{"id":146,"date":"2007-02-09T08:00:45","date_gmt":"2007-02-09T07:00:45","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=146"},"modified":"2007-02-09T08:22:45","modified_gmt":"2007-02-09T07:22:45","slug":"wedrowka-w-poszukiwaniu-nieznanych-smakow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2007\/02\/09\/wedrowka-w-poszukiwaniu-nieznanych-smakow\/","title":{"rendered":"W\u0119dr\u00f3wka w poszukiwaniu nieznanych smak\u00f3w"},"content":{"rendered":"

Po raz trzeci przedstawiam kilka adres\u00f3w na lato. Tym razem przypomnia\u0142a mi si\u0119 w\u0119dr\u00f3wka po P\u00f3\u0142wyspie Pirenejskim i po\u0142udniu Francji. Tam, niemal na ka\u017cdym kroku, smakosze mog\u0105 odkrywa\u0107 nowe l\u0105dy czyli nowe smaki. Niestety \u0142\u0105czy to si\u0119 na og\u00f3\u0142 z powa\u017cnymi ubytkami w portfelu. Ale prawdziwy smakosz got\u00f3w jest do wyrzecze\u0144 (oczywi\u015bcie nie za sto\u0142em) i po\u015bwi\u0119ce\u0144. Zreszt\u0105 nie trzeba si\u0119 nadmiernie objada\u0107 tylko subtelnie rozsmakowywa\u0107 lekko popijaj\u0105c. No to ruszajmy!<\/p>\n

\"oliver.jpg\"<\/p>\n

LIZBONA
\nOlivier<\/em><\/strong>
\nRua do Teixeira 35 tel. (0-0 351) 21 343 14 05
\nAdres internetowy: www.restaurante-olivier.com<\/a> Czynne codziennie (z wyj\u0105tkiem niedziel) w godz. 20 – 1.00. Rezerwacja wskazana. Akceptuj\u0105 karty kredytowe.<\/p>\n

W zabytkowej cz\u0119\u015bci Lizbony – Bairro Alto, przy w\u0105skiej uliczce pe\u0142nej lokali, za l\u015bni\u0105cymi biel\u0105 drzwiami mie\u015bci jedna z najbardziej znanych restauracji miasta. Kuchnia portugalska i \u015br\u00f3dziemnomorska. Najbardziej godne polecenia jest carpaccio z o\u015bmiornicy zdobione tr\u00f3jkolorowym pieprzem. Bardzo bogata karta win.<\/p>\n

\"robles.jpg\"<\/p>\n

SEVILLA
\nCasa Robles<\/em><\/strong>
\nCalle Alvarez Quintero 58 tel. (0-0 34) 95 4213150
\nAdres internetowy: www.roblesrestaurantes.com<\/a> Czynne ca\u0142y tydzie\u0144 w godz. 12 – 24. Akceptuj\u0105 karty kredytowe. Rezerwacja miejsc.<\/p>\n

Trzy sale restauracyjne i bar tapas zawsze s\u0105 pe\u0142ne go\u015bci. Lokal nale\u017c\u0105cy do rodziny Robles funkcjonuje od 1954 roku. Specjalizuje si\u0119 w rybach, zawsze \u015bwie\u017cych, dowo\u017conych z pobliskiego portu Huelva. Godne polecenia s\u0105 zw\u0142aszcza pescado a la sal czyli ca\u0142e ryby pieczone w pancerzu z soli i rabo de toro – ogon wolowy duszony w sosie z papryk\u0105.<\/p>\n

\"gazpacho.jpg\" Gazpacho<\/p>\n

KADYKS
\nVentorillo del Chato<\/em><\/strong>
\nSzosa z Kadyksu do San Fernando na 684 km. Tel. (0-0 34) 95 25 0025
\nCzynne od poniedzia\u0142ku do soboty w godz. 12.30 – 16.30 i 20.30 – 0.30. P\u0142atne got\u00f3wk\u0105.<\/p>\n

