{"id":15683,"date":"2015-11-06T07:00:12","date_gmt":"2015-11-06T06:00:12","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=15683"},"modified":"2015-11-05T14:18:44","modified_gmt":"2015-11-05T13:18:44","slug":"odpoczynek-od-miesa-w-smacznym-towarzystwie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2015\/11\/06\/odpoczynek-od-miesa-w-smacznym-towarzystwie\/","title":{"rendered":"Odpoczynek od mi\u0119sa w smacznym towarzystwie"},"content":{"rendered":"

Nie tak dawno temu pisa\u0142em, \u017ce coraz ch\u0119tniej odrzucam mi\u0119so i si\u0119gam po warzywa oraz owoce. Po kilku lub kilkunastu dniach diety jarosza zbiera we mnie t\u0119sknota do befsztyka, by szybciutko wr\u00f3ci\u0107 i zn\u00f3w musz\u0119 szuka\u0107 fajnych przepis\u00f3w z warzywami w roli g\u0142\u00f3wnej.\"Warzywo\"<\/a>
\nI oto przysz\u0142a mi z pomoc\u0105 m\u0142oda wschodz\u0105ca gwiazda polskiej kuchni – Dominika W\u00f3jciak. To zwyci\u0119\u017cczyni trzeciej edycji programu Master Chef, kt\u00f3r\u0105 pochwali\u0142 (to zapewne w ramach nagr\u00f3d) Gordon Ramsay. Dominika wyda\u0142a w\u0142a\u015bnie (z w\u0142asnymi pi\u0119knymi zdj\u0119ciami potraw) ksi\u0105\u017ck\u0119 zatytu\u0142owana „Warzywo”. Zawiera ona 111 przepis\u00f3w na dania bezmi\u0119sne. Zabra\u0142em si\u0119 wi\u0119c do lektury licz\u0105c, \u017ce w\u015br\u00f3d tylu receptur znajd\u0119 co\u015b dla siebie. By\u0142em tego niemal pewien, bo autorka powo\u0142ywa\u0142a si\u0119 parokrotnie na wp\u0142yw mamy na styl w\u0142asnego gotowania. Oto czytamy we wst\u0119pie:
\n„Zapisywa\u0142am w swoim archiwum dopieszczone przepisy na kluski leniwe mojej mamy, do kt\u00f3rych zawsze dodaj\u0119 ziemniak\u00f3w, albo na bliskowschodnie bureki wype\u0142nione po brzegi ziemniaczano-serowym farszem do pierog\u00f3w ruskich, tak\u017ce autorstwa mojej mamy.”
\nWierz\u0105c w genialno\u015b\u0107 naszych mam zag\u0142\u0119bi\u0142em si\u0119 w „Warzywo”. Po zako\u0144czeniu lektury dr\u0105\u017cy mnie my\u015bl jak mama autorki ocenia jej osi\u0105gni\u0119cia. Dominika W\u00f3jciak bowiem korzystaj\u0105c z do\u015bwiadcze\u0144 domu rodzinnego wymy\u015bli\u0142a przepisy ca\u0142kowicie odmienne od tradycyjnych polskich receptur. Wydaje mi si\u0119 \u017ce ten eksperyment sprawdzi\u0142 si\u0119 znakomicie. M\u00f3wi\u0119 to wprawdzie po wypr\u00f3bowaniu zaledwie dwu ze stu jedenastu ale wida\u0107 wyra\u017anie, \u017ce Dominika to wybitny talent kulinarny. Nie boi si\u0119 eksperyment\u00f3w i czasem nawet szokuj\u0105cych zestawie\u0144 produkt\u00f3w. Mnie wprawi\u0142y w stan zachwytu „Buraki pieczone z figami i gorgonzol\u0105”. My\u015bl\u0119, \u017ce i wy czytaj\u0105c tytu\u0142 receptury czujecie dr\u017cenie j\u0119zyka i kubeczk\u00f3w smakowych. Na dodatek roboty z tym niezbyt wiele (oko\u0142o 60 – 70 minut) i nie jest ona nadmiernie skomplikowana. A rezultat wr\u0119cz boski!
\nDrugi przepis jest jeszcze prostszy, co nie znaczy, \u017ce mniej zachwycaj\u0105cy: „Fasola sma\u017cona z kaparami, suszonymi pomidorami i majerankiem”. Autorka radzi dodatkowo wzbogaci\u0107 fasol\u0119 porcj\u0105 ugotowanego makaronu, co spowoduje, \u017ce b\u0119dzie to pe\u0142nowarto\u015bciowy i syc\u0105cy posi\u0142ek. W moim przypadku oby\u0142o si\u0119 bez makaronu. Fasola bowiem jest wystarczaj\u0105co syc\u0105cym produktem. Uleg\u0142em magii zdj\u0119cia i poda\u0142em j\u0105 ze \u015bwie\u017c\u0105 bagietk\u0105.
\n„Warzywo” to trzecia ksi\u0105\u017cka wydawnictwa Pascal, kt\u00f3r\u0105 ostatnio czyta\u0142em. Uwa\u017cam j\u0105 – w odr\u00f3\u017cnieniu od dwu poprzednich (o kuchni tajskiej i kaszach) – za nadzwyczaj udan\u0105 pozycj\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nie tak dawno temu pisa\u0142em, \u017ce coraz ch\u0119tniej odrzucam mi\u0119so i si\u0119gam po warzywa oraz owoce. Po kilku lub kilkunastu dniach diety jarosza zbiera we mnie t\u0119sknota do befsztyka, by szybciutko wr\u00f3ci\u0107 i zn\u00f3w musz\u0119 szuka\u0107 fajnych przepis\u00f3w z warzywami w roli g\u0142\u00f3wnej.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15683"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15683"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15683\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15686,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15683\/revisions\/15686"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15683"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15683"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15683"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}