Czasem miewam okazje, by p\u00f3j\u015b\u0107 do restauracji lub kawiarni na lunch, bo najwygodniej spotyka\u0107 si\u0119 przy stoliku z niewielk\u0105 przek\u0105sk\u0105, kiedy trzeba om\u00f3wi\u0107 ze znajom\u0105 wa\u017cne \u017cyciowe kwestie. Spotkanie w domu to zawsze dla jednej strony praca, czyli niesprawiedliwy podzia\u0142 r\u00f3l, gdy jedna jest go\u015bciem, a druga gospodyni\u0105. W tygodniu przed\u015bwi\u0105tecznym, kiedy czekaj\u0105 nas porz\u0105dki i wysi\u0142ek w kuchni albo wr\u0119cz jeste\u015bmy ju\u017c w ich trakcie, spotkanie poza domem jest szczeg\u00f3lnie dobrym wyj\u015bciem.
\n
\nNaj\u0142atwiej spotka\u0107 si\u0119 w \u015ar\u00f3dmie\u015bciu, gdzie i restauracyjek, i kawiarni wiele \u2013 do wyboru, do koloru. Ostatnio spotka\u0142am si\u0119 w renomowanej restauracji z b\u0119d\u0105c\u0105 przejazdem w Warszawie kole\u017cank\u0105 ze studi\u00f3w. Podano mi lekki posi\u0142ek o smaku nieokre\u015blonym, z dodatkiem bitej gorzkawej \u015bmietany zamiast odrobiny uczciwej, g\u0119stej krem\u00f3wki. Dodatki rybne by\u0142y bez zarzutu. Ale danie nadawa\u0142o si\u0119, aby wszcz\u0105\u0107 wojn\u0119 w jego sprawie.<\/p>\n
Skoro jednak nie widzia\u0142y\u015bmy si\u0119 sporo lat, nie by\u0142o sensu marnowa\u0107 tej godziny na g\u0142upstwa. A pomy\u015ble\u0107 tylko, \u017ce gdybym j\u0105 zaprosi\u0142a na lunch domowy, zrobi\u0142abym quiche lorraine lub sa\u0142at\u0119 z tu\u0144czykiem, jajkami na twardo i wieloma warzywami. By\u0142oby zdrowo, smakowicie i z wi\u0119ksz\u0105 przyjemno\u015bci\u0105.<\/p>\n
Zastanawiam si\u0119, dlaczego w dobrych nawet lokalach zdarzaj\u0105 si\u0119 kiksy, niesmaczne jedzenie, nietrafione dania. W moich ulubionych W\u0142oszech raz tylko trafili\u015bmy na jedzenie niesmaczne. Pami\u0119tamy to Marinie di Massa, po\u0142o\u017conej niedaleko Carrary, do dzi\u015b, po latach.<\/p>\n
Co do tej restauracyjki, straci\u0142am z\u0142udzenia, nie wysz\u0142am zadowolona, ot, tyle. Ale pogada\u0142y\u015bmy sobie o wszystkim. W tym nam nie przeszkodzono.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Czasem miewam okazje, by p\u00f3j\u015b\u0107 do restauracji lub kawiarni na lunch, bo najwygodniej spotyka\u0107 si\u0119 przy stoliku z niewielk\u0105 przek\u0105sk\u0105, kiedy trzeba om\u00f3wi\u0107 ze znajom\u0105 wa\u017cne \u017cyciowe kwestie. Spotkanie w domu to zawsze dla jednej strony praca, czyli niesprawiedliwy podzia\u0142 r\u00f3l, gdy jedna jest go\u015bciem, a druga gospodyni\u0105. W tygodniu przed\u015bwi\u0105tecznym, kiedy czekaj\u0105 nas porz\u0105dki […]<\/p>\n","protected":false},"author":37,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16381"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/37"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16381"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16381\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16389,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16381\/revisions\/16389"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16381"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=16381"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=16381"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}