W ma\u0142ym bia\u0142ym, przydro\u017cnym budynku mie\u015bci si\u0119 tawerna licz\u0105ca ju\u017c 200 lat. W karcie da\u0144 niezliczona liczba ryb i owoc\u00f3w morza. Jest te\u017c s\u0142ynna andaluzyjska zupa z kie\u0142basy chorizo i warzyw oraz flaki. Cazuela de arroz con mariscos to miejscowa odmiana paelli. W upa\u0142 wspania\u0142e gazpacho gasi pragnienie, cho\u0107 jeszcze lepiej zam\u00f3wi\u0107 bia\u0142e andaluzyjskie wino.<\/p>\n

\"oliwa.jpg\" Oliwa z oliwek
\nMADRYT
\nEl Olivo Restaurante y Oleoteca<\/em><\/strong>
\nCalle del Comandante Gallegos 1 tel.(0-0 34) 91 359 15 35
\nAdres internetowy: www.elolivorestaurante.com<\/a> Nieczynne w niedziele i poniedzia\u0142ki.
\nJedyna taka restauracja w Madrycie. Dysponuje winami 20 hiszpa\u0144skich producent\u00f3w i 120 rodzaj\u00f3w xeresu (sherry). Do potraw stosowana jest oliwa, kt\u00f3rej 40 gatunk\u00f3w mo\u017cna kupi\u0107 na miejscu. Restaurator i kelnerzy badaj\u0105c gusta go\u015bci doradzaj\u0105 jakie dania i jakie oliwy zamawia\u0107: z goryczk\u0105, bardziej s\u0142odkie, lekkie czy bardziej g\u0119ste. Wyb\u00f3r oliwy jest r\u00f3wnie trudny jak w\u0142a\u015bciwego wina. Tu mo\u017cna liczy\u0107 na fachow\u0105 pomoc. Potrawy nie tylko hiszpa\u0144skie ale z kuchni kraj\u00f3w \u015br\u00f3dziemnomorskich np. przegrzebki w stylu prowansalskim, go\u0142\u0119bie duszone winie, risotto z le\u015bnymi grzybami czy w\u0105tr\u00f3bki g\u0119sie (foie gras) na r\u00f3\u017cne sposoby.<\/p>\n

\"rimbaud.jpg\" Owoce morza
\nMONTPELLIER
\nLa Reserve Rimbaud<\/em><\/strong>
\n820 Av. de St-Maur tel.(0-0 33) 467 72 52 53
\nAdres internetowy: www.reserve-rimbaud.com<\/a> Nieczynne w poniedzia\u0142ek oraz w niedziel\u0119 i \u015brod\u0119 wieczorem.
\nNajpi\u0119kniej po\u0142o\u017cona restauracja w stolicy Langwedocji. Czynna od 60 lat. Wspania\u0142e widoki z taras\u00f3w na rzek\u0119 i okolice. Doskona\u0142a kuchnia i karta win. Specjalno\u015b\u0107 – owoce morza (zw\u0142aszcza ostrygi). Popisowe danie szefa kuchni: langustynki w s\u0142odkim winie sauternes.<\/p>\n

I na tym koniec w\u0119dr\u00f3wki. Reszt\u0119 dopiszcie sami. Oczywi\u015bcie dziel\u0105c si\u0119 z przyjaci\u00f3\u0142mi z blogu wra\u017ceniami i podrzucaj\u0105c dalsze adresy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Po raz trzeci przedstawiam kilka adres\u00f3w na lato. Tym razem przypomnia\u0142a mi si\u0119 w\u0119dr\u00f3wka po P\u00f3\u0142wyspie Pirenejskim i po\u0142udniu Francji. Tam, niemal na ka\u017cdym kroku, smakosze mog\u0105 odkrywa\u0107 nowe l\u0105dy czyli nowe smaki. Niestety \u0142\u0105czy to si\u0119 na og\u00f3\u0142 z powa\u017cnymi ubytkami w portfelu. Ale prawdziwy smakosz got\u00f3w jest do wyrzecze\u0144 (oczywi\u015bcie nie za sto\u0142em) […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/146"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=146"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/146\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=146"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=146"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=146"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}