{"id":15000,"date":"2015-06-22T07:00:11","date_gmt":"2015-06-22T05:00:11","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=15000"},"modified":"2015-06-23T11:54:05","modified_gmt":"2015-06-23T09:54:05","slug":"dzikie-harce-na-werandzie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2015\/06\/22\/dzikie-harce-na-werandzie\/","title":{"rendered":"Dzikie harce na werandzie"},"content":{"rendered":"

Dzik\u00f3w, jak twierdz\u0105 znawcy przyrody, jest stanowczo za du\u017co. Harcuj\u0105 po polach i \u0142\u0105kach nie tylko w wiejskich regionach, lecz tak\u017ce w miasteczkach, a nawet du\u017cych miastach. Warszawa czy \u015awinouj\u015bcie s\u0105 tego przyk\u0142adem. Tam na watahy gro\u017anie wygl\u0105daj\u0105ce mo\u017cna natrafi\u0107 przez ca\u0142y rok.
\n
\nNie miewam wi\u0119c wyrzut\u00f3w sumienia, gdy w\u0142\u0105czam si\u0119 w proces zmniejszania dziczego stada. Zw\u0142aszcza \u017ce kolacja z dzikiem w roli g\u0142\u00f3wnej na og\u00f3\u0142 bywa bardzo przyjemna, bo towarzyszy\u0107 temu musi dobre czerwone wytrawne wino. Podobnego zdania jest moja rodzina oraz przyjaciele. <\/p>\n

Wspomina\u0142em niedawno, \u017ce kupi\u0142em w sklepie Lenarcika w Gotardach pi\u0119kn\u0105 dzicz\u0105 \u0142opatk\u0119. Nie czeka\u0142em d\u0142ugo, by podj\u0105\u0107 ni\u0105 rodzin\u0119. Piecze\u0144 z dzika wymaga kilku dni przygotowa\u0144, wi\u0119c rozmrozi\u0142em \u0142opatk\u0119 we wtorek i mi\u0119so po umyciu umie\u015bci\u0142em w szklanej brytfannie, starannie je natar\u0142szy sol\u0105 i ob\u0142o\u017cywszy plasterkami marchwi, ga\u0142\u0105zkami rozmarynu oraz tymianku. <\/p>\n

We wszystkie szparki pomi\u0119dzy mi\u0119\u015bniami wetkn\u0105\u0142em rozci\u0119te z\u0105bki czosnku oraz kulki ja\u0142owca. Ca\u0142o\u015b\u0107 pola\u0142em odrobin\u0105 oliwy i spor\u0105 szklaneczk\u0105 czerwonego wytrawnego wina. Tu przyzna\u0107 musz\u0119, \u017ce posk\u0105pi\u0142em barolo, kt\u00f3re przeznaczy\u0142em do dziczej kolacji i do marynowania u\u017cy\u0142em znacznie ta\u0144szego wina. Kupuj\u0119 w tym celu w Lidlu ma\u0142e buteleczki i bia\u0142ego, i czerwonego wina sto\u0142owego, kt\u00f3re – moim zdaniem – nie nadaje si\u0119 do picia (zdecydowanie wol\u0119 pi\u0107 wina najwy\u017cszej jako\u015bci, kt\u00f3re s\u0105 do\u015b\u0107 drogie), ale do pieczenia i marynowania jest jak znalaz\u0142.<\/p>\n

Trzyma\u0142em mego dzika w marynacie przez cztery dni, przewracaj\u0105c mi\u0119so raz na dob\u0119, by r\u00f3wnomiernie by\u0142o zanurzone w p\u0142ynie.<\/p>\n

Po oczyszczeniu \u0142opatki z marchewki i ga\u0142\u0105zek zi\u00f3\u0142 obsma\u017cy\u0142em j\u0105 na ostro rozgrzanym smalcu, a gdy mi\u0119so pokry\u0142o si\u0119 z\u0142ocist\u0105 skorupk\u0105, w\u0142o\u017cy\u0142em je do foliowego r\u0119kawa, nak\u0142uwaj\u0105c w kilku miejscach, by nie p\u0119k\u0142 podczas pieczenia – i u\u0142o\u017cywszy w brytfannie, wsadzi\u0142em do piekarnika rozgrzanego zaledwie do 110 st. C. W tych warunkach m\u00f3j dzik sp\u0119dzi\u0142 trzy godziny (co jaki\u015b czas drewnianym szpikulcem sprawdza\u0142em mi\u0119kko\u015b\u0107 pieczeni).<\/p>\n

Na p\u00f3\u0142misku mi\u0119so prezentowa\u0142o si\u0119 wspaniale. A w ustach by\u0142o kruche i soczyste jednocze\u015bnie, mocno aromatyczne dzi\u0119ki zio\u0142om i czosnkowi oraz przepojone charakterystycznym smakiem bardzo dzikiego dzika.<\/p>\n

Do tego poda\u0142em zielony makaron i fasolk\u0119 szparagow\u0105.\"OLYMPUS<\/a>Teraz barolo ju\u017c nie sk\u0105pi\u0142em. Harce z dzikiem na werandzie by\u0142y pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem udane.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dzik\u00f3w, jak twierdz\u0105 znawcy przyrody, jest stanowczo za du\u017co. Harcuj\u0105 po polach i \u0142\u0105kach nie tylko w wiejskich regionach, lecz tak\u017ce w miasteczkach, a nawet du\u017cych miastach. Warszawa czy \u015awinouj\u015bcie s\u0105 tego przyk\u0142adem. Tam na watahy gro\u017anie wygl\u0105daj\u0105ce mo\u017cna natrafi\u0107 przez ca\u0142y rok.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15000"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15000"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15000\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15018,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15000\/revisions\/15018"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15000"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15000"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15000"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}