Sp\u0119dzi\u0142em dwie doby w podr\u00f3\u017cy. By\u0142em w Wasoszu Dolnym pod Cz\u0119stochow\u0105, gdzie odwiedzi\u0142em ma\u0142\u0105 rodzinn\u0105 firm\u0119 spo\u017cywcz\u0105 (przetw\u00f3rstwo owocowo-warzywne), o kt\u00f3rej przygotowuje program Maciej Or\u0142o\u015b z TVP.
\n
\nTrzy osoby – ojciec, c\u00f3rka i jej m\u0105\u017c – produkuj\u0105 od lat oko\u0142o 60 produkt\u00f3w niezb\u0119dnych w ka\u017cdej kuchni. Niekt\u00f3re z nich s\u0105 wr\u0119cz fantastyczne. Firma jednak ma problemy, o kt\u00f3rych my nawet nie \u015bnimy. Program b\u0119dzie mia\u0142 charakter doradczy i specjali\u015bci z r\u00f3\u017cnych dziedzin b\u0119d\u0105 czyni\u0107 starania, by ta godna poparcia firma nie znikn\u0119\u0142a z rynku.<\/p>\n
Zanim program powstanie i b\u0119dzie emitowany, zajrzyjcie do Ogr\u00f3dka Dziadunia, bo warto. B\u0119dziecie mogli zobaczy\u0107, jak funkcjonuje w naszym kraju tzw. ma\u0142y biznes. Ile z tym k\u0142opot\u00f3w… ale ile po\u017cytku i satysfakcji.<\/p>\n
Najpierw przytocz\u0119 par\u0119 s\u0142\u00f3w m\u0142odej w\u0142a\u015bcicielki o nich samych:<\/p>\n
Nasza firma powsta\u0142a w 1991 roku. Za\u0142o\u017cy\u0142 j\u0105 m\u00f3j Ojciec – Czes\u0142aw \u015alusarczyk. Zajmowa\u0142 si\u0119 on na pocz\u0105tku sprzeda\u017c\u0105 produkt\u00f3w rolnych, ale szybko zmieni\u0142 kierunek na przetwarzanie owoc\u00f3w i warzyw w s\u0142oiki. Wraz z moj\u0105 Mam\u0105 – Teres\u0105 \u015alusarczyk zakupywali og\u00f3rki, papryk\u0119, kapust\u0119 i inne warzywa, a nast\u0119pnie z pomoc\u0105 kilku pracownik\u00f3w przetwarzali je w zak\u0142adzie wed\u0142ug receptur opracowanych przez Mam\u0119.<\/p>\n
Tak jak to by\u0142o w wi\u0119kszo\u015bci gospodarstw wiejskich, podczas wakacji ja wraz z dwoma starszymi siostrami pomaga\u0142y\u015bmy Rodzicom, tak jak tylko potrafi\u0142y\u015bmy. Czasem miesza\u0142y\u015bmy zalewy, czasem sypa\u0142y\u015bmy przyprawy lub nak\u0142ada\u0142y\u015bmy og\u00f3rki do s\u0142oik\u00f3w. D\u0142ugi czas oboje Rodzice prowadzili zak\u0142ad zajmuj\u0105c si\u0119 zakupem, produkcj\u0105, sprzeda\u017c\u0105, ale przede wszystkim pracuj\u0105c na to, aby nasze wyroby by\u0142y smaczne. W roku 2013 odesz\u0142a od nas Mama po dwuletniej walce z chorob\u0105 nowotworow\u0105? Pozostawi\u0142a po sobie ogromn\u0105 pustk\u0119, ale r\u00f3wnie\u017c mi\u0142o\u015b\u0107 do Rodziny i gotowania. Trudna sytuacja w domu oraz wszechobecny kryzys, niestety mia\u0142y prze\u0142o\u017cenie na wyniki naszej firmy. Jednak dzi\u0119ki wzajemnemu wsparciu, pomocy rodziny i przyjaci\u00f3\u0142 oraz dzi\u0119ki przekonaniu, \u017ce to co robimy jest w\u0142a\u015bciwe, wytrwali\u015bmy i dalej dbamy o to co jest naszym chlebem, ale przede wszystkim ogromn\u0105 pasj\u0105. I tak w dniu dzisiejszym w naszej rodzinnej firmie pozosta\u0142am ja -osoba odpowiedzialna za jako\u015b\u0107 wyrob\u00f3w, sprzeda\u017c, kontakt z klientami, zakup niekt\u00f3rych p\u00f3\u0142produkt\u00f3w, reprezentowaniem zak\u0142adu