
{"id":1498,"date":"2010-01-21T08:00:02","date_gmt":"2010-01-21T07:00:02","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=1498"},"modified":"2010-01-19T09:52:12","modified_gmt":"2010-01-19T08:52:12","slug":"sama-slodycz-czyli-polskie-miody","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2010\/01\/21\/sama-slodycz-czyli-polskie-miody\/","title":{"rendered":"Sama s\u0142odycz czyli polskie miody"},"content":{"rendered":"<p>Co jaki\u015b czas si\u0119gam po charakterystyczne ceramiczne p\u0119kate butle, w kt\u00f3rych mi\u0142o bulgocze pyszny p\u0142yn\u00a0&#8211; mi\u00f3d pitny. Czasem dolewam go do duszonych na patelni\u00a0 listk\u00f3w cykorii, cz\u0119\u015bciej do sznycelk\u00f3w z piersi kurczaka, a tak\u017ce do luzowanej kaczki s\u0142odko-ostrej lub pieczonych g\u0119sich piersi.<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-full wp-image-1500\" title=\"miod-pitny\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2010\/01\/miod-pitny.jpg\" alt=\"\" width=\"171\" height=\"425\" \/><\/p>\n<p>\u00a0<\/p>\n<p>Od pewnego czasu podaj\u0119 te\u017c mi\u00f3d do pasztet\u00f3w, zast\u0119puj\u0105c nim s\u0142odkie francuskie czy w\u0142oskie wina. I to wcale nie ze sk\u0105pstwa, cho\u0107 mi\u00f3d bywa i dziesi\u0119ciokrotnie ta\u0144szy ni\u017c np. sauterne , lecz po to by zainteresowa\u0107 go\u015bci nowym smakiem i naszym rodzimym trunkiem.<\/p>\n<p>Do niedawna by\u0142em przekonany, \u017ce miody pitne to nasz polski, s\u0142owia\u0144ski patent. Niedawno przeczyta\u0142em, \u017ce ten rodzaj napoju alkoholizowanego znany by\u0142 tak\u017ce staro\u017cytnym Rzymianom, Grekom a nawet jeszcze wcze\u015bniej Egipcjanom. P\u00f3\u017aniej jednak mieszka\u0144cy basenu Morza \u015ar\u00f3dziemnego porzucili miodosytnictwo na korzy\u015b\u0107 winiarstwa. I dobrze si\u0119 sta\u0142o, bo dzi\u0119ki temu mo\u017cemy dzi\u015b pija\u0107 fantastyczne wina w\u0142oskie, francuskie, hiszpa\u0144skie i inne.<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-full wp-image-1499\" title=\"miodu-plaster\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2010\/01\/miodu-plaster.jpg\" alt=\"\" width=\"282\" height=\"395\" \/><\/p>\n<p>W krainie puszcz le\u017c\u0105cych mi\u0119dzy \u0141ab\u0105 a Bugiem miodosytnictwo rozwija\u0142o si\u0119 pi\u0119knie i dzi\u015b osi\u0105ga wy\u017cyny smaku. Najwybitniejsi miodosytnicy jak np. Maciej Jaros spod Tomaszowa Mazowieckiego, mogliby ca\u0142\u0105 swoj\u0105 produkcj\u0119 ( a nawet znacznie wi\u0119cej gdyby zgodzili si\u0119 zwi\u0119ksza\u0107 produkcj\u0119 kosztem jako\u015bci do czego nak\u0142aniaj\u0105 ich cz\u0119sto lecz bezskutecznie\u00a0 importerzy) sprzedawa\u0107 za granic\u0119. Na szcz\u0119\u015bcie\u00a0 s\u0105 to ludzie dbaj\u0105cy o dobre imi\u0119 firmy i dobro rodzimych smakoszy miod\u00f3w.<\/p>\n<p>Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c do pe\u0142ni szcz\u0119\u015bcia w tej smakowitej dziedzinie brakuje mi jeszcze instytucji, kt\u00f3ra by zadba\u0142a o reklam\u0119 polskich miod\u00f3w na winiarskich rynkach \u015bwiata. Bez fachowej promocji (co oznacza du\u017ce pieni\u0105dze najpierw wydane a potem zarabiane) nic z tego nie b\u0119dzie. A szkoda. P\u00f3\u0142toraki i dw\u00f3jniaki s\u0105 nie gorsze (a przy niekt\u00f3rych daniach nawet lepsze) ni\u017c s\u0142odkie z okolic Bordeaux czy te\u017c Sycylii. Tyle tylko, \u017ce ma\u0142o kto o tym wie. I tylko czasem w moim domu go\u015bcie popijaj\u0105cy foie gras z rodzynkami lub pasztet z dziczyzny kieliszkiem miodu dziwi\u0105 si\u0119, \u017ce ta s\u0142odycz pochodzi spod Tomaszowa a nie znad Garonny. Na koniec kilka wyja\u015bnie\u0144 technologicznych i jeden przepis, kt\u00f3ry pozwoli wszystkim na wyprodukowanie w\u0142asnego miodu. Tyle tylko, \u017ce b\u0119dzie on bardziej wytrawny ni\u017c te tu wspominane.