{"id":1516,"date":"2010-01-28T08:00:32","date_gmt":"2010-01-28T07:00:32","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=1516"},"modified":"2010-01-27T14:04:13","modified_gmt":"2010-01-27T13:04:13","slug":"ksiaze-wsrod-slodyczy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2010\/01\/28\/ksiaze-wsrod-slodyczy\/","title":{"rendered":"Ksi\u0105\u017c\u0119 w\u015br\u00f3d s\u0142odyczy"},"content":{"rendered":"

Ksi\u0105\u017c\u0119 Choiseul\u00a0 nosz\u0105cy dumne imi\u0119 Cesar, hrabia Plessis-Praslin, marsza\u0142ek i minister na dworze kr\u00f3la Ludwika XIII i Ludwika XIV mia\u0142 na swoim dworze urz\u0119dnika dbaj\u0105cego podniebienie patrona. Clement Jaluzot, nie tylko troszczy\u0142 si\u0119 o smakowite posi\u0142ki ksi\u0119cia, lecz tak\u017ce o organizacj\u0119 pa\u0142acowych bankiet\u00f3w. Przed jednym z przyj\u0119\u0107 wymy\u015bli\u0142 nowy deser. Zmiesza\u0142\u00a0 kosztowne migda\u0142y z r\u00f3wnie drogim cukrem i pra\u017cy\u0142 je na patelni. Powsta\u0142y w ten spos\u00f3b karmel\u00a0 otoczy\u0142 migda\u0142y tward\u0105, br\u0105zowaw\u0105 i s\u0142odk\u0105 pow\u0142ok\u0105. Ten nowy smako\u0142yk zosta\u0142 przyj\u0119ty ze smakiem. Zachwycali si\u0119 nim nie tylko go\u015bcie przy ksi\u0105\u017c\u0119cym stole, ale tak\u017ce i na kr\u00f3lewskim dworze, gdzie ksi\u0105\u017c\u0119 cz\u0119stowa\u0142 nimi go\u015bci. Tam te\u017c nadano im nazw\u0119 od nazwiska ksi\u0119cia – praslines po naszemu praliny.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Pralinki – tym razem nie francuskie lecz szwajcarskie<\/em><\/p>\n

Clement Jaluzot w 1630 roku odszed\u0142 ze s\u0142u\u017cby u ksi\u0119cia pana i zamieszka\u0142 sto kilometr\u00f3w na po\u0142udnie od Pary\u017ca\u00a0 – w Montargis. W samym sercu miasteczka, przy\u00a0 Place Mirabeau, otworzy\u0142 wytworny sklep, w kt\u00f3rym sprzedawa\u0142 swoje\u00a0 praliny, dorabiaj\u0105c w ten spos\u00f3b do emerytury. Kariera pralinek trwa\u0142a kr\u00f3tko. Do \u015bmierci wynalazcy. Potem nast\u0105pi\u0142o ponad\u00a0dwa wieki przerwy.<\/p>\n

Na szcz\u0119\u015bcie dla dzisiejszych \u0142asuch\u00f3w pojawi\u0142 si\u0119 cukiernik – Leon Mazet . By\u0142 to rok 1902. Pan Leon kupi\u0142 dom i sklep Jaluzota nie maj\u0105c poj\u0119cia co tam znajdzie. Podczas remontu, w\u015br\u00f3d znalezionych papierzysk odkry\u0142 stary przepis na praliny i… poczu\u0142 niewypowiedzian\u0105 s\u0142odycz. Po kilku pr\u00f3bach\u00a0 na nowo zacz\u0105\u0142 produkowa\u0107 pra\u017cone migda\u0142y z cukrem. Ksi\u0105\u017c\u0119cym\u00a0 pralinom ponownie uda\u0142o si\u0119 zdoby\u0107 podniebienia smakoszy.<\/p>\n

Cukiernia w Montargis le\u017ca\u0142a przy drodze z Pary\u017ca nad\u00a0 Morze \u015ar\u00f3dziemne. Dla \u0142akomczuch\u00f3w praliny warte by\u0142y przerwy w podr\u00f3\u017cy, ich opowie\u015bci za\u015b przywr\u00f3ci\u0142y s\u0142odyczom s\u0142aw\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ksi\u0105\u017c\u0119 Choiseul\u00a0 nosz\u0105cy dumne imi\u0119 Cesar, hrabia Plessis-Praslin, marsza\u0142ek i minister na dworze kr\u00f3la Ludwika XIII i Ludwika XIV mia\u0142 na swoim dworze urz\u0119dnika dbaj\u0105cego podniebienie patrona. Clement Jaluzot, nie tylko troszczy\u0142 si\u0119 o smakowite posi\u0142ki ksi\u0119cia, lecz tak\u017ce o organizacj\u0119 pa\u0142acowych bankiet\u00f3w. Przed jednym z przyj\u0119\u0107 wymy\u015bli\u0142 nowy deser. Zmiesza\u0142\u00a0 kosztowne migda\u0142y z r\u00f3wnie […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1516"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1516"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1516\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1516"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1516"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1516"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}