i opracowywaniem receptur; m\u00f3j M\u0105\u017c, kt\u00f3rego nazywamy \u017cartobliwie „kierownikiem produkcji”, bo od 7 lat jego g\u0142\u00f3wnym zadaniem jest zarz\u0105dzanie oraz pomoc przy produkcji; oraz Tata – w\u0142a\u015bciciel i „cz\u0142owiek od wszystkiego”, kt\u00f3ry nie tylko zarz\u0105dza ca\u0142\u0105 firm\u0105, bacznie pilnuje co si\u0119 dzieje na zak\u0142adzie, s\u0142u\u017cy nam swoim ogromnym do\u015bwiadczeniem oraz wsparciem, ale tak jak my wszyscy cz\u0119sto uczestniczy w procesie produkcji, np. wyk\u0142adaj\u0105c s\u0142oiczki lub pasteryzuj\u0105c wyroby.<\/p>\n
Tata najlepiej czuje si\u0119 za k\u00f3\u0142kiem, je\u017cd\u017c\u0105c osobi\u015bcie po surowce, dbaj\u0105c przy tym, aby by\u0142y najlepszej jako\u015bci oraz transportuje gotowe wyroby do klient\u00f3w. Zawsze ma g\u0142ow\u0119 pe\u0142n\u0105 pomys\u0142\u00f3w. Codziennie stara si\u0119 co\u015b poprawia\u0107, ulepsza\u0107, udoskonala\u0107, tak, aby sprosta\u0107 wymaganiom stawianym naszej firmie. To on jest tym u\u015bmiechni\u0119tym Dziadkiem z logo naszych wyrob\u00f3w, bo chyba najbardziej dumny jest jednak ze swojego wnuka i wiem, \u017ce po cichu marzy o tym, abym kiedy\u015b on przej\u0105\u0142 jego dziedzictwo i \u017ceby to on prowadzi\u0142 firm\u0119, kt\u00f3r\u0105 za\u0142o\u017cy\u0142.<\/p>\n
Mam nadziej\u0119, \u017ce jego marzenie si\u0119 spe\u0142ni i w przysz\u0142o\u015bci chcieliby\u015bmy, aby firma pozosta\u0142a firm\u0105 rodzinn\u0105. A p\u00f3ki co wszyscy dok\u0142adamy wszelkich stara\u0144, aby nasze wyroby by\u0142y pyszne, zdrowe i aby Pa\u0144stwo si\u0119gali po nie z ochot\u0105. Dlatego jak najbardziej zach\u0119cam do zapoznania si\u0119 z nasz\u0105 ofert\u0105 i zakup\u00f3w u naszych odbiorc\u00f3w jak r\u00f3wnie\u017c przez nasz sklep internetowy.<\/p>\n
Smacznego. <\/p>\n
Katarzyna Surowiec\n<\/p><\/blockquote>\n
Przepraszam rzecz jasna za op\u00f3\u017anienie w edycji tego wpisu, ale wr\u00f3ci\u0142em do Warszawy dopiero po p\u00f3\u0142nocy i nie mia\u0142em na nic si\u0142y. Ale dzi\u015b tym g\u0142o\u015bniej polecam www.ogrodekdziadunia.pl<\/a>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Sp\u0119dzi\u0142em dwie doby w podr\u00f3\u017cy. By\u0142em w Wasoszu Dolnym pod Cz\u0119stochow\u0105, gdzie odwiedzi\u0142em ma\u0142\u0105 rodzinn\u0105 firm\u0119 spo\u017cywcz\u0105 (przetw\u00f3rstwo owocowo-warzywne), o kt\u00f3rej przygotowuje program Maciej Or\u0142o\u015b z TVP.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15058"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15058"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15058\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15070,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15058\/revisions\/15070"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15058"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15058"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15058"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}