{"id":1620,"date":"2010-03-25T08:00:34","date_gmt":"2010-03-25T07:00:34","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=1620"},"modified":"2010-03-24T16:06:56","modified_gmt":"2010-03-24T15:06:56","slug":"wino-w-lecie-%e2%80%93-wazna-rzecz","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2010\/03\/25\/wino-w-lecie-%e2%80%93-wazna-rzecz\/","title":{"rendered":"Wino w lecie – wa\u017cna rzecz!"},"content":{"rendered":"

Ju\u017c gromadz\u0119 nowe zaopatrzenie piwniczki winnej w letnim domu. Przy okazji si\u0119gn\u0105\u0142em do dobrych rad udzielanych mi przez znakomitego winiarza. Niekt\u00f3re z nich przypominam tu i prezentuj\u0119 par\u0119 ulubionych butelek.<\/p>\n

Na aperitif wybieramy wino bia\u0142e, pobudzaj\u0105ce apetyt, zwi\u0119kszaj\u0105ce wra\u017cliwo\u015b\u0107 smakow\u0105, orze\u017awiaj\u0105ce czyli wytrawne b\u0105d\u017a perliste albo nawet musuj\u0105ce. Te same wina bia\u0142e mog\u0105 towarzyszy\u0107 lekkiej przek\u0105sce lub te\u017c potrawom z owoc\u00f3w morza i ryb.<\/p>\n

Nieco ci\u0119\u017csze wina bia\u0142e doskonale pasuj\u0105 do da\u0144 z drobiu i wszelkiego innego bia\u0142ego mi\u0119sa. Do tego typu win zaliczy\u0107 mo\u017cna austriackie rieslingi, francuskie sancerre czy inne wina z g\u00f3rnego biegu Loary. W\u015br\u00f3d w\u0142oskich win do tej grupy zaliczamy pinot bianco czy weneckie soave.<\/p>\n

S\u0105 te\u017c bia\u0142e wina aromatyczne, kt\u00f3re zazwyczaj dojrzewaj\u0105 w beczkach. Te wina to bia\u0142e burgundy, alzackie gevurtzraminery, kalifornijskie chardonnay,\u00a0 lub muscaty. Te wina, do\u015b\u0107 ci\u0119\u017ckie jak m\u00f3wi\u0105 znawcy, mog\u0105 nawet zast\u0105pi\u0107 wina czerwone i towarzyszy\u0107 wszelkim mi\u0119som czyli uczestniczy\u0107 nie tylko na wst\u0119pie przyj\u0119cia a\u017c do deser\u00f3w.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Lagrein z G\u00f3rnej Adygi<\/em><\/p>\n

Wina r\u00f3\u017cowe (nie powstaj\u0105 one ze zmieszania win bia\u0142ych z czerwonymi), kt\u00f3re sw\u0105 delikatn\u0105 i subteln\u0105 barw\u0119 zawdzi\u0119czaj\u0105 kr\u00f3tkiej fermentacji moszczu, zanim barwnik wydobywaj\u0105cy si\u0119 ze sk\u00f3rki zacz\u0105\u0142 dobrze dzia\u0142a\u0107, s\u0105 cz\u0119sto winami – wbrew pozorom – mocnymi. Dotyczy to zw\u0142aszcza win hiszpa\u0144skich.
\nTowarzyszy\u0107 one powinny potrawom z ryb i owoc\u00f3w morza. Doskona\u0142e s\u0105 zw\u0142aszcza w upalne letnie dni poniewa\u017c pija je si\u0119 bardzo ozi\u0119bione w niskiej (8 st. C) temperaturze.<\/p>\n

Wielkim wzi\u0119ciem w naszym kraju ciesz\u0105 si\u0119 wina r\u00f3\u017cowe z Prowansji, Langwedocji i po\u0142udniowej Hiszpanii, a tak\u017ce lekkie i perliste r\u00f3\u017cowe niemieckie.<\/p>\n

Poniewa\u017c wina te nie dojrzewaj\u0105 w beczkach miewaj\u0105 na og\u00f3\u0142 bardzo owocowy aromat i smak. Takie s\u0105 np. r\u00f3\u017cowe austriackie, kt\u00f3re do\u015b\u0107 intensywnie pachn\u0105 malinami, z kt\u00f3rymi przecie\u017c nie maja nic wsp\u00f3lnego.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Barolo uwa\u017cane za wyjatkowy rarytas<\/em><\/p>\n

