{"id":147,"date":"2007-02-12T08:00:17","date_gmt":"2007-02-12T07:00:17","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=147"},"modified":"2007-02-12T15:00:25","modified_gmt":"2007-02-12T14:00:25","slug":"rozkosz-w-plynie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2007\/02\/12\/rozkosz-w-plynie\/","title":{"rendered":"Rozkosz w p\u0142ynie"},"content":{"rendered":"

Zrozumia\u0142em, \u017ce czasem przesadzam z tym akcentowaniem swojej mi\u0142o\u015bci do win ze starej Europy. Uznano mnie za snoba i ortodoksa zarazem, kt\u00f3ry nie dopuszcza do siebie na bli\u017csz\u0105 odleg\u0142o\u015b\u0107 ni\u017c d\u0142ugo\u015b\u0107 r\u0119ki \u017cadnego innego wina poza toska\u0144skimi, bordoskimi czy z regionu Penedes.<\/p>\n

\"winogrona.jpg\"<\/p>\n

Pisze wi\u0119c do mnie Kzin: „Mam nadziej\u0119, \u017ce nie robi\u0119 Gospodarzowi przykro\u015bci (jako zwolennikowi win europejskich) ale z czystym sumieniem polecam kosztowane wczoraj na kolacji argenty\u0144skie Clos de los Siete. Wyra\u017any owocowy smak, charakterystyczny posmak, jak dla idealne do mi\u0119sa.”<\/p>\n

Musz\u0119 natychmiast sprostowa\u0107: nie str\u0105cam ze sto\u0142u butelek z winnic Argentyny, Chile, Afryki Po\u0142udniowej czy nawet Kaliforni. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c \u017cadnych butelek nie usuwam zanim nie spr\u00f3buj\u0119 ich zawarto\u015bci. Dopiero potem decyduj\u0119 czy pojawi\u0105 si\u0119 w mojej winiarce, czy te\u017c nie. A te, kt\u00f3rych zawarto\u015b\u0107 zupe\u0142nie mi nie odpowiada, te\u017c zu\u017cywam ale do gotowania.<\/p>\n

\"beczki.jpg\"<\/p>\n

Wprawdzie w Argentynie by\u0142em bardzo kr\u00f3tko, zaledwie kilkana\u015bcie godzin, ale zd\u0105\u017cy\u0142em zje\u015b\u0107 kolacj\u0119 sk\u0142adaj\u0105c\u0105 si\u0119 z befsztyka wielko\u015bci ko\u0142a m\u0142y\u0144skiego i grubo\u015bci belki u powa\u0142y, popijaj\u0105c to doskona\u0142ym winem z okolic Mendozy. Od tej pory ch\u0119tnie (acz znacznie rzadziej ni\u017c po w\u0142oskie) si\u0119gam po argenty\u0144skie czerwone p\u0142yny np. z bardzo smakowitego szczepu Malbec.<\/p>\n

Zwiedzi\u0142em te\u017c winnice pod Santiago de Chile nale\u017c\u0105ce do francuskiego potentata winnego Rothschilda, co r\u00f3wnie\u017c owocuje skutkami op\u0142akanymi dla mojego portfela.<\/p>\n

Do niedawna rozpowszechnia\u0142em wiadomo\u015bci, \u017ce moje podniebienie nie toleruje win poni\u017cej 60 z\u0142otych. Odwo\u0142uje te banialuki. Mo\u017cna znale\u017a\u0107 wspania\u0142e wina i o po\u0142ow\u0119 ta\u0144sze. I w\u0142a\u015bnie o nich dzi\u015b opowiem.<\/p>\n

\"butelki.jpg\"<\/p>\n

Zakupy winne robi\u0119 wy\u0142\u0105cznie w trzech sklepach (z powodu adresu zamieszkania dotyczy to tylko Warszawy): w sklepie Miel\u017cy\u0144skiego przy Burakowskiej, u Marka Kondrata przy Wierzbowej i – w najbli\u017cszym zar\u00f3wno sercu jak i domu – Dominusie przy Wielickiej (tu rz\u0105dz\u0105 dwaj m\u0142odzi przyjaciele Pawe\u0142 Budz i Tomek). To – moim zdaniem – najlepsze sto\u0142eczne adresy. W ka\u017cdym z nich jest fachowa obs\u0142uga (najlepiej gdy trafia si\u0119 na w\u0142a\u015bcicieli, kt\u00f3rzy s\u0105 wybitnymi znawcami win ), potrafi\u0105ca rozpozna\u0107 gust i potrzeby klienta, doradzi\u0107 dob\u00f3r win do potraw i porozmawia\u0107 o trudnym \u017cyciu smakosza. Mo\u017cna tam tak\u017ce sprawdzi\u0107 co w butelce si\u0119 kryje.<\/p>\n

