{"id":16355,"date":"2016-12-16T07:33:39","date_gmt":"2016-12-16T06:33:39","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=16355"},"modified":"2016-12-16T17:42:55","modified_gmt":"2016-12-16T16:42:55","slug":"pierniczenie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2016\/12\/16\/pierniczenie\/","title":{"rendered":"Pierniczenie"},"content":{"rendered":"

Kiedy dzieci by\u0142y ma\u0142e, piek\u0142am pierniczki razem z nimi. Wymaga\u0142o to hartu ducha z mojej strony, bo przecie\u017c ju\u017c przyst\u0119puj\u0105c do pracy, wiedzia\u0142am, jak b\u0119dzie potem wygl\u0105da\u0142a kuchnia i kto to sprz\u0105tnie.
\n
\nDwuletnia c\u00f3rka z rado\u015bci\u0105 gniot\u0142a ciasto, bo to by\u0142a wreszcie plastelina, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna by\u0142o bezkarnie zjada\u0107. Kiedy c\u00f3rka posz\u0142a do szko\u0142y, zacz\u0119\u0142a zaprasza\u0107 na pierniczenie kole\u017canki. Niekt\u00f3re tylko przygl\u0105da\u0142y si\u0119, co robimy, inne anga\u017cowa\u0142y si\u0119 w wa\u0142kowanie, wycinanie i zdobienie. Min\u0119\u0142o kilka lat i okaza\u0142o si\u0119, \u017ce pierniczkowanie nie jest ju\u017c takie interesuj\u0105ce dla dorastaj\u0105cych panienek. Wtedy pomy\u015bla\u0142am, \u017ce ja mimo wszystko chc\u0119 to dalej robi\u0107. Zaprosi\u0142am wi\u0119c swoje kole\u017canki. I okaza\u0142o si\u0119 to doskona\u0142\u0105 imprez\u0105 dla ca\u0142kiem doros\u0142ych pa\u0144.<\/p>\n

Rok albo dwa lata temu c\u00f3rka, kt\u00f3ra ponownie przekona\u0142a si\u0119 do imprezy, przysz\u0142a ze swoimi kole\u017cankami i ch\u0142opakiem. I to okaza\u0142 si\u0119 strza\u0142 w dziesi\u0105tk\u0119. Oni z m\u0142od\u0105 energi\u0105 wa\u0142kowali, wycinali, a my \u0142askawie zdobi\u0142y\u015bmy. A zasadniczo po\u015bwi\u0119ca\u0142y\u015bmy czas temu, w czym jeste\u015bmy dobre, czyli gadaniu i jedzeniu. Winem te\u017c nie gardzi\u0142y\u015bmy.\"imag5360\"<\/a>Jako si\u0119 rzek\u0142o, skupiamy si\u0119 na zdobieniu. Niestety nie mog\u0119 zdradzi\u0107 wszystkich szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, bo niekt\u00f3re pomys\u0142y s\u0105 niecenzuralne, a poza tym nie wiem, czy nie zosta\u0142y opatentowane. W ka\u017cdym razie bawimy si\u0119 jak dzieci, cho\u0107 na co dzie\u0144 jeste\u015bmy powa\u017cnymi paniami redaktor, profesor czy bizneswoman.<\/p>\n

W tym roku ju\u017c w pa\u017adzierniku moje kole\u017canki zapyta\u0142y, kiedy pierniczymy. Wkr\u00f3tce potem o to samo zapyta\u0142 ch\u0142opak c\u00f3rki.<\/p>\n

A oto kilka naszych prac.\"20161210_212358\"<\/a>Uwa\u017cam, \u017ce takie towarzyskie tradycje s\u0105 nam niezwykle potrzebne. Wydarzenia cykliczne, kt\u00f3rych si\u0119 spodziewamy, czyni\u0105 \u015bwiat bardziej przewidywalnym. Nie do przeceniania s\u0105 te\u017c spotkania w babskich gronach. Kiedy okazuje si\u0119, \u017ce nasze problemy nie s\u0105 tylko nasze, \u017ce kole\u017canki te\u017c to przerabia\u0142y, a mo\u017ce nawet znalaz\u0142y rozwi\u0105zanie, wszystko staje si\u0119 o wiele prostsze. A spotkanie w babskim gronie, podczas kt\u00f3rego mamy cel, zadanie do wykonania, to ju\u017c jest mistrzostwo \u015bwiata. No i nie od dzi\u015b wiadomo, \u017ce najlepsze imprezy odbywaj\u0105 si\u0119 w kuchni.<\/p>\n

PS G\u0142\u00f3wny piernikant, czyli ch\u0142opak c\u00f3rki, o\u015bwiadczy\u0142, \u017ce w przysz\u0142ym roku on nie b\u0119dzie wa\u0142kowa\u0142, b\u0119dzie siedzia\u0142 tam, gdzie my w tym roku. Czyli zamierza je\u015b\u0107, pi\u0107 wino i gada\u0107. Nasza tradycja jest zagro\u017cona.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Kiedy dzieci by\u0142y ma\u0142e, piek\u0142am pierniczki razem z nimi. Wymaga\u0142o to hartu ducha z mojej strony, bo przecie\u017c ju\u017c przyst\u0119puj\u0105c do pracy, wiedzia\u0142am, jak b\u0119dzie potem wygl\u0105da\u0142a kuchnia i kto to sprz\u0105tnie.<\/p>\n","protected":false},"author":38,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16355"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/38"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16355"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16355\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16366,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16355\/revisions\/16366"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16355"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=16355"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=16355"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}