Wina s\u0105 wra\u017cliwe na temperatur\u0119. Jedne rozkwitaj\u0105 pe\u0142ni\u0105 swych aromat\u00f3w i smaku w wy\u017cszej temperaturze a inne wymagaj\u0105 silnego sch\u0142odzenia. Wino podane w niew\u0142a\u015bciwej temperaturze mo\u017ce ca\u0142kowicie rozczarowa\u0107, b\u0119dzie ca\u0142kiem inaczej smakowa\u0107 ni\u017c w\u00f3wczas gdy jest w\u0142a\u015bciwie sch\u0142odzone.
\nBardzo myl\u0105ce jest okre\u015blenie temperatura pokojowa. Zazwyczaj bowiem w mieszkaniach temperatura oscyluj\u0119 wok\u00f3\u0142 20 st. C a to jest wr\u0119cz zab\u00f3jcze dla ka\u017cdego wina. Okre\u015blenie to ukuto w dawnych czasach gdy w pokojach panowa\u0142a temperatura oko\u0142o 15 st.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Chianti i szampan na letni\u0105 kolacj\u0119<\/em><\/p>\n

Najw\u0142a\u015bciwsza temperatura dla poszczeg\u00f3lnych rodzaj\u00f3w wina to:
\nSzampana, wina musuj\u0105ce i bia\u0142e s\u0142odkie nale\u017cy podawa\u0107 gdy osi\u0105gn\u0105 od 6 do 9 st.C;
\nR\u00f3\u017cowe i bia\u0142e wytrawne ? od 8 do 11 st;
\nM\u0142ode czerwone wina o owocowym smaku ? od 12 do 15 st.;
\nWina czerwone, beczkowe ? od 16 do 17 st.;
\nPorto ? 18 st.<\/p>\n

Czasem zdarza si\u0119, \u017ce po otwarciu butelki cz\u0142owiek odczuwa przykry zapach a po spr\u00f3bowaniu niemi\u0142y smak. Wina bowiem (ok. 10 proc. ca\u0142ej produkcji) potrafi\u0105 psu\u0107 si\u0119. Je\u015bli z butelki wydobywa si\u0119 st\u0119ch\u0142y zapach wilgotnej kory a w smaku wyra\u017anie czu\u0107 korek, wino takie nale\u017cy wyla\u0107 lub zwr\u00f3ci\u0107 kelnerowi do wymiany. Nie nadaje si\u0119 ono nawet do kuchni.<\/p>\n

Czasem z kieliszka wydobywa si\u0119 zapach nie\u015bwie\u017cych jajek lub kozy. Takie wino mo\u017cna uratowa\u0107 parokrotnie przelewaj\u0105c je z karafki do karafki. Gdy si\u0119 dobrze dotleni – traci przykr\u0105 wo\u0144. Mo\u017cna je pi\u0107, cho\u0107 zapewne ju\u017c nie z tak\u0105 przyjemno\u015bci\u0105.<\/p>\n

\u00a0Czasem mi\u0142o\u015bnicy wina stykaj\u0105 si\u0119 z trunkiem pachn\u0105cym przejrza\u0142ymi jab\u0142kami. Takie wino, po d\u0142u\u017cszym dotlenianiu, nadaje si\u0119 do spo\u017cycia.<\/p>\n

Kolejnym trudnym do wytrzymania zapachem jest zapach octu. Takie wino nale\u017cy u\u017cywa\u0107 w kuchni do sa\u0142at b\u0105d\u017a te\u017c marynat. Nigdy do picia.<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ju\u017c gromadz\u0119 nowe zaopatrzenie piwniczki winnej w letnim domu. Przy okazji si\u0119gn\u0105\u0142em do dobrych rad udzielanych mi przez znakomitego winiarza. Niekt\u00f3re z nich przypominam tu i prezentuj\u0119 par\u0119 ulubionych butelek. Na aperitif wybieramy wino bia\u0142e, pobudzaj\u0105ce apetyt, zwi\u0119kszaj\u0105ce wra\u017cliwo\u015b\u0107 smakow\u0105, orze\u017awiaj\u0105ce czyli wytrawne b\u0105d\u017a perliste albo nawet musuj\u0105ce. Te same wina bia\u0142e mog\u0105 towarzyszy\u0107 lekkiej […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1620"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1620"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1620\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1620"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1620"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1620"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}