\"wino01.jpg\"<\/p>\n

A teraz par\u0119 szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, kt\u00f3re odkry\u0142em na p\u00f3\u0142kach Dominusa: chilijskie wina Montes w granicach cen 30 – 40 z\u0142 s\u0105 absolutnie godne polecenia. W dodatku s\u0105 r\u00f3\u017cnych dobrych szczep\u00f3w i bia\u0142e, i czerwone. To samo mog\u0119 powiedzie\u0107 o p\u0142ynach Concha y Toro (np. Casillero del Diablo lub Sunrise), na kt\u00f3re wystarczy 30 z\u0142. Z Afryki P\u0142d. pr\u00f3bowa\u0142em Leopard’s Leap Pinotage-Shiraz. Nie odstraszy\u0142a mnie nieco wy\u017csza(49 z\u0142) cena, bo bukiet ma zachwycaj\u0105cy.<\/p>\n

Przy okazji pogada\u0142em sobie troch\u0119 z jednym z w\u0142a\u015bcicieli o zmianach w technologii butelkowania, a w\u0142a\u015bciwie korkowania win. Ostatnio bowiem z du\u017c\u0105 przykro\u015bci\u0105, a coraz cz\u0119\u015bciej spotykam si\u0119 z butelkami nie zamykanymi prawdziwymi korkami lecz po prostu zakr\u0119canymi. Na moje narzekania us\u0142ysza\u0142em, \u017ce taka przysz\u0142o\u015b\u0107 czeka wszystkie wina. Tradycyjne korki wypierane s\u0105 przez metalowe zakr\u0119tki z kilku powod\u00f3w: s\u0105 ta\u0144sze i dla win zdrowsze. Po pierwsze nie grozi skruszenie korka i ska\u017cenie p\u0142ynu chorob\u0105 korkow\u0105, co zdarza si\u0119 przecie\u017c do\u015b\u0107 cz\u0119sto. W dodatku zakr\u0119tka ma szczelno\u015b\u0107 99,5 proc. a te p\u00f3\u0142 procenta nieszczelno\u015bci pozwala winu oddycha\u0107 i gdy je otwieramy nadaje si\u0119 do natychmiastowego spo\u017cycia bez dekantacji czy okresu natleniania w karafce.<\/p>\n

\"picie.jpg\"<\/p>\n

Argumentem koronnym za zakr\u0119tkami by\u0142o wsp\u00f3lne wyci\u0105gni\u0119cie z butelki „korka” czy raczej zatyczki z gumy, a mo\u017ce nawet plastiku. Takie te\u017c bowiem bywaj\u0105 w zacnych nawet winach i znanych winiarzy. A to wed\u0142ug mnie jest ju\u017c obraza boska!<\/p>\n

Po rozmowie, zaopatrzywszy si\u0119 w par\u0119 butelek Sangiovese z winnicy Frescobaldiego (jestem niepoprawny) wr\u00f3ci\u0142em do domu szybko pokonuj\u0105c (wind\u0105) dwa pi\u0119tra, by natychmiast jedn\u0105 z nich otworzy\u0107 i pisa\u0107 do Was to wyznanie. No wi\u0119c – na zdrowie!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zrozumia\u0142em, \u017ce czasem przesadzam z tym akcentowaniem swojej mi\u0142o\u015bci do win ze starej Europy. Uznano mnie za snoba i ortodoksa zarazem, kt\u00f3ry nie dopuszcza do siebie na bli\u017csz\u0105 odleg\u0142o\u015b\u0107 ni\u017c d\u0142ugo\u015b\u0107 r\u0119ki \u017cadnego innego wina poza toska\u0144skimi, bordoskimi czy z regionu Penedes. Pisze wi\u0119c do mnie Kzin: „Mam nadziej\u0119, \u017ce nie robi\u0119 Gospodarzowi przykro\u015bci (jako […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/147"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=147"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/147\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=147"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=147"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=147"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}