\u0105zanie klasyczne – czyli wielki, ostry n\u00f3\u017c. Dzier\u017c\u0105c go w prawej d\u0142oni, lew\u0105 z\u0142apa\u0142am \u015bcierk\u0119 i przykry\u0142am doln\u0105 szcz\u0119k\u0119 karpia, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142 przecie\u017c mie\u0107 ostre z\u0119by, po czym powoli poszuka\u0142am podstawy jego rdzenia kr\u0119gowego i – zatopi\u0142am n\u00f3\u017c w \u017cywym ciele. Zwolni\u0142am uchwyt, spojrza\u0142am. Horrendum! Karp by\u0142 martwy, zabity, zamordowany, zakatrupiony. Nieodwo\u0142alnie i z premedytacj\u0105. Opad\u0142am bezw\u0142adnie na krzes\u0142o i dr\u017c\u0105c\u0105 r\u0119k\u0105, kt\u00f3rej nawet nie umy\u0142am, si\u0119gn\u0119\u0142am po papierosa. (…) Biednego Pana Karpia nale\u017ca\u0142o przyrz\u0105dzi\u0107. Oskroba\u0142am mu wi\u0119c \u0142uski, odci\u0119\u0142am p\u0142etwy, rozci\u0119\u0142am brzuch i odwracaj\u0105c spojrzenie wyrzuci\u0142am wszystko ze \u015brodka. Potem starannie go wyp\u0142uka\u0142am i osuszy\u0142am. Zasta\u0142 podany na st\u00f3\u0142 jako: karp faszerowany kasztanami.”<\/p>\n
![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2009\/12\/karp-jeden.jpg\" "\\"karp-jeden\\"")
<\/p>\n
Ksi\u0105\u017cki s\u0105 po to, by dawa\u0107 przyjemno\u015b\u0107 czytelnikom. I uczy\u0107 ich. R\u00f3\u017cnych rzeczy. W tym tak\u017ce i wykonywania wyrok\u00f3w. Zrobi\u0119 to i nie b\u0119d\u0119 wi\u0119cej skamla\u0142, \u017ce nie chc\u0119 r\u0105k brudzi\u0107 krwi\u0105. Chyba, \u017ce ca\u0142kowicie przejd\u0119 na wegetarianizm. Ale to dopiero przed nast\u0119pnymi \u015bwi\u0119tami. Dzi\u015b ostrz\u0119 n\u00f3\u017c!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u00a0 Nadchodzi ten dzie\u0144 i ta pora. Trzeba zabi\u0107 karpia. Bez karpia nie b\u0119dzie Wigilii. Przynajmniej u nas. Ale wszyscy wymiguj\u0105 si\u0119 od morderstwa. W ko\u0144cu dochodz\u0105 do wsp\u00f3lnego wniosku, \u017ce i tak tego karpia upieczonego\u00a0 w \u015bmietanie,\u00a0 posypanego grubo zmielonym pieprzem zjadam ja sam. Inni o tej porze s\u0105\u00a0 tak najedzeni, \u017ce na t\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1413"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1413"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1413\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1413"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1413"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1413"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}