<\/p>\n<p>W zale\u017cno\u015bci od stopnia rozcie\u0144czenia miody dzielimy na nast\u0119puj\u0105ce grupy:<br \/>\n<strong>P\u00f3\u0142toraki<\/strong> &#8211; miody, dla kt\u00f3rych brzeczka powstaje z jednej jednostki obj\u0119to\u015bci miodu rozcie\u0144czonej po\u0142ow\u0105 jednostki obj\u0119to\u015bci wody;<br \/>\n<strong>Dw\u00f3jniaki<\/strong> &#8211; miody, dla kt\u00f3rych brzeczka powstaje z jednej jednostki obj\u0119to\u015bci miodu rozcie\u0144czonej jedn\u0105 jednostk\u0105 obj\u0119to\u015bci wody;<br \/>\n<strong>Tr\u00f3jniaki<\/strong> &#8211; miody, dla kt\u00f3rych brzeczka powstaje z jednej jednostki obj\u0119to\u015bci miodu rozcie\u0144czonej dwiema jednostkami obj\u0119to\u015bci wody;<br \/>\n<strong>Czw\u00f3rniaki<\/strong> &#8211; miody, dla kt\u00f3rych brzeczka powstaje z jednej jednostki obj\u0119to\u015bci miodu rozcie\u0144czonej trzema jednostkami obj\u0119to\u015bci wody.<\/p>\n<p>Najmocniejsze (posiadaj\u0105ce najwi\u0119ksz\u0105 zawarto\u015b\u0107 alkoholu) s\u0105 p\u00f3\u0142toraki. P\u00f3\u0142toraki i dw\u00f3jniaki okre\u015blane s\u0105 niekiedy mianem miod\u00f3w kr\u00f3lewskich. Pi\u0105taki i czw\u00f3rniaki, czyli miody wytrawne, dojrzewaj\u0105 najszybciej i nadaj\u0105 si\u0119 do spo\u017cycia po up\u0142ywie 6 &#8211; 8 miesi\u0119cy. Wi\u0119ksza zawarto\u015b\u0107 miodu poci\u0105ga za sob\u0105 konieczno\u015b\u0107 d\u0142u\u017cszego le\u017cakowania. Tr\u00f3jniak le\u017cakuje od 1,5 roku do 4 lat, natomiast p\u00f3\u0142torak nawet od o\u015bmiu do dziesi\u0119ciu.<\/p>\n<p>Od strony technologii wytwarzania miody pitne mo\u017cna podzieli\u0107 na sycone i niesycone. Miody sycone powstaj\u0105 w wyniku fermentacji brzeczki, kt\u00f3ra wcze\u015bniej przez pewien czas by\u0142a powoli gotowana. Brzeczka miod\u00f3w niesyconych nie jest gotowana.<\/p>\n<p>R\u00f3\u017cne bukiety miod\u00f3w uzyskuje si\u0119 przez doprawianie brzeczki sokami owocowymi (miody owocowe) lub przyprawami korzennymi (miody korzenne). Do produkcji miod\u00f3w korzenno-zio\u0142owych najcz\u0119\u015bciej stosuje si\u0119: chmiel, cynamon, go\u017adziki, imbir, pieprz, ja\u0142owiec, wanili\u0119, p\u0142atki r\u00f3\u017cy, li\u015bcie mi\u0119ty, migda\u0142y, cytryn\u0119 i sk\u00f3rk\u0119 pomara\u0144czow\u0105.<\/p>\n<p><strong>MI\u00d3D SYCONY NATURALNY (CZW\u00d3RNIAK)<br \/>\n<\/strong><em>2,5 litra miodu pszczelego p\u0142ynnego, 7,5 litra wody, gar\u015b\u0107 szyszek chmielowych<br \/>\n<\/em>Wod\u0119 i mi\u00f3d \u0142\u0105czymy, gotujemy na wolnym ogniu, szumuj\u0105c czyli\u00a0zbieraj\u0105c tworz\u0105c\u0105 si\u0119 na powierzchni pian\u0119 i pilnuj\u0105c, aby brzeczka nie wykipia\u0142a. Po jej zszumowaniu dodajemy umieszczony w p\u0142\u00f3ciennym woreczku chmiel lub inne zio\u0142a. Wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie mo\u017cemy doda\u0107 po\u017cywki dla dro\u017cd\u017cy. Woreczek wyjmujemy na drugi dzie\u0144. Nap\u00f3j odstawiamy do fermentacji.<br \/>\n\u00a0Nadaje si\u0119 do spo\u017cycia po\u00a0 6 miesi\u0105cach.<\/p>\n<p>Na zdrowie!<\/p>\n<p>\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Co jaki\u015b czas si\u0119gam po charakterystyczne ceramiczne p\u0119kate butle, w kt\u00f3rych mi\u0142o bulgocze pyszny p\u0142yn\u00a0&#8211; mi\u00f3d pitny. Czasem dolewam go do duszonych na patelni\u00a0 listk\u00f3w cykorii, cz\u0119\u015bciej do sznycelk\u00f3w z piersi kurczaka, a tak\u017ce do luzowanej kaczki s\u0142odko-ostrej lub pieczonych g\u0119sich piersi. \u00a0 Od pewnego czasu podaj\u0119 te\u017c mi\u00f3d do pasztet\u00f3w, zast\u0119puj\u0105c nim s\u0142odkie francuskie [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1498"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1498"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1498\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1498"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1498"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1498"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}