
{"id":1573,"date":"2010-03-19T08:00:13","date_gmt":"2010-03-19T07:00:13","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=1573"},"modified":"2010-03-05T21:01:17","modified_gmt":"2010-03-05T20:01:17","slug":"ardenska-swinka-francuska-szynka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2010\/03\/19\/ardenska-swinka-francuska-szynka\/","title":{"rendered":"Arde\u0144ska \u015bwinka, francuska szynka"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2010\/02\/blog-szynka-ardenska.jpg\"><\/a><\/p>\n<p>Ta granica jest nieprzekraczalna tylko dla \u015bwi\u0144. A strze\u017cona jest przez kubeczki smakowe\u00a0&#8211; g\u0142\u00f3wnie Francuz\u00f3w. A na czym to polega? Andre Domine, smakosz i redaktor &#8222;Kulinari\u00f3w francuskich&#8221; pisze tak: &#8222;Ardeny nale\u017c\u0105 cz\u0119\u015bciowo do Belgii, cz\u0119\u015bciowo do Francji i, je\u015bli chodzi o szynk\u0119, mo\u017cna wyczu\u0107 t\u0119 granic\u0119, poniewa\u017c po p\u00f3\u0142nocnej stronie szynk\u0119 pekluje si\u0119 w solance, w\u0119dzi i je ju\u017c po miesi\u0105cu, podczas gdy we Francji soli si\u0119 j\u0105 r\u0119cznie i suszy przez wiele miesi\u0119cy.&#8221;\u00a0<\/p>\n<p>Przed laty s\u0142awa szynki opiera\u0142a si\u0119 na regionalnej rasie \u015bwi\u0144. Zwierz\u0119ta te by\u0142y przystosowane do surowych warunk\u00f3w klimatycznych, mia\u0142y d\u0142u\u017csze nogi, by\u0142y bardziej odporne i mniej wymagaj\u0105ce, \u017cy\u0142y w lesie i od\u017cywia\u0142y si\u0119 niemal wy\u0142\u0105cznie \u017co\u0142\u0119dziami, kasztanami, dzikimi owocami, korzeniami itp. Ich mi\u0119so by\u0142o marmurkowe i bardzo aromatyczne. Szynka z Arden\u00f3w zosta\u0142a opisana i zapewne popr\u00f3bowana\u00a0 ju\u017c na pocz\u0105tku naszej ery przez greckiego geografa Strabona.<\/p>\n<p>Ka\u017cda szynka z departamentu Arden\u00f3w oznaczana jest dzisiaj w\u0142asnym symbolem.\u00a0 Oznakowanie gwarantuje, \u017ce szynka spe\u0142nia wysokie wymagania, dotycz\u0105ce ju\u017c samego wyboru \u015bwi\u0144, kt\u00f3re mog\u0105 pochodzi\u0107 jedynie z tego regionu. Ka\u017cde zwierz\u0119 musi mie\u0107 co najmniej 50 m\u00a0 wolnego wybiegu. Jego pokarm to pszenica, owies, j\u0119czmie\u0144, groszek i fasola pastewna, a czas tuczenia nie mo\u017ce by\u0107 kr\u00f3tszy ni\u017c cztery miesi\u0105ce.<\/p>\n<p>Ich waga wynosi w\u00f3wczas 90 -120 kg, co gwarantuje szynk\u0119 o wadze 8 -10 kg. Przepisowy ub\u00f3j musi maksymalnie chroni\u0107 zwierz\u0119ta przed stresem. Szynki s\u0105 wielokrotnie nacierane sol\u0105. Dopiero po tej fazie wiesza si\u0119 je do suszenia na siedem do dziewi\u0119ciu miesi\u0119cy. Im d\u0142u\u017cszy okres suszenia, tym szlachetniejsza szynka. W kuchni arde\u0144skiej s\u0142u\u017cy ona przede wszystkim do zawijania innych rodzaj\u00f3w mi\u0119s podczas przygotowywania r\u00f3\u017cnych, cz\u0119sto wyrafinowanych da\u0144.\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n<p>Warto spr\u00f3bowa\u0107. I ja to wiem dobrze. Oczywi\u015bcie, \u017ce jad\u0142em popijaj\u0105c bojeaulais wcale nie nouveau tylko pysznym czerwonym (niestety drogim) trunkiem.<\/p>\n<p>\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ta granica jest nieprzekraczalna tylko dla \u015bwi\u0144. A strze\u017cona jest przez kubeczki smakowe\u00a0&#8211; g\u0142\u00f3wnie Francuz\u00f3w. A na czym to polega? Andre Domine, smakosz i redaktor &#8222;Kulinari\u00f3w francuskich&#8221; pisze tak: &#8222;Ardeny nale\u017c\u0105 cz\u0119\u015bciowo do Belgii, cz\u0119\u015bciowo do Francji i, je\u015bli chodzi o szynk\u0119, mo\u017cna wyczu\u0107 t\u0119 granic\u0119, poniewa\u017c po p\u00f3\u0142nocnej stronie szynk\u0119 pekluje si\u0119 w solance, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1573"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1573"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1573\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1573"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1573"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1573"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}