Zaraz wyka\u017ce ten \u015bcis\u0142y zwi\u0105zek. Dotyczy on jednak nie s\u0142ynnej kie\u0142basy monachijskiej, ani r\u00f3wnie doskona\u0142ej bia\u0142ej rodzimej podawanej w \u017curku lub cebulk\u0105 z patelni. Ta bia\u0142a kie\u0142basa pochodzi z Francji. A jej ojcem chrzestnym\u00a0– cho\u0107 ca\u0142kiem nie\u015bwiadomie\u00a0– by\u0142 s\u0142ynny kardyna\u0142, kt\u00f3rego bardziej ni\u017c s\u0142u\u017cba Bogu interesowa\u0142a polityka.<\/p>\n
Bia\u0142e kie\u0142basy delikatne i \u0142agodne siostry prostych krwawych kiszek zwanych czarnymi,\u00a0 mo\u017cna kupi\u0107 w ka\u017cdym sklepie rze\u017aniczym\u00a0 w ca\u0142ej Francji. R\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 jednak mi\u0119dzy sob\u0105 znacznie. Np. onne s\u0105 w Normandii, inne na po\u0142udniowym zachodzie, przede wszystkim w Castres i Mazamet, a ca\u0142kiem inne we wschodnich Pirenejach, gdzie wyczuwalny jest silny wp\u0142yw katalo\u0144ski.\u00a0 Bia\u0142a kie\u0142basa zwana\u00a0\u00a0\u00a0 a la Richelieu uchodzi za najbardziej szlachetn\u0105, poniewa\u017c u\u017cywa si\u0119 do niej mi\u0119sa z drobiu, a cz\u0119sto nawet trufli. Kardyna\u0142 Richelieu jest odpowiedzialny za narodziny tej najs\u0142awniejszej bia\u0142ej kie\u0142basy francuskiej rodem z Rethel.<\/p>\n
Ten najwa\u017cniejszy minister Ludwika XIII\u00a0 wyda\u0142 w\u00a0 1626 roku edykt\u00a0 zakazuj\u0105cy pojedynk\u00f3w. Kaza\u0142 te\u017c surowo kara\u0107 pojedynkuj\u0105cych si\u0119. Pozbawi\u0142 wi\u0119c\u00a0 szlacht\u0119 i arystokrat\u00f3w\u00a0 najbardziej ulubionej rozrywki.\u00a0\u00a0 Pewien\u00a0 szlachetnie urodzony pary\u017canin –\u00a0 Jac\u0105ues Augustin Chamarande nie potrafi\u0142 zrezygnowa\u0107 z pojedynku. Wyszed\u0142 z niego obronn\u0105 r\u0119k\u0105, zachowuj\u0105c honor, ale z obawy przed represjami ze strony Richelieu uciek\u0142\u00a0 ze stolicy i wyl\u0105dowa\u0142 w miasteczku Rethel le\u017c\u0105cym 40 km od Reims. Tu zamieni\u0142 szpad\u0119 na top\u00f3r rze\u017anicki. Zosta\u0142 bowiem masarzem a swoj\u0105 sztuk\u0105 zas\u0142u\u017cy\u0142 na pomnik.<\/p>\n
W tej okolicy do bia\u0142ej kie\u0142basy wybiera si\u0119 tylko najlepsze naj\u015bwie\u017csze i najja\u015bniejsze mi\u0119so wieprzowe. Do tego dodawane s\u0105 \u015bwie\u017ce jaja, mleko ze \u015bmietan\u0105 i wyrafinowane przyprawy przy czym ich ze?stawienie jest przekazywane jako tajemnica rodziny z ojca na syna.<\/p>\n
Bia\u0142e kie\u0142basy w jelitach wieprzowych s\u0105 kr\u00f3tko gotowane w bulionie, po czym hartuje si\u0119 je zimn\u0105 wod\u0105. Boudin blanc\u00a0– tak brzmi francuska dania tej w\u0119dliny – smakuje najlepiej na ciep\u0142o, po prostu podgrzana w piekarniku lub kr\u00f3tko grillowana na niewielkim \u017carze. Cz\u0119sto zawija si\u0119 j\u0105 wcze\u015bniej w plasterek szynki arde\u0144skiej. Sk\u00f3rka kie\u0142basy sma\u017cona na ma\u015ble na patelni zmienia barw\u0119 na budz\u0105cy apetyt bursztynowy kolor. Po wyj\u0119ciu z piekarnika, mo\u017cna poda\u0107 do niej odpowiedni sos np. truflowy. Tak w\u0142a\u015bnie\u00a0 jak si\u0119 j\u0105 przygotowuje w Perigord. Wraz z puree ziemniaczanym lub pieczonymi ziemniakami oraz pieczarkami z dodatkiem \u015bmietany stanowi\u00a0 ona znakomite danie.\u00a0 Kto chcia\u0142by zdoby\u0107 odpowiedni przepis, ten musi si\u0119gn\u0105\u0107 po grubasne tomisko zatytu\u0142owane \u00a0„Kulinaria francuskie”.<\/p>\n
Mo\u017cna siada\u0107 do uczty zm\u00f3wiwszy pacierz\u00a0 za dusz\u0119 kardyna\u0142a Richelieu!<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zaraz wyka\u017ce ten \u015bcis\u0142y zwi\u0105zek. Dotyczy on jednak nie s\u0142ynnej kie\u0142basy monachijskiej, ani r\u00f3wnie doskona\u0142ej bia\u0142ej rodzimej podawanej w \u017curku lub cebulk\u0105 z patelni. Ta bia\u0142a kie\u0142basa pochodzi z Francji. A jej ojcem chrzestnym\u00a0– cho\u0107 ca\u0142kiem nie\u015bwiadomie\u00a0– by\u0142 s\u0142ynny kardyna\u0142, kt\u00f3rego bardziej ni\u017c s\u0142u\u017cba Bogu interesowa\u0142a polityka. Bia\u0142e kie\u0142basy delikatne i \u0142agodne siostry prostych krwawych […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1574"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1574"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1574\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1574"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1574"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1574"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}