{"id":14383,"date":"2015-03-12T07:00:14","date_gmt":"2015-03-12T06:00:14","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=14383"},"modified":"2015-03-12T17:30:23","modified_gmt":"2015-03-12T16:30:23","slug":"katalonia-pelna-namietnosci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2015\/03\/12\/katalonia-pelna-namietnosci\/","title":{"rendered":"Katalonia pe\u0142na nami\u0119tno\u015bci"},"content":{"rendered":"<p>Za namow\u0105 wnuka (czyta\u0142 t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119 w j\u0119zyku orygina\u0142u, co wzmaga zachwyt talentem autora) si\u0119gn\u0105\u0142em po powie\u015b\u0107 katalo\u0144skiego pisarza. Jaume Cabre uznawany jest za najwybitniejszego literata swego kraju. A &#8222;G\u0142osy Pamano&#8221; to &#8211; tak\u017ce moim zdaniem &#8211; wielka literatura.<!--more--><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/Cabre.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-medium wp-image-14387\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/Cabre-225x300.jpg\" alt=\"OLYMPUS DIGITAL CAMERA\" width=\"225\" height=\"300\" srcset=\"\/adamczewski\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/Cabre-225x300.jpg 225w, \/adamczewski\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/Cabre-768x1024.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 225px) 100vw, 225px\" \/><\/a><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/Cabre.jpg\"><br \/>\n<\/a>Krytycy przyr\u00f3wnuj\u0105 j\u0105 do symfonii rozpisanej na wiele instrument\u00f3w. Jest to historia powik\u0142anej i tragicznej mi\u0142o\u015bci, a jej bohaterami s\u0105 mieszka\u0144cy zapomnianych przez Boga i ludzi g\u00f3rskich miasteczek i wsi, partyzanci i politycy &#8211; w tym bezwzgl\u0119dni karierowicze, faszy\u015bci i komuni\u015bci, przemytnicy i zwykli mordercy, a nawet \u015bwi\u0119ci o w\u0105tpliwych zas\u0142ugach.<\/p>\n<p>To powie\u015b\u0107 o pot\u0119dze z\u0142a i o cenie, kt\u00f3r\u0105 dociekliwa bohaterka musi zap\u0142aci\u0107 za dochodzenie do prawdy.<\/p>\n<p>Po zako\u0144czeniu lektury chcia\u0142oby si\u0119 ponownie odwiedzi\u0107 Kataloni\u0119, by zobaczy\u0107 jej prawdziwe oblicze. Ta kraina nie jest bowiem tylko miejscem uwielbianym przez turyst\u00f3w z ca\u0142ego \u015bwiata. To miejsce, w kt\u00f3rym \u017cyj\u0105 ludzie pe\u0142ni pasji i nami\u0119tno\u015bci, ludzie, z kt\u00f3rymi chcia\u0142oby si\u0119 zaprzyja\u017ani\u0107, uwa\u017caj\u0105c jednocze\u015bnie, by im si\u0119 nie narazi\u0107, bo zemsta jest w tym kraju uczuciem silniejszym ponad wszystkie inne.<\/p>\n<p>\u017bal tylko, \u017ce w tej powie\u015bci na siedmiuset niemal stronach nie znalaz\u0142o si\u0119 miejsce na temat kuchni i sto\u0142u. A Katalonia przecie\u017c jest krajem p\u0142yn\u0105cym winem i pachn\u0105cym daniami, jakich nie znajdzie si\u0119 w \u017cadnym innym miejscu na Ziemi.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Za namow\u0105 wnuka (czyta\u0142 t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119 w j\u0119zyku orygina\u0142u, co wzmaga zachwyt talentem autora) si\u0119gn\u0105\u0142em po powie\u015b\u0107 katalo\u0144skiego pisarza. Jaume Cabre uznawany jest za najwybitniejszego literata swego kraju. A &#8222;G\u0142osy Pamano&#8221; to &#8211; tak\u017ce moim zdaniem &#8211; wielka literatura.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14383"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=14383"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14383\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14451,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14383\/revisions\/14451"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=14383"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=14383"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=14383"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}