
{"id":15527,"date":"2015-10-05T07:00:00","date_gmt":"2015-10-05T05:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=15527"},"modified":"2015-10-06T09:18:25","modified_gmt":"2015-10-06T07:18:25","slug":"wcinam-nugat-i-mysle-o-krolowej-bonie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2015\/10\/05\/wcinam-nugat-i-mysle-o-krolowej-bonie\/","title":{"rendered":"Wcinam nugat i my\u015bl\u0119 o kr\u00f3lowej Bonie"},"content":{"rendered":"<p>Cz\u0119sto narzekam, \u017ce tak trudno znale\u017a\u0107 dokumenty dok\u0142adnie relacjonuj\u0105ce, co te\u017c jadali nasi przodkowie. Czasem jednak udaje si\u0119 dotrze\u0107 do takich zapisk\u00f3w. Oto jeden z nich.<br \/>\n<!--more--><\/p>\n<blockquote><p>Przed laty ukaza\u0142a si\u0119 ksi\u0105\u017cka, o kt\u00f3rej ma\u0142o kto ju\u017c pami\u0119ta. Warto wi\u0119c przypomnie\u0107 jej stosowny fragment.<\/p>\n<p>Nie zachowa\u0142 si\u0119 opis bankietu, wydanego w kwietniu 1518 w Krakowie z okazji koronacji kr\u00f3lowej Bony, wiadomo tylko, \u017ce trwa\u0142 osiem godzin. Zachowa\u0142o si\u0119 natomiast dok\u0142adne menu obiadu w neapolita\u0144skim trzynastowiecznym Castel Capuano po dokonaniu w grudniu 1517 za\u015blubin Bony &#8222;przez prokuracj\u0119&#8221;, przy czym Zygmunta I reprezentowali ks. Jan Konarski i kasztelan kaliski Stanis\u0142aw Ostror\u00f3g; podaje je Adam Darowski w swojej zajmuj\u0105cej ksi\u0105\u017cce pt. ?Bona Sforza? (Rzym 1904). W tym popisie w\u0142oskiej sztuki kulinarnej uderza obfito\u015b\u0107 da\u0144 mi\u0119snych, przeplatanych swobodnie wszelkiego rodzaju deserami.<\/p>\n<p>Nougat z orzeszk\u00f3w z serem \u015bmietankowym i marmolad\u0105 z r\u00f3\u017cnych owoc\u00f3w. Sa\u0142aty. Galareta z jagni\u0119cia. Sztuka mi\u0119sa z bia\u0142ym sosem z jajami i musztard\u0105. Pieczone go\u0142\u0119bie (po dwa na osob\u0119). Piecze\u0144 wo\u0142owa ze s\u0142odkim sosem winnym. Ciasto francuskie nadziewane s\u0142odkim serem. Dziczyzna gotowana z pieprzna przypraw\u0105. Paszteciki z mi\u0119sa. Pawie duszone. Ciasteczka na spos\u00f3b florencki. Piecze\u0144 z dziczyzny z bia\u0142ymi kluskami. (tzw. strangolapreti [d\u0142awi ksi\u0119\u017cy]; nazwa pochodz\u0105ca st\u0105d, \u017ce si\u0119 nimi ksi\u0119\u017ca neapolita\u0144scy zajadali). Ga\u0142eczki z mi\u0119sa i zupa &#8222;nauma&#8221; (?). Ba\u017canty pieczone z plackiem s\u0142odkim z sera (by\u0107 mo\u017ce prototyp polskiego wielkanocnego placka z serem). Kap\u0142ony obk\u0142adane s\u0142onin\u0105. Bia\u0142e ciasteczka. Galareta mi\u0119sna w kieliszkach. Kr\u00f3liki. &#8222;Guanti&#8221; (zawijane ciasto z cukrem i miodem wewn\u0105trz). Kuropatwy obk\u0142adane ma\u0142ymi kwaskowatymi jab\u0142uszkami i konfitur\u0105 z pigw. Ciasteczka z ry\u017cu z winem. Karmelki. P\u0142askie ciastka nadziewane. Sma\u017cone kasztany. Tzw. &#8222;nevole&#8221; staro\u017cytna potrawa neapolita\u0144ska z delikatnego ciasta, przysypanego cukrem. Bia\u0142e wino, gotowane z miodem i korzeniami. Konfitury.<\/p><\/blockquote>\n<p>Taka uczta musia\u0142a d\u0142ugo trwa\u0107. I chyba nikomu nie uda\u0142o si\u0119 wszystkiego skosztowa\u0107. Wiem co\u015b o tym, bo w\u0142a\u015bnie do herbaty zjad\u0142em p\u00f3\u0142 nugata z migda\u0142ami i mam do\u015b\u0107 wszystkiego na kilka dni.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Cz\u0119sto narzekam, \u017ce tak trudno znale\u017a\u0107 dokumenty dok\u0142adnie relacjonuj\u0105ce, co te\u017c jadali nasi przodkowie. Czasem jednak udaje si\u0119 dotrze\u0107 do takich zapisk\u00f3w. Oto jeden z nich.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15527"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15527"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15527\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15538,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15527\/revisions\/15538"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15527"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15527"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15527"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}