Polubi\u0142em gotowanie na parze. Od niedawna. Poprzednio odstr\u0119cza\u0142a mnie od parowara\u00a0 g\u0142o\u015bno i cz\u0119sto powtarzana opinia, \u017ce g\u0142\u00f3wna zalet\u0105 tej technologii jest zdrowe jedzenie. A dla mnie najwa\u017cniejsze jest jedzenie smaczne.\u00a0 Po kilku pr\u00f3bach przekona\u0142em si\u0119, \u017ce mo\u017cna po\u0142\u0105czy\u0107 jedno z drugim. No to kupi\u0142em specjalne urz\u0105dzenie i znalaz\u0142em w miesi\u0119czniku „Moda na zdrowie” kolejny artyku\u0142 Aleksandry Czarnewicz-Kami\u0144skiej w\u0142a\u015bnie na ten temat. Oto fragmenty:<\/p>\n
„To praktyczne urz\u0105dzenie wykorzystuje jednocze\u015bnie podwy\u017cszone ci\u015bnienie i bardzo wysok\u0105 temperatur\u0119. Kombinacja tych dw\u00f3ch czynnik\u00f3w daje mo\u017cliwo\u015b\u0107 gotowania w znacznie wy\u017cszych temperaturach. Dzi\u0119ki temu straty wa\u017cnych sk\u0142adnik\u00f3w s\u0105 minimalne. Potrawy przygotowuje si\u0119 bez dodatku t\u0142uszczu, s\u0105 wi\u0119c lekkostrawne i niskokaloryczne. (…)<\/p>\n
Potrawy przygotowujemy w ten spos\u00f3b znacznie szybciej. Najmniej tracimy te\u017c warto\u015bciowych sk\u0142adnik\u00f3w: witamin i bia\u0142ek. Po pierwsze dlatego, \u017ce kr\u00f3cej poddane s\u0105 dzia\u0142aniu wysokiej temperatury. Po drugie sk\u0142adniki od\u017cywcze nie przenikaj\u0105 do wody jak podczas tradycyjnego gotowania. Przygotowywanie bez udzia\u0142u t\u0142uszczu pozwala na znaczne zaoszcz\u0119dzenie kalorii i udzia\u0142u cholesterolu w potrawie. Poza tym parowane produkty zachowuj\u0105 sw\u00f3j naturalny smak i aromat. Mi\u0119so nie przechodzi zapachem cebuli i odwrotnie – marchew nie pachnie ryb\u0105. Co ciekawsze smak parowanego dania jest znacznie bardziej intensywny ni\u017c tego samego, ale gotowanego w wodzie. Bardziej atrakcyjna i apetyczna jest te\u017c konsystencja, zw\u0142aszcza warzyw, kt\u00f3re nie mi\u0119kn\u0105 i nie rozgotowuj\u0105 si\u0119.<\/p>\n
(…) Parowaniu poddaje si\u0119 wi\u0119kszo\u015b\u0107 warzyw i mi\u0119s. Wy\u015bmienicie smakuje przygotowane tak mi\u0119so drobiowe, wieprzowe, wo\u0142owe i ciel\u0119ce, a tak\u017ce ryby. Na specjalnych wk\u0142adkach mo\u017cna ugotowa\u0107 r\u00f3wnie\u017c jajka. Znakomite s\u0105 parowane owoce, min.: jab\u0142ka, gruszki czy \u015bliwki. Najlepiej smakuj\u0105 nadziewane i posypane cynamonem. Warto wiedzie\u0107, \u017ce na parze nie powinno si\u0119 gotowa\u0107 wodnistych i li\u015bciastych warzyw oraz bardzo soczystych owoc\u00f3w, np. szpinaku, pomidor\u00f3w czy arbuz\u00f3w. Na pi\u0119trze wyposa\u017conym w koszyczki mo\u017cna parowa\u0107 produkty sypkie. Para wodna wspaniale wydobywa smak ry\u017cu, kaszy j\u0119czmiennej, kuskus, jaglanej czy prosa. Je\u015bli parowar nie ma wyodr\u0119bnionych miejsc na takie produkty, to mo\u017cna z powodzeniem gotowa\u0107 je w torebeczkach. Na pi\u0119trach parowara znakomicie odgrzewa si\u0119 wcze\u015bniej przygotowane potrawy: pierogi, kluski czy pyzy.<\/p>\n
Przed parowaniem \u017cywno\u015bci nie nale\u017cy soli\u0107, a je\u015bli ju\u017c to minimalnie. Para wodna wydobywa s\u00f3l obecn\u0105 w produktach spo\u017cywczych. Zamiast sol\u0105 warto posypa\u0107 mi\u0119so czy warzywa \u015bwie\u017cymi lub suszonymi zio\u0142ami.”<\/p>\n
No i upewni\u0142em si\u0119 – w odwrotnej wprawdzie kolejno\u015bci, bo najpierw praktycznie a p\u00f3\u017aniej teoretycznie –\u00a0\u017ce warto mie\u0107 i u\u017cywa\u0107 ten sprz\u0119t.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Polubi\u0142em gotowanie na parze. Od niedawna. Poprzednio odstr\u0119cza\u0142a mnie od parowara\u00a0 g\u0142o\u015bno i cz\u0119sto powtarzana opinia, \u017ce g\u0142\u00f3wna zalet\u0105 tej technologii jest zdrowe jedzenie. A dla mnie najwa\u017cniejsze jest jedzenie smaczne.\u00a0 Po kilku pr\u00f3bach przekona\u0142em si\u0119, \u017ce mo\u017cna po\u0142\u0105czy\u0107 jedno z drugim. No to kupi\u0142em specjalne urz\u0105dzenie i znalaz\u0142em w miesi\u0119czniku „Moda na zdrowie” kolejny […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1598"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1598"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1598\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1598"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1598"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1598"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}