{"id":14896,"date":"2015-05-29T07:00:51","date_gmt":"2015-05-29T05:00:51","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=14896"},"modified":"2015-05-27T10:41:23","modified_gmt":"2015-05-27T08:41:23","slug":"kazdy-moze-byc-masarzem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2015\/05\/29\/kazdy-moze-byc-masarzem\/","title":{"rendered":"Ka\u017cdy mo\u017ce by\u0107 masarzem"},"content":{"rendered":"

Zdecydowanie \u0142adniej brzmi s\u0142owo rze\u017anik ni\u017c masarz. I w dodatku precyzyjnie okre\u015bla, co \u00f3w rzemie\u015blnik ma do roboty.
\n
\nOd czasu do czasu zak\u0142adam wi\u0119c bia\u0142y fartuch zakrywaj\u0105cy mnie niemal od st\u00f3p do g\u0142\u00f3w, bior\u0119 do r\u0119ki ci\u0119\u017cki i piekielnie ostry tzw. n\u00f3\u017c szefa kuchni i zabieram si\u0119 do roboty. Czasem trybuj\u0119 udziec barani, czasem szykuj\u0119 kiesze\u0144 na faszerowany mostek ciel\u0119cy, a najcz\u0119\u015bciej siekam pol\u0119dwic\u0119 wo\u0142ow\u0105, przyrz\u0105dzaj\u0105c mi\u0119so na tatara.<\/p>\n

Prawdziwy dobry befsztyk tatarski musi by\u0107 bowiem siekany (czy wr\u0119cz szarpany), a nie mielony przez maszynk\u0119.<\/p>\n

Ostatnio pojawi\u0142y si\u0119 befsztyki tatarskie przygotowane przez znane zak\u0142ady mi\u0119sne w Jarocinie lub Soko\u0142owie Podlaskim. Patrzy\u0142em na nie do\u015b\u0107 podejrzliwie, by w ko\u0144cu zaryzykowa\u0107 ich kupno i przyrz\u0105dzenie tatara, omijaj\u0105c pierwszy etap, czyli przygotowanie mi\u0119sa.<\/p>\n

Przyzna\u0107 musz\u0119, \u017ce tatar wyszed\u0142 przedni. I nie potrafi\u0119 powiedzie\u0107, kt\u00f3ry by\u0142 lepszy – ten z Jarocina czy ten ze wschodniej Polski. Mi\u0119so by\u0142o wr\u0119cz doskona\u0142e. Po kilku pr\u00f3bach z tatarem zrobi\u0142em z tego p\u00f3\u0142produktu kotlety mielone. Sto\u0142ownicy te\u017c byli zadowoleni.<\/p>\n

Ale nie masz to jak dobry tatar!\"OLYMPUS<\/a>Befsztyk tatarski<\/strong>
\n40 dag wo\u0142owej pol\u0119dwicy, 3 \u0142y\u017cki oliwy z oliwek, jak najdrobniej posiekana cebula, pieprz, s\u00f3l, \u0142y\u017ceczka lub \u0142y\u017cka musztardy jako ozdoba i dodatek smakowy: 4 \u017c\u00f3\u0142tka surowych jaj, 4 sardynki z puszki, 4 \u0142y\u017cki posiekanych korniszon\u00f3w, \u0142y\u017ceczka posiekanych kapar\u00f3w, kilka posiekanych marynowanych grzybk\u00f3w<\/em><\/p>\n

1. Oczy\u015bci\u0107 wo\u0142ow\u0105 pol\u0119dwic\u0119 z \u017cy\u0142ek i resztek t\u0142uszczu. Wed\u0142ug smakoszy mi\u0119so na tatara najlepiej posieka\u0107, ale mo\u017cna je te\u017c zemle\u0107 w maszynce do mi\u0119sa.
\n2. Dobrze wyrobi\u0107 z siekan\u0105 cebul\u0105, pieprzem, oliw\u0105 i musztard\u0105.
\n3. U\u0142o\u017cy\u0107 na talerzykach porcje, w ka\u017cdej zrobi\u0107 wg\u0142\u0119bienie, a w nim umie\u015bci\u0107 \u017c\u00f3\u0142tko. Pozosta\u0142ymi sk\u0142adnikami przybra\u0107 ka\u017cd\u0105 porcj\u0119.<\/p>\n

Ka\u017cdy z biesiadnik\u00f3w samodzielnie doprawia sobie porcje tej wy\u015bmienitej przek\u0105ski, u\u017cywaj\u0105c do tego podanych przez gospodarzy dodatk\u00f3w.<\/p>\n

Befsztyk tatarski jest przek\u0105sk\u0105 bardzo lubian\u0105, jednak pami\u0119ta\u0107 nale\u017cy, \u017ce mo\u017cna go przyrz\u0105dzi\u0107 jedynie z bardzo \u015bwie\u017cego mi\u0119sa i z dodatkiem doskona\u0142ych, \u015bwie\u017cych jaj.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zdecydowanie \u0142adniej brzmi s\u0142owo rze\u017anik ni\u017c masarz. I w dodatku precyzyjnie okre\u015bla, co \u00f3w rzemie\u015blnik ma do roboty.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14896"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=14896"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14896\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14904,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14896\/revisions\/14904"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=14896"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=14896"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=14896"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}