{"id":14673,"date":"2015-04-20T07:00:05","date_gmt":"2015-04-20T05:00:05","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=14673"},"modified":"2015-04-21T10:39:16","modified_gmt":"2015-04-21T08:39:16","slug":"zapelnianie-piwniczki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2015\/04\/20\/zapelnianie-piwniczki\/","title":{"rendered":"Zape\u0142nianie piwniczki"},"content":{"rendered":"

Zapowiada\u0142em jaki\u015b czas temu, \u017ce b\u0119d\u0119 musia\u0142 uzupe\u0142ni\u0107 – a prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c zape\u0142ni\u0107 na nowo – moj\u0105 winn\u0105 wiejsk\u0105 piwniczk\u0119.
\n
\nTroch\u0119 z tym zwleka\u0142em, ale w ko\u0144cu musia\u0142em si\u0119 zabra\u0107 do dzie\u0142a. Zacz\u0105\u0142em od moich ulubionych win z Piemontu, czyli barbaresco i barolo. Potem kupi\u0142em po\u0142udniowe (te\u017c w\u0142oskie) primitivo i pecorino. I nagle przyszed\u0142 mi z pomoc\u0105 mistrz sommelier\u00f3w Tomek Ko\u0142ecki-Majewicz.\"OLYMPUS<\/a>Pozna\u0142em go dwa lub nawet trzy lata temu, gdy odbyli\u015bmy wsp\u00f3ln\u0105 podr\u00f3\u017c po winnicach Portugalii. W\u00f3wczas to okaza\u0142o si\u0119, \u017ce mamy zbli\u017cony gust i smak, a Tomek podsuwa\u0142 mi coraz nowsze gatunki wspania\u0142ych portugalskich win, kt\u00f3ry do tego czasu ca\u0142kiem nies\u0142usznie lekcewa\u017cy\u0142em.<\/p>\n

Tym razem trzykrotny mistrz Polski sommelier\u00f3w rozbudzi\u0142 we mnie apetyt na s\u0142odycze.<\/p>\n

– M\u00f3wi si\u0119, \u017ce Polacy lubi\u0105 wina s\u0142odkie, ale w rzeczywisto\u015bci stajemy si\u0119 coraz bardziej wytrawni, w dobrym tego s\u0142owa znaczeniu –<\/em> twierdzi Ko\u0142ecki-Majewicz. – Wina s\u0142odkie, mimo rosn\u0105cej popularno\u015bci, raczej nigdy nie b\u0119d\u0105 wiod\u0142y w statystykach, przede wszystkim ze wzgl\u0119du na wy\u017csz\u0105 cen\u0119. Warto pami\u0119ta\u0107, \u017ce wyborne wina s\u0142odkie dor\u00f3wnuj\u0105 jako\u015bci\u0105 i z\u0142o\u017cono\u015bci\u0105 najlepszym wytrawnym trunkom<\/em>.<\/p>\n

Szczep\u00f3w u\u017cywanych do produkcji s\u0142odkich win jest bez liku, a metod – kilka. Francuzi uwielbiaj\u0105 trunki z p\u00f3\u017ano zbieranych owoc\u00f3w, ale te\u017c wina naturalne s\u0142odkie i likierowe. Takie samo upodobanie do przejrza\u0142ych gron okazuj\u0105 Niemcy i Austriacy. W\u0119grzy z Tokaju s\u0142yn\u0105 z win Aszu, produkowanych z owoc\u00f3w poro\u015bni\u0119tych szlachetn\u0105 ple\u015bni\u0105, a Portugalczycy i Hiszpanie specjalizuj\u0105 si\u0119 w winach wzmacnianych. W taki spos\u00f3b powstaj\u0105 Sherry, Malaga, Porto czy Madera<\/em>.<\/p>\n

Zdecydowanie warto poruszy\u0107 temat \u0142\u0105czenia win s\u0142odkich z potrawami. Owszem – ich naturalnym towarzyszem wydaj\u0105 si\u0119 desery, lecz to absolutnie nie jedyne rozwi\u0105zanie. Wystarczy wspomnie\u0107 s\u0142ynn\u0105 kaczk\u0119 w pomara\u0144czach i foie gras, kt\u00f3re a\u017c prosz\u0105 o dobre s\u0142odkie wino. S\u0142odkie trunki podkre\u015blaj\u0105 te\u017c smak da\u0144 kuchni orientalnej oraz ser\u00f3w, nie tylko z porostem niebieskiej ple\u015bni, lecz tak\u017ce twardych i dojrza\u0142ych. Moim ulubionym momentem na wino s\u0142odkie jest jednak pocz\u0105tek posi\u0142ku oraz jego zako\u0144czenie –<\/em> zamyka sw\u00f3j wyw\u00f3d Tomasz.<\/p>\n

Przy okazji zach\u0119ca do kupna s\u0142odkich win bu\u0142garskich – Witosza czy Kagor Blagodatny, w\u0119gierskiego Tojau Aszu 3 Puttonyos, czy Zen Ice z niemieckiego okregu Rheinhessen. Wszystkie one podobno dor\u00f3wnuj\u0105 francuskim sauternom, natomiast kosztuj\u0105 znacznie mniej.<\/p>\n

Nie jest wykluczone, \u017ce ulegn\u0119, cho\u0107 s\u0142odkie wina zajmuj\u0105 zwykle u mnie nie wi\u0119cej ni\u017c 10 proc. miejsca w winiarce.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zapowiada\u0142em jaki\u015b czas temu, \u017ce b\u0119d\u0119 musia\u0142 uzupe\u0142ni\u0107 – a prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c zape\u0142ni\u0107 na nowo – moj\u0105 winn\u0105 wiejsk\u0105 piwniczk\u0119.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14673"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=14673"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14673\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14675,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14673\/revisions\/14675"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=14673"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=14673"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=14673"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}