Par\u0119 dni temu chwali\u0142em ksi\u0105\u017ck\u0119 Hanny i Paw\u0142a Lis\u00f3w „Kuchnia S\u0142owian, czyli o poszukiwaniu dawnych smak\u00f3w”. Podtrzymuj\u0119, a nawet wzmacniam sw\u00f3j zachwyt tym dzie\u0142em.
\n
\nZw\u0142aszcza po zrobieniu kilku da\u0144 wed\u0142ug odtworzonych staros\u0142owia\u0144skich przepis\u00f3w. A jako \u017ce nie jestem samolubem, to przytocz\u0119 i na blogu kilka z nich. Zaczn\u0119 od przepis\u00f3w sezonowych, czyli letnich.<\/p>\n
S\u0142owia\u0144ski arbuz, czyli og\u00f3rki z miodem<\/strong> Og\u00f3rki kroimy w plasterki, uk\u0142adamy na talerzu, polewamy p\u0142ynnym miodem – i ju\u017c!<\/p>\n Sma\u017cone czere\u015bnie w miodzie z kwiatami czarnego bzu<\/strong> Owoce p\u0142uczemy, ods\u0105czamy, usuwamy pestki. Wk\u0142adamy do garnka o grubym dnie i powoli wysma\u017camy. Dobr\u0105 metod\u0105 jest co jaki\u015b czas przerywa\u0107 sma\u017cenie nawet na kilka godzin, aby owoce odparowywa\u0142y, i od nowa przesma\u017ca\u0107. Kiedy woda odparuje i ca\u0142o\u015b\u0107 zaczyna g\u0119stnie\u0107, dodajemy kwiaty czarnego bzu oraz mi\u00f3d, aby zakonserwowa\u0107 i dos\u0142odzi\u0107 konfitury. <\/p>\n Zrywaj\u0105c baldachy bzu, r\u00f3bmy to bardzo ostro\u017cnie, bo nie p\u0142uczemy ich, aby nie usun\u0105\u0107 py\u0142ku z kwiat\u00f3w. Zrywamy wi\u0119c zdrowe, \u0142adne kwiatostany, bez mszyc i paj\u0105k\u00f3w, delikatnie uk\u0142adamy w koszyku, \u017ceby jak najmniej si\u0119 zniszczy\u0142y. Drobne kwiatki zrywamy bezpo\u015brednio do garnka z konfitur\u0105 na ostatnim etapie sma\u017cenia, aby zachowa\u0107 ich kszta\u0142t i aromat.<\/p>\n Czas sma\u017cenia jest zale\u017cny od gatunku czere\u015bni, ich mi\u0119sisto\u015bci i zawarto\u015bci wody. Miodu dodajemy w zale\u017cno\u015bci od zawarto\u015bci cukru w owocach i w\u0142asnych upodoba\u0144.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Par\u0119 dni temu chwali\u0142em ksi\u0105\u017ck\u0119 Hanny i Paw\u0142a Lis\u00f3w „Kuchnia S\u0142owian, czyli o poszukiwaniu dawnych smak\u00f3w”. Podtrzymuj\u0119, a nawet wzmacniam sw\u00f3j zachwyt tym dzie\u0142em.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15022"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15022"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15022\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15032,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15022\/revisions\/15032"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15022"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15022"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15022"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n3-4 m\u0142ode og\u00f3rki, mi\u00f3d<\/em><\/p>\n
\n2 kg czere\u015bni, 1\/2 kg miodu o \u0142agodnym smaku (lipowego, wielokwiatowego lub akacjowego), kilka ga\u0142\u0105zek kwiatu bzu czarnego<\/em><\/p>\n