Zwracam uwag\u0119 na s\u0142owo RACZEJ, kt\u00f3rego u\u017cy\u0142 moim zdaniem najwybitniejszy dziennikarz przyrodniczy w Polsce w swojej najnowszej ksi\u0105\u017cce. Kupi\u0142em j\u0105 natychmiast, gdy si\u0119 ukaza\u0142a, i ju\u017c przeczyta\u0142em dwa razy. \u201eWilki\u201d Adama Wajraka to wspania\u0142a lektura.
\n
\nWielk\u0105 zalet\u0105 tej ksi\u0105\u017cki s\u0105 te\u017c zdj\u0119cia. Dziennikarz \u201eGazety Wyborczej\u201d od lat bowiem mieszka w Puszczy Bia\u0142owieskiej i fotografuje wszystkie przejawy puszcza\u0144skiego \u017cycia. Najlepszym przyk\u0142adem jego talentu (i szcz\u0119\u015bcia, bo bez tego nie da si\u0119 \u201eupolowa\u0107\u201d obiektywem \u017cadnego zwierza, zw\u0142aszcza tak czujnego i p\u0142ochliwego jak wilk) jest zdj\u0119cie ok\u0142adkowe, na kt\u00f3rym sz\u00f3stka wilk\u00f3w w\u0119druje wprost na fotografuj\u0105cego ich cz\u0142owieka.<\/p>\n
Wajrak, mimo \u017ce napisa\u0142 zdanie u\u017cyte przeze mnie w tytule, wilk\u00f3w si\u0119 boi. Mo\u017ce troch\u0119 mniej ni\u017c w czasie, gdy zaczyna\u0142 ich poszukiwania, ale \u2013 jak twierdzi \u2013 ka\u017cdorazowe spotkanie czy to z pojedyncz\u0105 sztuk\u0105, czy to z wilcz\u0105 watah\u0105 wprawia go w stan l\u0119ku i podniecenia. Podziwia wi\u0119c swoich s\u0105siad\u00f3w z Teremisek, kt\u00f3rzy przed wilkami zupe\u0142nie nie czuj\u0105 l\u0119ku.<\/p>\n
W Polsce, jak czytam u Wajraka, \u017cyje oko\u0142o tysi\u0105ca wilk\u00f3w. S\u0105 one pod ochron\u0105. Zas\u0142uga to m.in. autora \u201eWilk\u00f3w\u201d, kt\u00f3ry od lat walczy\u0142 pi\u00f3rem o zakaz polowa\u0144 i handel (w celu otrzymania nagrody) ich uszami i ogonami.<\/p>\n
Ze zdumieniem wys\u0142ucha\u0142 wi\u0119c Adam Wajrak wypowiedzi ministra ochrony \u015brodowiska w Norwegii, kt\u00f3ry powiedzia\u0142 mu, \u017ce w tym kraju strzelanie do wilk\u00f3w jest nagradzane. A spowodowane to jest potwornym l\u0119kiem Norweg\u00f3w przed tymi drapie\u017cnikami i ich wielk\u0105 liczb\u0105. W ca\u0142ej Norwegii \u017cyje 30 wilk\u00f3w. Wajrak poinformowa\u0142 Norwega, \u017ce tyle sztuk to mieszka w pobli\u017cu jego domu w Teremiskach. I nie przychodzi mu do g\u0142owy, by z tego powodu kupowa\u0107 dubelt\u00f3wk\u0119.<\/p>\n
Na koniec kr\u00f3tki cytat z ksi\u0105\u017cki, kt\u00f3ry mo\u017ce zach\u0119ci do jej nabycia:<\/p>\n
Nagle co\u015b wielkiego i szarego wystrzeli\u0142o, zawr\u00f3ci\u0142o, rozp\u0119dzi\u0142o si\u0119 i ani si\u0119 obejrza\u0142em, jak wilczysko skoczy\u0142o i ogromnymi \u0142apami trzepn\u0119\u0142o mnie w klatk\u0119 piersiow\u0105 i tylko cudem nie run\u0105\u0142em na ziemi\u0119.\n<\/p><\/blockquote>\n
To by\u0142o pierwsze bliskie spotkanie autora z wilkiem. Jak si\u0119 sko\u0144czy\u0142o – mo\u017cna przeczyta\u0107 w ksi\u0105\u017cce.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zwracam uwag\u0119 na s\u0142owo RACZEJ, kt\u00f3rego u\u017cy\u0142 moim zdaniem najwybitniejszy dziennikarz przyrodniczy w Polsce w swojej najnowszej ksi\u0105\u017cce. Kupi\u0142em j\u0105 natychmiast, gdy si\u0119 ukaza\u0142a, i ju\u017c przeczyta\u0142em dwa razy. \u201eWilki\u201d Adama Wajraka to wspania\u0142a lektura.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15701"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15701"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15701\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15727,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15701\/revisions\/15727"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15701"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15701"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15701"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}